---------------------------------------------------------------------Πετάει-πετάει ο Καρχιμάκης
Εν μέσω βομβαρδισμών στη Λιβύη και σεισμών στην Ιαπωνία πέρασε μάλλον στα ψιλά η είδηση: Δύο υφυπουργοί (ο Ντόλιος του Εσωτερικών κι ο Σαχινίδης του Οικονομικών) κι ένας υπουργός (ο Ρέππας) σκάρωσαν και υπέγραψαν κοτζάμ κοινή υπουργική απόφαση, για να συστήσουν προσωποπαγή θέση στο υπουργείο Μεταφορών και να μεταθέσουν σʼ αυτή (από την Ολυμπιακή!) τον Μιχάλη Καρχιμάκη. Με την πρόβλεψη η θέση να τον περιμένει μέχρις ότου περάσει από τις τάξεις του βουλευτή στις τάξεις του απλού πολίτη.
Έτσι ο γενικός εισαγγελέας του ΠΑΣΟΚ, ο άνθρωπος που αποκαλύπτει και στιγματίζει τα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα, αφού διορίστηκε κάποτε και με τρόπο που μπορούμε να φανταστούμε στην Ολυμπιακή, αφού (δεν) εργάστηκε με τρόπο που επίσης μπορούμε να φανταστούμε σʼ αυτή, τώρα εξασφαλίζει και το μέλλον του -μην τύχει καμιά στραβή και βρεθεί στο δρόμο ο άνθρωπος. Αποδεικνύοντας ότι πίσω από τα γνωστά μεγάλα λόγια για τη νέα Ελλάδα συνεχίζονται τα γνωστά μικρά έργα του ΠΑΣΟΚ, που έφεραν και την Ολυμπιακή και την Ελλάδα στη σημερινή κατάσταση.
Δεν θα άλλαζε ίσως τίποτε από το ελεεινό της ενέργειας αυτής, αν αφορούσε ένα μεσαίο ή κατώτερο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Όταν αφορά όμως τον γραμματέα του κόμματος, τότε δεν αποτελεί απλώς μια αναμφισβήτητη απόδειξη ότι οι άνθρωποι και οι μηχανισμοί του κόμματος αυτού είναι αδιόρθωτοι. Ούτε απλώς ότι είναι ασυνείδητοι σε τέτοιο βαθμό, ώστε με την πολιτική τους να βυθίζουν εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια και στην ανεργία και την ίδια στιγμή να βολεύουν τον εαυτούλη τους. Αλλά ότι είναι τόσο βαθιά και διεστραμμένα ιδιοτελείς, ώστε να μην καταλαβαίνουν καν τον αντίκτυπο των πράξεών τους.
Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι κατάντησαν πολιτικά παχύδερμα της εξουσίας - άλλη εξήγηση για το θράσος και τη βλακεία της ανηθικότητάς τους δεν υπάρχει. Καμένοι από τα ναρκωτικά του ρουσφετιού και του βολέματος κατάντησαν πολιτικοί κακοποιοί, που περιφρονούν όχι μόνο την ηθική, αλλά και το αίσθημα δικαίου και την «αστυνομία» της κοινής γνώμης. Η παθογένεια της μαρμίτας έχει εξουδετερώσει σʼ αυτούς ακόμα και το αίσθημα αυτοσυντήρησης που οι κοινοί κακοποιοί διαθέτουν. Αλλιώς θα είχαν αναρωτηθεί: Πετάει- πετάει ο Καρχιμάκης; Αλλά μπα! Κατά τα άλλα, όταν τους παίρνουν με τα γιαούρτια τούς φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ...
---------------------------------------------------------------------
Εν μέσω βομβαρδισμών στη Λιβύη και σεισμών στην Ιαπωνία πέρασε μάλλον στα ψιλά η είδηση: Δύο υφυπουργοί (ο Ντόλιος του Εσωτερικών κι ο Σαχινίδης του Οικονομικών) κι ένας υπουργός (ο Ρέππας) σκάρωσαν και υπέγραψαν κοτζάμ κοινή υπουργική απόφαση, για να συστήσουν προσωποπαγή θέση στο υπουργείο Μεταφορών και να μεταθέσουν σʼ αυτή (από την Ολυμπιακή!) τον Μιχάλη Καρχιμάκη. Με την πρόβλεψη η θέση να τον περιμένει μέχρις ότου περάσει από τις τάξεις του βουλευτή στις τάξεις του απλού πολίτη.
Έτσι ο γενικός εισαγγελέας του ΠΑΣΟΚ, ο άνθρωπος που αποκαλύπτει και στιγματίζει τα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα, αφού διορίστηκε κάποτε και με τρόπο που μπορούμε να φανταστούμε στην Ολυμπιακή, αφού (δεν) εργάστηκε με τρόπο που επίσης μπορούμε να φανταστούμε σʼ αυτή, τώρα εξασφαλίζει και το μέλλον του -μην τύχει καμιά στραβή και βρεθεί στο δρόμο ο άνθρωπος. Αποδεικνύοντας ότι πίσω από τα γνωστά μεγάλα λόγια για τη νέα Ελλάδα συνεχίζονται τα γνωστά μικρά έργα του ΠΑΣΟΚ, που έφεραν και την Ολυμπιακή και την Ελλάδα στη σημερινή κατάσταση.
Δεν θα άλλαζε ίσως τίποτε από το ελεεινό της ενέργειας αυτής, αν αφορούσε ένα μεσαίο ή κατώτερο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Όταν αφορά όμως τον γραμματέα του κόμματος, τότε δεν αποτελεί απλώς μια αναμφισβήτητη απόδειξη ότι οι άνθρωποι και οι μηχανισμοί του κόμματος αυτού είναι αδιόρθωτοι. Ούτε απλώς ότι είναι ασυνείδητοι σε τέτοιο βαθμό, ώστε με την πολιτική τους να βυθίζουν εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια και στην ανεργία και την ίδια στιγμή να βολεύουν τον εαυτούλη τους. Αλλά ότι είναι τόσο βαθιά και διεστραμμένα ιδιοτελείς, ώστε να μην καταλαβαίνουν καν τον αντίκτυπο των πράξεών τους.
Τόσα χρόνια στο κουρμπέτι κατάντησαν πολιτικά παχύδερμα της εξουσίας - άλλη εξήγηση για το θράσος και τη βλακεία της ανηθικότητάς τους δεν υπάρχει. Καμένοι από τα ναρκωτικά του ρουσφετιού και του βολέματος κατάντησαν πολιτικοί κακοποιοί, που περιφρονούν όχι μόνο την ηθική, αλλά και το αίσθημα δικαίου και την «αστυνομία» της κοινής γνώμης. Η παθογένεια της μαρμίτας έχει εξουδετερώσει σʼ αυτούς ακόμα και το αίσθημα αυτοσυντήρησης που οι κοινοί κακοποιοί διαθέτουν. Αλλιώς θα είχαν αναρωτηθεί: Πετάει- πετάει ο Καρχιμάκης; Αλλά μπα! Κατά τα άλλα, όταν τους παίρνουν με τα γιαούρτια τούς φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ...
---------------------------------------------------------------------
Ο Ρομπόι είναι ΠΑΣΟΚ ή ο Παπανδρέου Βέλγος;
Ύστερα, αφού χαμογέλασε στον Ρομπόι και στους δημοσιογράφους, ο πρωθυπουργός αποσύρθηκε στα ιδιαίτερά του να συνεχίσει τις συνεννοήσεις και τους λογαριασμούς στο γόνατο με τον Παπακωνσταντίνου και άλλους υπουργούς για το πόσα, από ποιους και πώς θα κόψει, έτσι ώστε να βγουν τα 23 δισ. τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Τόσα από τα επιδόματα ανεργίας, τόσα από κοινωνικά επιδόματα, τόσα από την Υγεία, τόσα από τους ήδη κομμένους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, τόσα από τους μισθούς στις ΔΕΚΟ κ.λπ. Οι λεπτομέρειες της σχετικής σταύρωσης, αύριο, Παρασκευή…
Και καθώς το έργο αυτό έχει πια παιχτεί και ξαναπαιχτεί, αναρωτιέται κανείς βλέποντάς τον και ακούγοντάς τον να ξεφουρνίζει δημόσια τέτοιες ανοησίες: Είναι δυνατόν να επιμένει στην παλιά φθαρμένη δημαγωγία ακόμα και σε τέτοιες στιγμές; Ποια δικαιότερη κοινωνία μας πουλάει; Δεν συνειδητοποιεί αυτό που και ο Κάρολος Παπούλιας σημείωσε στη συνάντησή του με τον Ρομπόι, ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα κοινωνικής συνοχής και ότι οι ασθενέστεροι πληρώνουν τα σπασμένα της κυβερνητικής πολιτικής; Ή το έχει συνειδητοποιήσει και απλώς εκτελεί την αποστολή του με στόχο να μη χάσουν ούτε ευρώ οι δανειστές - όπως ο ίδιος πριν λίγο καιρό είπε;
Την απάντηση την ξέρουν ο Παπανδρέου και ο Θεός. Δεν έχει όμως και τόση σημασία για όσους θα κληθούν αύριο να υποστούν τα νέα μέτρα, που γεννήθηκαν από τα παλιά μέτρα και θα γεννήσουν με τη σειρά τους νεότερα μέτρα. Τα οποία όπως μας διαβεβαίωσε ο Ρομπόι, συμφωνώντας με τον δικό μας, θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη και θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Έτσι όλα φωτίστηκαν και ένα μόνο ερωτηματικό έμεινε αναπάντητο: Ο Ρομπόι είναι ΠΑΣΟΚ ή ο Παπανδρέου Βέλγος;
Και καθώς το έργο αυτό έχει πια παιχτεί και ξαναπαιχτεί, αναρωτιέται κανείς βλέποντάς τον και ακούγοντάς τον να ξεφουρνίζει δημόσια τέτοιες ανοησίες: Είναι δυνατόν να επιμένει στην παλιά φθαρμένη δημαγωγία ακόμα και σε τέτοιες στιγμές; Ποια δικαιότερη κοινωνία μας πουλάει; Δεν συνειδητοποιεί αυτό που και ο Κάρολος Παπούλιας σημείωσε στη συνάντησή του με τον Ρομπόι, ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα κοινωνικής συνοχής και ότι οι ασθενέστεροι πληρώνουν τα σπασμένα της κυβερνητικής πολιτικής; Ή το έχει συνειδητοποιήσει και απλώς εκτελεί την αποστολή του με στόχο να μη χάσουν ούτε ευρώ οι δανειστές - όπως ο ίδιος πριν λίγο καιρό είπε;
Την απάντηση την ξέρουν ο Παπανδρέου και ο Θεός. Δεν έχει όμως και τόση σημασία για όσους θα κληθούν αύριο να υποστούν τα νέα μέτρα, που γεννήθηκαν από τα παλιά μέτρα και θα γεννήσουν με τη σειρά τους νεότερα μέτρα. Τα οποία όπως μας διαβεβαίωσε ο Ρομπόι, συμφωνώντας με τον δικό μας, θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη και θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Έτσι όλα φωτίστηκαν και ένα μόνο ερωτηματικό έμεινε αναπάντητο: Ο Ρομπόι είναι ΠΑΣΟΚ ή ο Παπανδρέου Βέλγος;
-----------------------------------------------------
Σ΄ ευχαριστώ ω εταιρία
Σ΄ ευχαριστώ ω εταιρία
Διαβάζουμε πως ο Ιάπωνας πρωθυπουργός άσκησε αυστηρή κριτική στην εταιρεία - ιδιοκτήτρια των πυρηνικών εργοστασίων στη Φουκουσίμα. Δεν έκανε καλά τη δουλειά της -η εταιρεία!- και κινδυνεύει όλη η Ιαπωνία. Δεν πήρε έγκαιρα τα μέτρα της -η εταιρεία!- για φυσικές καταστροφές όπως το τσουνάμι και κινδυνεύει όλος ο κόσμος.
Πριν από λίγα χρόνια ζήσαμε την οικονομική κρίση και ο κόσμος έφτασε στο χείλος του οικονομικού γκρεμού εξαιτίας πάλι μιας εταιρείας -μιας τράπεζας αυτή τη φορά... Προέκυψε οδυνηρά και για τον πιο αδαή τότε ότι ένα σύμπλεγμα εταιρειών που ελέγχουν τις διαδρομές του χρήματος, που βαθμολογούν εθνικές οικονομίες, που ελέγχουν τελικώς την παγκόσμια οικονομία, ελέγχουν και τη ζωή μας. Και για όσους εδώ ακόμη αμφέβαλαν, ήρθαν τα μνημόνια.
Από καιρό ζούμε, τέλος, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος από τις μεγάλες πολυεθνικές του πετρελαίου και τα ξαδέλφια τους των πρώτων υλών, των ορυχείων, των μεταλλείων κ.λπ. Τα δάση θυσιάζονται, τα νερά μολύνονται και ο αέρας γίνεται, αντί πηγή ζωής, φορέας θανάτου. Οι άνθρωποι κάθε φυλής, χρώματος και θρησκείας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης είναι στο έλεος των εταιρειών -περί αυτού πρόκειται.
Τις εταιρείες, όμως, τις έφτιαξε ο Θεός όχι ως κοινωφελή ιδρύματα, αλλά ως ιδρύματα που επιδιώκουν το κέρδος τους. Δεν είναι δουλειά της Shell να φροντίζει το περιβάλλον -δουλειά της είναι να πλουτίζουν τα στελέχη και οι μέτοχοί της. Συνεπώς, από τη Φουκουσίμα αναδύεται μια καταστροφική αντίφαση, που έφτασε στα όριά της: Ο κόσμος έχει αφήσει την τύχη του σ' εκείνους ακριβώς που δεν δίνουν δεκάρα γιʼ αυτήν -το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα δισεκατομμύρια δεκάρες που κερδίζουν καθημερινά καταστρέφοντάς τον.
Είναι δυνατός τέτοιος παραλογισμός; Και όμως είναι! Και θεωρείται λογικό να ασκεί ένας πρωθυπουργός αυστηρή κριτική (!) σε μια εταιρεία επειδή έσπειρε τον όλεθρο στη χώρα του. Αντί να σκεφτεί κι αυτός και όλοι μας πώς είναι δυνατόν το ψωμί, οι ελευθερίες μας και τελικά η ζωή μας να εξαρτώνται από διευθύνοντες συμβούλους, μετόχους, οίκους αξιολόγησης, κερδοσκόπους και επενδυτές που ούτε καν γνωρίζουμε. Να ψηφίζουμε Παπανδρέου και να μας βγαίνει... ΔΝΤ!
Και το ερώτημα είναι: θα εξακολουθήσει ο κόσμος και μετά τη Φουκουσίμα να τραγουδά «σʼ ευχαριστώ, ω εταιρεία»;
Πριν από λίγα χρόνια ζήσαμε την οικονομική κρίση και ο κόσμος έφτασε στο χείλος του οικονομικού γκρεμού εξαιτίας πάλι μιας εταιρείας -μιας τράπεζας αυτή τη φορά... Προέκυψε οδυνηρά και για τον πιο αδαή τότε ότι ένα σύμπλεγμα εταιρειών που ελέγχουν τις διαδρομές του χρήματος, που βαθμολογούν εθνικές οικονομίες, που ελέγχουν τελικώς την παγκόσμια οικονομία, ελέγχουν και τη ζωή μας. Και για όσους εδώ ακόμη αμφέβαλαν, ήρθαν τα μνημόνια.
Από καιρό ζούμε, τέλος, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος από τις μεγάλες πολυεθνικές του πετρελαίου και τα ξαδέλφια τους των πρώτων υλών, των ορυχείων, των μεταλλείων κ.λπ. Τα δάση θυσιάζονται, τα νερά μολύνονται και ο αέρας γίνεται, αντί πηγή ζωής, φορέας θανάτου. Οι άνθρωποι κάθε φυλής, χρώματος και θρησκείας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης είναι στο έλεος των εταιρειών -περί αυτού πρόκειται.
Τις εταιρείες, όμως, τις έφτιαξε ο Θεός όχι ως κοινωφελή ιδρύματα, αλλά ως ιδρύματα που επιδιώκουν το κέρδος τους. Δεν είναι δουλειά της Shell να φροντίζει το περιβάλλον -δουλειά της είναι να πλουτίζουν τα στελέχη και οι μέτοχοί της. Συνεπώς, από τη Φουκουσίμα αναδύεται μια καταστροφική αντίφαση, που έφτασε στα όριά της: Ο κόσμος έχει αφήσει την τύχη του σ' εκείνους ακριβώς που δεν δίνουν δεκάρα γιʼ αυτήν -το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα δισεκατομμύρια δεκάρες που κερδίζουν καθημερινά καταστρέφοντάς τον.
Είναι δυνατός τέτοιος παραλογισμός; Και όμως είναι! Και θεωρείται λογικό να ασκεί ένας πρωθυπουργός αυστηρή κριτική (!) σε μια εταιρεία επειδή έσπειρε τον όλεθρο στη χώρα του. Αντί να σκεφτεί κι αυτός και όλοι μας πώς είναι δυνατόν το ψωμί, οι ελευθερίες μας και τελικά η ζωή μας να εξαρτώνται από διευθύνοντες συμβούλους, μετόχους, οίκους αξιολόγησης, κερδοσκόπους και επενδυτές που ούτε καν γνωρίζουμε. Να ψηφίζουμε Παπανδρέου και να μας βγαίνει... ΔΝΤ!
Και το ερώτημα είναι: θα εξακολουθήσει ο κόσμος και μετά τη Φουκουσίμα να τραγουδά «σʼ ευχαριστώ, ω εταιρεία»;
