Κ.ΚΑΝΑΒΟΥΡΗΣ:ΩΣ ΑΙΣΘΗΜΑ

Μεταξύ της χυδαίας αγυρτείας του Βενιζέλου και της ασπαίρουσας ηλιθιότητας του Σαμαρά εναντίον της αριστεράς κινείται (βυθιζόμενο στην κινούμενη άμμο των εγκλημάτων του επί έτη και έτη) το συστημικό σκηνικό των ημερών. Το ότι στο σκηνικό αυτό λαμβάνει μέρος χοροπηδώντας ο πυγμαίος Καρατζαφέρης δεν αποτελεί έκπληξη. Κάτι ξέρουν απ' αυτό τα εργαλειακά ΜΜΕ του συστήματος που πριν πεινάσουν μαγειρεύουν, ξεπλένοντας μαύρα πρόσωπα, μαύρες πολιτικές, φασισμούς και φασισμούς, είτε διά του ωμού ψεύδους, είτε διά της αποκρύψεως, είτε διά της στρεψοδικίας προκειμένου το σύστημα να συνεχίσει να υπάρχει ανεξαρτήτως της οδύνης που προκαλεί.

Ο κόπος τους δεν πήγε χαμένος. Γι' αυτό με όλη την εμπειρία και τη γνώση την οποία αναμφισβήτητα διαθέτουν και με όλες τις δυνάμεις (ιδεολογικές, ηθικές, πολιτικές, αφηγηματικές) που επίσης διαθέτουν, προσπαθούν να επαναλάβουν το ίδιο κόλπο: την καθίδρυση της ταξικής τους αλήθειας ως απόλυτη φαντασιακή και πραγματική υποκειμενικότητα. Κι ας μη γελιόμαστε: μπορούν και τώρα να πετύχουν. Διότι έχουν όπλα αστείρευτα και προπαντός φαντασία. Είναι λάθος να νομίζουμε ότι αυτό το σύστημα εξουσίας δεν διαθέτει φαντασία. Διαθέτει και με το παραπάνω. Εξουσία χωρίς φαντασία δεν νοείται. Και μάλιστα φαντασία διατρητική, ικανή να διαπεράσει ιδέες, πεποιθήσεις, ανάγκες, αξίες και να τις αντικαταστήσει με τα πεφυσιωμένα τους είδωλα. Ίσως αυτή να είναι και μια από τις αιτίες που διαλύθηκε μέσα στην αχλύ, ενός νοσταλγικού απραγματοποίητου, σχεδόν μυστηριακού χωρίς μύστες και ιερουργημένου χωρίς μυημένους στην επωδό της συνέχειας και στην ανανέωση των μέσων αντιπαράθεσης, ο Μάης του '68.

Η φαντασία στην εξουσία. Ήταν ΤΟ σύνθημα. Και το αίσθημα. Αλλ' όμως αυτοεκπληρούμενο για να μην πούμε αυτοάνοσο. Ένα σύνθημα που ως αίσθημα προκαλεί την ίδια του την ασθένεια, την πολλές φορές θανατηφόρα. Διότι συντηρεί ένα σύστημα, έναν απίστευτα μεγάλο και απίστευτα πολύπλοκο οργανισμό που τρέφεται, ζει και συνεχίζεται από την ίδια του την ασθένεια. Ένα σύστημα που η υγεία είναι η θανατική του καταδίκη. Επομένως ένα σύστημα που φαντάζεται ταχύτατα (αυτό είναι το ταξικό προσόν του) τις επόμενες αρρώστιες του, ώστε έχει τον χρόνο -τον αγοράζει μέσα στην αγορά των ανθρώπων- να βρίσκει τα φαρμάκια που θα τον θεραπεύσουν όταν έρθει η ώρα. Και τότε φαρμακίζεται. Αποβάλλει δηλαδή τις τοξίνες της ασθένειάς του. Φαρμακώνοντας κάθε τι που θα μπορούσε να το απειλήσει. Διότι η φαντασία του συστήματος εδράζεται στη γνώση, δεν εδράζεται στον μύθο, ούτε στον μυθικό του εαυτό ως κατηγόρημα του θαυμαστού.

Ας μου επιτραπεί λοιπόν να αντιγράψω ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη που έδωσε ο σοφός Σωτήρης Δημητρίου (πολυαγαπημένοι φίλοι και αυτός και η εξαίσια Αλίντα Δημητρίου), ένας άνθρωπος που ουδέποτε εκχώρησε την ηδύτητα της παρουσίας του, την σκεπτική του αισθαντική του υπόσταση, στην αγοραία ατιμία. Υπόδειγμα ανθρώπων και ο Σωτήρης και η Αλίντα, αποτελούν για μένα ξέφωτα ελπίδας. Γιατί κατοικούν εκεί όπου η φαντασία της εξουσίας αδυνατεί να φτάσει. Άνθρωποι που δεν επιδιώκουν να νικήσουν. Απλώς αποτελούν την ήττα εκείνων που τόλμησαν να φαντασθούν -με όλη την έπαρση των όπλων τους- ότι μπορούν να τους νικήσουν. Λέει λοιπόν ο ανθρωπολόγος, θεωρητικός του κινηματογράφου, ποιητής, ο εξόριστος στον αιώνα της διαρκούς τελευταίας εκατονταετίας προ ανθρώπου Σωτήρης Δημητρίου, στον Κώστα Τερζή και στην "Αυγή" της Κυριακής 26 Φεβρουαρίου 2012: "Εδώ και χρόνια υπάρχουν μελέτες και διαδικασίες που αποσιωπούνται για ευνόητους λόγους. Το 1971 παρατηρήθηκαν ανησυχητικές αποκλίσεις των νόμων της κλασικής οικονομίας και ανατέθηκε σε ειδικούς η εξέταση του προβλήματος. Η μελέτη διεξήχθη το 1972 από 15 ειδικούς του ΜΙΤ με επικεφαλής τους D.H. και D.L. Meadows. Δεν ήταν στενά οικονομική μελέτη, όπως συνηθίζεται, αλλά συστημική ανάλυση με βάση το σύνολο των κοινωνικών στοιχείων πολλών χωρών. Οι ερευνητές θορυβήθηκαν από το αποτέλεσμα, που έδειχνε ότι το βιομηχανικό μοντέλο οδεύει προς κατάρρευση, και το έστειλαν στους G7 μαζί με συστάσεις να λάβουν μέτρα. Οι G7 το αγνόησαν, αλλά το 1973 οπότε ξέσπασε η πετρελαϊκή κρίση ανέθεσαν την επανάληψη της μελέτης σε μεγαλύτερο επιτελείο επιστημόνων, υπό τους Pestel και Messarovic. Η νέα μελέτη επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα της προηγούμενης. Μέχρι το 1992 διεξήχθησαν συνολικά δέκα συστημικές μελέτες, που όλες επιβεβαίωναν ότι το βιομηχανικό μοντέλο περνούσε στα όρια κατάρρευσης. Οι G7 σταμάτησαν από το 1978 να παίρνουν μέτρα αποτροπής της κρίσης. Κάτω από αυτούς τους όρους, μελέτες πρόβλεπαν αρχή της κατάρρευσης το 2010. Στα 2003 η χρονολογία της κρίσης προσδιορίσθηκε για το 2008, όπερ και εγένετο. Υπάρχουν πλήθος στοιχεία, αναλύσεις και γεγονότα σχετικά με τη διαδικασία της αποδόμησης του συστήματος. Το βέβαιο είναι, βρισκόμαστε σε περίοδο σοβαρών κοινωνικών μετασχηματισμών".

Αυτά λέει ο Σωτήρης Δημητρίου και ιδού η ευθύνη: Να μάθουμε, να ψάξουμε και να φαντασθούμε. Να δούμε το πράγμα που λέγεται ιστορία στη μεγάλη οθόνη του συλλογικού μας εαυτού που είναι ο συλλογικός μας άλλος. Τα μάτια του. Ο χρόνος από τον Αϊζενστάιν μέχρι τον Ζακ Λυκ Γκοντάρ. Όχι ο χρόνος των χρηματιστηρίων μεταξύ Χονγκ Κονγκ και Γουόλ Στριτ. Γιατί ο χρόνος έχει πρόσημο. Κι αναλόγως προχωρά και καθυστερεί. Όχι λοιπόν στον καθυστερημένο χρόνο. Και ναι στην ηττημένη φαντασία. Σ' αυτή τη νίκη που καθυστέρησε και δεν ξέρει κανείς από πού θα έρθει.

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π) 

Ν.ΚΑΡΟΥΖΟΣ:ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΕΣ'ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

Μὴν τοῦ μιλᾶτε εἶναι ἄνεργος

τὰ χέρια στὶς τσέπες του

σὰν δυὸ χειροβομβίδες.

Louis-Adolphe Tessier, Le Chômage
 (Η ανεργία),
 1886, musée des Beaux-Arts, Angers

Πέντε Ποιήματα μέσ᾿ τὸ Σκοτάδι. Εἰκόνα

(Νίκος Καρούζος)

Γυρίζει μόνος

στὰ χείλη του παντάνασσα σιωπὴ

συνέχεια τῶν πουλιῶν τὰ μαλλιά του.

Ὠχρὸς

μὲ βουλιαγμένα ὄνειρα κι ἀνέγγιχτος

νερὸ τρεχάμενο στὰ ρεῖθρα, ὠχρὸς

ἕλληνας.

Πάντα ὁ δρόμος μέσ᾿ στὰ μάτια του

κ᾿ ἡ λάμψη ἀπ᾿ τὴ φωτιὰ

ποὺ καταλύει

τὴ νύχτα.

Γυρίζει μόνος

στὰ χέρια τοῦ κλαδὶ ἀπὸ ἐλιὰ

γεμάτος πόνο χάνεται στὰ δειλινὰ

αἰσθάνεται

πὼς ὅλα χάθηκαν.

Μὴν τοῦ μιλᾶτε εἶναι ἄνεργος

τὰ χέρια στὶς τσέπες του

σὰν δυὸ χειροβομβίδες.

Μὴν τοῦ μιλᾶτε δὲ μιλοῦν στοὺς καθρέφτες.

Ἄνθη τῆς λεμονιᾶς

λουλούδια τοῦ ἀνέμου

στεφάνωσέ τον Ἄνοιξη

τὸν κλώθει ὁ θάνατος.

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π) 

Μ.ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ:ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΠΕΡΙΣΚΕΨΙΣ

Δεσποινίς, μου χαρίζετε το ονοματάκι σας;

Υπήρχε μια βουκολική, προνεωτερική εποχή που κυκλοφορούσαν ονόματα όπως Γιάννος, Μήτρος, Πάνος, Νάσος, Κίτσος, Φρόσω, Ποτούλα, Δέσπω, Νικόλας, Μπάμπης, Βάγγος και Στράτος. Αργότερα, την περίοδο του ΄50 με την προϊούσα αστικοποίηση συμφύρονται δημοκρατικά τα λαϊκά ονόματα Στέλιος ή Αργύρης με τα «μοντέρνα» και σικ Άκης, Μάκης Σάκης, Τάκης, Λάκης, Τώνης ή Βούλης. 

Χάρρυ Κλυνν,
 9 Οι δυο όψεις 
του ιδίου νομίσματος

Ήγουν τα παντοδύναμα υποκοριστικά των μικροαστών με τα οποία – νόμιζαν – ότι ξεκολλούσαν από την παραδοσιακά ενδημούσα μιζέρια τους και ότι μεταμορφώνονταν σε «προηγμένους». Η λαϊκή τάξη, πάλι, σταθερά υποστήριξε τα Γιώργος και Θανάσης και Παντελής και Σωτήρης και Παναγιώτης και Κώστας – Κωσταντής και Αλέκος και Βασίλης. Ενώ η επαρχία πλειοδοτούσε διαφοροποιούμενη στα Νικολός, Δημητρός, Μιχαλιός, Κίτσος, Μήτσος και τα συναφή. Αθάνατη Βλαχομπογδανία! Στο ΄60, τη χαρισάμενη εποχή του έληξε άδοξα και υπήρξε η χαμένη κιβωτός μιας Ελλάδας – Ατλαντίδας, επιχωριάζουν τα ποικίλα, ερωτογενή υποκοριστικά του τύπου Σούλα, Τούλα, Βούλα, Ρούλα κλπ. Το “-ούλα”, δημοφιλέστατο, ταίριαζε με όλα ή μάλλον με …ούλα. Όπως λέμε κορίτσι χυμώδες αφρώδες, αφροδισιακό και με τα ούλα του.

Επίσης τότε εμφανίστηκαν τα Φανή, Βάσω, Μπέμπα (sic), Δώρα (σταδιακά μεταμορφούμενο σε Ντόρα) ως άρνηση του βαρετού, πλην κυρίαρχου ονοματολογικού ακαδημαϊσμού. Νέες ιδέες! Είναι εποχή που οι Νεοέλληνες ανακαλύπτουν τα τζην, τα καρώ πουκάμισα τις τσίχλες, την Μαίριλυν και τον Τζέιμς Ντην. Άρα τα αμερικανοποίητα ελληνογενή παίζουν στο φουλ. Φαίη (από το Φωτεινή) Τζίμης, Τζένη, Νάνσυ (Αθανασία) Πέγκυ – η πάλαι ποτέ Ποτούλα- Τζόνης κλπ. Παράλληλα οι Αναστασίες μεταμορφώνονται ακαριαία και μαζικά σε Νατάσες – Πόλεμος και Ειρήνη – οι Βασιλικές γίνονται Βανέσες, οι Βαρβάρες Βέρες, οι Τασίες, οι Μαρίες σταδιακά εκλείπουν ενώ θάλλουν η Μαίρη, η Καίτη – εκ του πάλαι ποτέ δημοφιλέστατου Κατίνα – η Νταίζη, η Σίσυ, η Ζώζη – εκ του Ζωή ή Γεωργία –η Σία– από το Διονυσία ή το Αθανασία – η Λίλη, η Κική – Ευαγγελίες αμφότερες – και για κάποιες εξαντρίκ περιπτώσεις τα Σωσώ, Σμαρώ, Άρης, Τέλης, Νάσος (εξευγενισμένο), Βάσος, Νίκος Ντίνος, Κωστής, Μάνος –τρε σικ- Χάρης κλπ. Ο Μοντερνισμός πάει παντού μαζί με τη φορμάικα ή το μωσαϊκό. Το ΄70 δεν το συζητώ. Να πάει από κει που ΄ρθε. Να το αναλύσουν οι κοινωνιολόγοι του Παντείου – μπερμπαντείου πανεπιστημίου και στοχαστές – οδοντίατροι της γενιάς του Πολυτεχνείου. Για το ΄80 όμως έχω να πω πολλά. Στα ΄80 αρχίζει η μεγαλειώδης στροφή των νεοελλήνων προς τις αρχαίες τους κοιτίδες. Νεοκλασικισμός στη διαπασών. Κοίτα να δεις! Τώρα πλέον οι Μπάμπηδες και οι Μαιρούλες γεννούν Δάφνες και Δανάες και Θάλειες ενώ παράλληλα θάλλουν τα ευγενή, αρχαιοπρεπή ονόματα όπως Ερατώ, Λήδα, Λυδία, Αρτέμης, Ιάσων, Νεφέλη -πολύ το σύγνεφο αδέλφια- Ορέστης -από το Βόλο κατά κανόνα-, Κίμων, Ιόλη, Ρωξάνη, - Μετζικώφ, λεξιλάγνε!- και βέβαια Αλέξανδρος σε εξοντωτικές δόσεις και Κωνσταντίνος – χιλιάδες φορές – και Πάτροκλος (sic). Πάνω στη σύγχυση ξυπνά το Βυζάντιο και ζητεί κι αυτό τα δικαιώματά του: Νικηφόρος Ρωμανός, Αλέξιος, Μιχαήλ πλάι σε Θεοδώρες, Αναστασίες – οι …αποκαταστημένες Νατάσες- και βέβαια πλάι στην αυτάδελφη Θεοφανώ. Ήγουν ο Τερζάκης σαν Beckett.

Σήμερα πάλι διανύουμε μια κρίσιμη, μεταμοντέρνα μεσοπερίοδο οπότε ευνοούνται οι συγχωνεύσεις, οι συγκρητισμοί και γενικά ο μέσος όρος. Το κυρίαρχο ύφος της εποχής απαιτεί τη συνύπαρξη των αντιθέτων σε ένα χαριτωμένοmélange. Νέα Ήθη. Ως εκ τούτου κυκλοφορούν ονόματα- υβρίδια κυρίων και υποκοριστικών ή ονόματα - συγχωνεύσεις δύο λχ γιαγιάδων που θέλουν καλά και σώνει να συνυπάρξουν στο βαφτιστικό της αυτιστικής, εκ των πραγμάτων, εγγονούλας τους. Τέτοια οικογενειακά δράματα γέννησαν ονόματα – τέρατα όπως Ευτυχιάννα, Ελενίκη, Γιωργιάννα, (Νταλάρα), Μαριδώρα, Ελεάννα, Μαριλίλη, Ανναρέα (από το Παναγιωταρέα ίσως;) Αναλίζα (από το κορνίζα, εφόσον το Κοντολίζα είναι ξενόφερτο), Μαριβέρα (sic) προφανώς από δυο πολύ επίμονες και επιθετικές γιαγιάδες, Μαρικαίτη, Μαρισόφη, Αννακαίτη, ανά – κατά – δια – μετά, άνω – κάτω, μάρε γιε μου κανακάρη και ούτω καθεξής. Το παν πάντως είναι να υπάρχει δημιουργική φαντασία και παπάς πρόθυμος κι όχι τζαναμπέτης τυπολάτρης ώστε να πραγματοποιήσει βάπτιση έστω κι αν το μωρό λέγεται …Μαιρηλέων!

ΥΓ Δεν το συζητώ, δικαιωματικά το υιοθετημένο μωρό δύο γκέι πρέπει να λέγεται Σεργκέι.!


Ο Μάνος Στεφανίδης είναι καθηγητής - κριτικός τέχνης

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π) 

Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ:ΝΕΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Σαν βόμβα έσκασε η είδηση στο Βερολίνο την Τρίτη το απόγευμα: νέο δημοψήφισμα στην Ιρλανδία! Μόλις το είχε ανακοινώσει στο κοινοβούλιο του Δουβλίνου ο δεξιός Ιρλανδός πρωθυπουργός Εντα Κένι. Παρά την πρόθεσή του, ήταν αδύνατον να ψηφιστεί από το Ντάιλ, τη Βουλή, το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο» αέναης λιτότητας που επέβαλαν οι Γερμανοί τον Ιανουάριο στην Ευρωζώνη και την ΕΕ και του οποίου το τελικό κείμενο επικυρώνεται σήμερα από τους ηγέτες της Ευρώπης στις Βρυξέλλες.

Η προκήρυξη δημοψηφίσματος ήταν υποχρεωτική βάσει του ιρλανδικού Συντάγματος. Αυτό γνωμάτευσε ο ανώτατος νομικός σύμβουλος της ιρλανδικής κυβέρνησης. Η επικύρωση από το «βολικό» κοινοβούλιο θα ακυρωνόταν οπωσδήποτε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας ως παράνομη.
Επεσαν στο κενό οι προσπάθειες και των Γερμανών. Μόλις την περασμένη εβδομάδα ο Μίκαελ Λινκ, γενικός γραμματέας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, διαβεβαίωνε την εφημερίδα «Αϊρις Τάιμς» του Δουβλίνου: «Προσπαθούμε να διατυπώσουμε οτιδήποτε βρίσκεται στο τραπέζι κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι εντάξει στα μάτια του Γενικού Εισαγγελέα και σύμφωνα με το Ιρλανδικό Σύνταγμα προκειμένου να μη χρειαστεί δημοψήφισμα». Απέτυχαν, όπως αποδείχθηκε.
Η ανησυχία των Γερμανών και της ιρλανδικής κυβέρνησης οφείλεται στο γεγονός ότι τις δύο τελευταίες φορές που κλήθηκαν οι Ιρλανδοί να απαντήσουν με δημοψηφίσματα αν αποδέχονται ή όχι τις ευρωπαϊκές συνθήκες της Νίκαιας (το 2001) και της Λισαβόνας (το 2008), απάντησαν με ένα μεγαλοπρεπέστατο «Οχι»!
Χρειάστηκε και τις δύο φορές να γίνουν εξαιρέσεις για την Ιρλανδία από κάποιους όρους των συνθηκών και να ξανακληθούν για δεύτερη φορά στις κάλπες οι Ιρλανδοί προκειμένου να πουν «Ναι», δεδομένου ότι οι συνθήκες της ΕΕ ισχύουν μόνο αν εγκριθούν από όλες ανεξαιρέτως τις χώρες-μέλη.
Αυτή τη φορά όμως το ιρλανδικό δημοψήφισμα είναι περιορισμένης σημασίας για την υπόλοιπη ΕΕ. Σε πρακτικό επίπεδο, το αποτέλεσμά του θα αφορά αποκλειστικά και μόνο την Ιρλανδία.
Ο λόγος είναι ότι οι ηγέτες της Ευρωζώνης και της ΕΕ προχώρησαν αθόρυβα σε ένα θεσμικό πραξικόπημα. Στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ τον Δεκέμβριο, η Βρετανία πρόβαλε βέτο στο γερμανικής έμπνευσης σύμφωνο, το οποίο εμπεριέχει συν τοις άλλοις και τον εξωφρενικό όρο να αναθεωρήσουν όλα τα κράτη της ΕΕ τα Συντάγματά τους προκειμένου να συμπεριλάβουν άρθρο που θα ορίζει ότι... απαγορεύεται να παρουσιάζουν ελλείμματα στους προϋπολογισμούς τους (!) και επιτρέπεται να έχουν το πολύ έλλειμμα μέχρι 0,5% του ΑΕΠ.
Μετά το βέτο του Λονδίνου (ακολούθησε και η Τσεχία που είπε ότι δεν θέλει να μπει σε αυτό το σύμφωνο), οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι δεν μπορούσαν να προσδώσουν τον χαρακτήρα συνθήκης της ΕΕ σε αυτές τις διατάξεις αιώνιας λιτότητας για όλους τους λαούς της Ευρώπης. Το ονόμασαν λοιπόν «Δημοσιονομικό Σύμφωνο» και... παραβίασαν την αρχή της ομοφωνίας πάνω στην οποία στηριζόταν υποτίθεται μέχρι τώρα η λειτουργία της ΕΕ στα ζητήματα στρατηγικής σημασίας!
Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, είπαν, θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2013, δηλαδή σε δέκα μήνες, αν το έχουν εγκρίνει οι 12 από τις 17 χώρες της Ευρωζώνης. Το σύμφωνο θα ισχύσει για τα 12 κράτη και από εκεί και πέρα οι υπόλοιπες 5 χώρες της Ευρωζώνης και οι 10 ακόμα χώρες της ΕΕ που δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη, αν θέλουν μπαίνουν χωρίς να μπορούν να αλλάξουν τίποτα!
Για ένα τόσο κορυφαίο θέμα που απαιτεί ακόμη και συνταγματική αναθεώρηση σε όλα τα κράτη της ΕΕ -πράγμα που καμιά προηγούμενη συνθήκη της ΕΟΚ ή της ΕΕ δεν επέβαλλε- όχι μόνο εγκαταλείφθηκε από τους Ευρωπαίους ηγέτες ο κανόνας της ομοφωνίας, αλλά οι πολίτες της Ευρώπης διδάσκονται και... νέα μαθηματικά που ισχύουν πλέον στην ΕΕ: πλειοψηφία στους 27 είναι οι... 12!!!
Αν αποφασίσουν οι 12, οι υπόλοιποι 15 μπορούν απλώς να δεχθεί ο καθένας ή να απορρίψει αυτό που αποφάσισαν οι 12, όχι να το αλλάξει! Ωραία μαθήματα δημοκρατίας τύπου ΕΕ και Ευρωζώνης...
ΝΕΑ ΗΘΗ
«Δεν ρωτάμε τον λαό τέτοιες εποχές!»
ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΕ ακόμη και η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» με την άρνηση των Ευρωπαίων ηγετών να ζητήσουν τη γνώμη των λαών τους ακόμη και για κορυφαία ευρωπαϊκά θέματα που αλλάζουν δραματικά τη ζωή τους. «Οχι, ο λαός δεν ερωτάται αυτές τις εποχές της ευρωπαϊκής κρίσης» γράφει σε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της. Το γεγονός «ότι η ΕΕ ακριβώς έτσι δημιουργήθηκε και ίσως μόνο έτσι θα μπορούσε να δημιουργηθεί, από τα πάνω δηλαδή και ως σχέδιο των ελίτ, δεν συνιστά πλέον σήμερα θεμέλιο νομιμοποίησής της» προειδοποιεί τους ηγέτες της ΕΕ. Αυτοί όμως γνωρίζουν ότι σε καμία χώρα της Ευρώπης κανένας λαός δεν εγκρίνει την πολιτική τους - γι' αυτό και αποφασίζει μόνη της η πολιτική ελίτ.
                                      Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ
========================================================
Η Ιρλανδία διατηρεί τουλάχιστον τα προσχήματα της αστικής δημοκρατίας. Όταν η δικαιοσύνη της χώρας αποφάνθηκε πως το δημοψήφισμα ήταν απαραίτητο για την επικύρωση της συμφωνίας, το θέμα θεωρήθηκε λήξαν. Με την δική μας κατάντια να δούμε τι θα κάνουμε.
                                                                                      Κεραμιδόγατος
========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π) 

ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ:ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ-Η ΧΑΡΑ ΚΑΘΕ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΥ

Γράφει: Ο Προβοκάτορας ο Είρων  

      ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ:
Η ΧΑΡΑ ΚΑΘΕ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΥ

 (ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤ.ΣΑΜΑΡΑ)

Θυμάμαι παιδί στον Καραγκιόζη την ατάκα «Απόψε θα φάμε, θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε». Αυτό μου θύμισε ο Κος Σαμαράς με την ομιλία του προχθές στη Βουλή. Μια ομιλία που δεν ξέφυγε του Βενιζέλου ο οποίος είπε να το ρίξει λίγο έξω και να διασκεδάσει.  Έτσι λοιπόν πολύ το γλέντησε. Οκτώ μήνες τώρα σαν αντιπρόεδρος δεν είχε πάρει μια χαρά, του το αναγνωρίζω. Πήγαινε στον  Σόϊμπλε κι’ αυτός του αμόλαγε τα σκυλιά να τον κυνηγάνε. Έφτανε στο Euro group και όλοι μαζί τον μείωναν, του καταπατούσαν την αξιοπρέπεια.  Ερχόταν η τρόικα άλλες σφαλιάρες, ξεφτυλίκια. Έτσι προχθές η ομιλία του Σαμαρά του έδωσε την ευκαιρία να το ρίξει έξω. Μόνο λουλούδια δεν του πέταξε.  Όσο μιλούσε ο Αντωνάκης το χειλάκι του χοντρού (χειλάκι έ’ λέμε και κανένα αστείο να περνά η ώρα) τρεμόπαιζε. Κι όταν πήρε τον λόγο τότε το γλέντησε για τα καλά. Τι ευχαριστώ τον Κο Σαμαρά που κατάλαβε την ορθότητα της πολιτικής μας έστω και καθυστερημένα. Τι πατριώτης είναι ο Σαμαράς που μας παραστέκεται. Τι να τον πετάει στον αέρα και να τον πιάνει πριν σκάσει κάτω σαν καρπούζι. Μόνο ευχαριστώ που τον στήσατε στη Μέρκελ γιατί μου είχαν ανοίξει οι αιμορροΐδες δεν του είπε. Τέτοιες πιένες στη Βουλή είχα καιρό να δω και ν’ ακούσω. Μέχρι κι ο Γιωργάκης (είδα στα κανάλια τη σκηνή) ήταν στο έδρανο του Σαμαρά, όρθιος και είχε ξεκαρδιστεί στα γέλια. (Ελέγχεται αν είχε καταλάβει το πραγματικό αστείο). 

Βέβαια από το περασμένο καλοκαίρι ο Σαμαράς έχει αρχίσει να διχάζεται. Ενώ έβγαζε πύρινους λόγους εναντίον του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου την ίδια ώρα τα ψήφιζε και έδινε μάλιστα και έγγραφες διαβεβαιώσεις ότι θα το τηρήσει. Εμάς προσπαθούσε να μας πείσει ότι αν τον ψηφίσουμε και του δώσουμε αυτοδυναμία αυτός την επόμενη κιόλας θα καλούσε τους δανειστές να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους. Βέβαια εμείς ως μεσογειακός λαός καταλαβαίναμε το χιούμορ του και του σπάγαμε κανά χαμόγελο, έστω από υποχρέωση και του αναγνωρίζαμε το δικαίωμα να μας τονώσει έστω ψυχολογικά. Το κακό είναι ότι τα συντρόφια του στο Λαϊκό Ευρωπαϊκό Κόμμα δεν καταλάβαιναν από χιούμορ και τον έβλεπαν ψυχρά. Πληροφορίες που λένε ότι η Μέρκελ ήθελε να του κάνει φάλαγγα, ο Σόϊμπλε να τον ρίξει στα λευκά κελιά δεν έχουν επιβεβαιωθεί. Θεωρούνται διαρροές από το περιβάλλον του. Έως ότου τον Νοέμβριο αποφάσισε να συγκυβερνήσει με  πρωθυπουργό τον Παπαδήμο. Για πατριωτικούς λόγους. Και ήρθε ο Γενάρης και φορώντας την πανοπλία του έβαλε όρους και έκανε σκληρές διαπραγματεύσεις (με ποιόν;) και χάραξε και κόκκινες γραμμές (περίεργο το χρώμα για γαλάζιο) . Κι εκεί το διασκεδάζαμε εμείς. Ο σκληρός διαπραγματευτής με ποιόν παζάρευε; Απ’ όσο ξέρουμε μέσα στην αίθουσα ήταν αυτός, ο συμφοιτητής του ο GAP και ο κωλοτούμπας. Ούτε η Τρόικα, ούτε το ΔΝΤ, ούτε η ΕΕ. Τώρα με ποιόν διαπραγματευόταν σκληρά ο Αντωνάκης; Μάλλον με τον θεό.

 Έκανε την προσευχή του και του έλεγε: 
"Αν περισωθούν οι επικουρικές θα σου φέρω μια λαμπάδα στο μπόι μου" και 
«στο φάρδος του Βενιζέλου» του ’λεγε μια φωνή από το υπερπέραν.
" Όχι θεούλη μου γιατί έχουμε και τον κατώτατο μισθό. Γι’ αυτό σου τάζω τον Καρατζαφέρη γονατιστό στη χάρη Σου."
 Μάλλον αυτή τη διαπραγμάτευση εννοούσε ο Αντωνάκης. Όσο για τις κόκκινες γραμμές του εξατμίστηκαν. Και του έλεγα ζωγράφισέ τες με στυλό όχι με μαρκαδόρο. Θα εξατμισθεί το οινόπνευμα. 

Πανηγύριζε λέει για την επιτυχία του. Ενώ για άλλη μια φορά θύμιζε τον Αντωνάκη της ταινίας «Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα». Μόλις η Κα Κοκοβίκου έβαλε στεφάνι με δόξα και τιμή, άρχισαν τα σκασμός εσύ Αντωνάκη μου, μπούλη ρούφα τ’ αυγό σου. Κι ενώ περίμενα τον Αντωνάκη να παίρνει το καπέλο του και να φεύγει ως γνήσιος Κοκοβίκος αυτός έμεινε εκεί να κουνάει μαντίλι στους 21 βουλευτές που έφευγαν. 
Δεν σε πάει κι ο δρόμος που άνοιξες το μαγαζί βρε Αντωνάκη. Πήγες στη Συγγρού. Μια ζωή ο δρόμος των τραβεστί ήταν, τώρα θα άλλαζε; (τραβεστί = μεταμφιεσμένοι, για να μην παρεξηγηθούμε). Αλλά εσύ ούτε σ’ αυτό είσαι καλός. Τσάμπα τα λεφτά που χάλασες για να σπουδάσεις. Πέταξες τη μάσκα πριν τελειώσει το καρναβάλι. Κι έτσι ακόμα κι αν υπήρχε μια περίπτωση να πας σε ένα ball – maske θα σε καταλάβαιναν αμέσως. Στο έχω ξαναπεί Αντωνάκη μου. Το τελευταίο βράδυ τον καίνε τον Καρνάβαλο. Άντε να πω ότι εσύ δεν το ήξερες. Ο συμφοιτητής σου που εκλέγεται στην Αχαΐα, όλα αυτά τα χρόνια δεν σου μίλησε για το Πατρινό καρναβάλι; Μόνο πιρουέτες σου έμαθε να κάνεις; Κι όμως Αντωνάκη μου. Η παροιμία που λέει «Αν με γκαβό καθίσεις, θα γκαβίσεις κι εσύ» είναι σωστή. Τι τάθελες αυτά που είπες. Τα έβαλες με την αριστερά. Παιδί μου έχεις πάθει παράκρουση. Αυτοί ποτέ δεν κυβέρνησαν. Τι σου φταίνε; Το κόμμα σου και ο συμφοιτητής σου νέμονται δεκαετίες τώρα αυτόν τον τόπο. Τι σου φταίει παιδί μου το ΚΚΕ; Έχει κόκκινο χρώμα; Μα αυτοί το έβαψαν ανεξίτηλα. Εσύ, δεν πήρες καλό σπρέι να χαράξεις τις δικές σου κόκκινες γραμμές. Τι σου φταίει ο Τσίπρας; Αυτός είχε το κουράγιο, παρότι ξέρει ότι δύσκολα θα κυβερνήσει, να στείλει γράμμα στη θεία Άνγκελα που της δήλωνε ότι θα ακολουθήσει άλλον δρόμο εκτός μνημονίου. Εσένα  ποιος σε εμπόδισε; Γιατί δεν τις έγραφες μόνος σου τις δύο επιστολές που έχεις ως τώρα στείλει αλλά δέχτηκες να στις υπαγορεύσουν; Αρχηγός κόμματος (λέμε τώρα γιατί δεν ξέρουμε τι θα μείνει) είσαι. Δεν σε πήραν στην ΑΕ ΝΔ στη γραμματειακή υποστήριξη. Εσύ ήθελες το ρόλο της Βουγιουκλάκη στη Μοντέρνα Σταχτοπούτα. Δεν σου τον επέβαλαν το ρόλο. Ή νομίζεις ότι επειδή ήσουν παιδί του Αβέρωφ έχεις το δικαίωμα να διαλέγεις από τον τίτλο «Φωτιά και τσεκούρι» του αείμνηστου μόνο τον Βορίδη συγγνώμη το τσεκούρι ήθελα να πω. Και η φωτιά μαζί πάει. Και που είσαι. Έχει δίκιο ο Τσίπρας που σου απάντησε ότι το μόνο που βλέπεις είναι τους βουλευτές σου να σου κουνάνε μαντήλι. Βέβαια για μας τους πολίτες είναι καλό. Γιατί με τη συμπεριφορά σου θα τελειώσουμε και με τη ΝΔ. Ό,τι κι αν κάνει το σύστημα, είτε πετάξεις λάσπη στη Μπακογιάννη (γιατί μεταξύ μας ήταν λάσπη), είτε το σύστημα κάνει προβοκάτσιες, γιατί θα δούμε και τέτοιες, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Δεν πείθετε πλέον. Ούτε εμείς είμαστε αφελείς όπως πιστεύετε.  Μπορεί να αφεντεύατε ως τώρα γιατί είχατε μια πελατειακή σχέση με τους πολίτες. Τώρα όμως που τέλειωσε αυτό να δεις οι πολίτες γλέντια που θα κάνουν μαζί σας. Αυτό του Βενιζέλου με σένα θα είναι μικρό. 

Αλήθεια στην εικόνα που ο GAP ξεκαρδίζεται πάνω από το κεφάλι σου εσύ είσαι σκεφτικός. Γιατί Αντωνάκη μου; Τι σου έλεγε το παλιόπαιδο; Ότι εσύ δεν χωράς στο ελικόπτερο; Έ μη στεναχωριέσαι. Θα παραγγείλεις δικό σου.

                                                                           ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ Ο ΕΙΡΩΝ

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π) 

Ο Ν.ΧΟΥΝΤΗΣ ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΙ ΤΟΝ ΓΙΟΥΝΚΕΡ(VIDEO)

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO:

Ο ΓΙΟΥΝΚΕΡ ΤΑ ΜΑΣΑΕΙ

ΚΑΙ ΕΔΩ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΤΙ ΕΙΠΕ

 Ο ΝΙΚΟΣ ΧΟΥΝΤΗΣ

«Κύριε Γιούνκερ, σε συνέντευξή σας σε γερμανική εφημερίδα δηλώσατε ότι εάν στην Ελλάδα ενισχυθούν ακραία κόμματα σε βαθμό που το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία δεν μπορούν να φτιάξουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία, και αυτοί που θα κυβερνήσουν, θελήσουν να αποχωρήσουν από το πρόγραμμα σωτηρίας, θα αποχωρήσει και η Ευρώπη. Σε άλλη συνέντευξη συμπληρώσατε ότι χρειάζεται ένας Επίτροπος για την Ελλάδα.

Θέλω να σας πω ότι ο εκβιασμός σας είναι για τους Έλληνες προφανής. Τι μας λέτε;

Πρώτον: Ή ψηφίζετε τα κόμματα που στηρίζουν σήμερα το μνημόνιο, που δεν είχαν το θάρρος, δεν είχαν την αντοχή να υπερασπιστούν τον ελληνικό λαό από την ταπείνωση ή τώρα που εξασφαλίσαμε τις τράπεζες, τώρα που εξασφαλίσαμε την επικυριαρχία με επιτρόπους και γκαουλάιτερ, τώρα που σας έχουμε σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας, να ξέρετε ότι δεν μπορείτε να ψηφίσετε την κυβέρνηση και το κόμμα που σας αρέσει. Δηλαδή, μας υπόσχεστε επιλεκτική δημοκρατία. Και που το λέτε αυτό; Στην χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία.

Πριν λίγους μήνες θα έλεγα στον πρόεδρο της ευρωζώνης ότι η θέση του δεν του επιτρέπει να κάνει τέτοιες 'αγενείς' δηλώσεις. Θα του έλεγα ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να χαρακτηρίζει ακραίο κάθε άλλο ελληνικό κόμμα εκτός από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Θα του έλεγα ότι δεν έχει τη δυνατότητα και το δικαίωμα να μας επιβάλει ποια κυβέρνηση θα έχουμε στην Ελλάδα.

Δεν σας τα λέω αυτά, όμως, γιατί αναγνωρίζω στο πρόσωπό σας έναν άξιο εκπρόσωπο μιας Ευρώπης που έχει διαμορφώσει ένα τραπεζικό και δημοσιονομικό 'Νταχάου', έναν κοινωνικό και εργασιακό Μεσαίωνα. Μιας Ευρώπης της σιδηράς πειθαρχίας, μιας Γερμανικής Ευρώπης. Γι' αυτό κ. Γιούνκερ δε σας ρωτάω από πού αντλείτε το δικαίωμα να κάνετε αυτές τις 'αγενείς' δηλώσεις για την πατρίδα μου».

                 Ν.ΧΟΥΝΤΗΣ-ΕΥΡΟΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΣΥΡΙΖΑ

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)