ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΗΜΑΣ:ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

 ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΔΗΜΑ;

πηγή:

Κλέαρχος Τσαουσίδης

Μας έπρηξαν τόσον καιρό τα μέλη της κυβερνητικής φαμίλιας για το «αντισυνταγματικόν» της πίεσης του ΣΥΡΙΖΑ να πάει η χώρα σε εκλογές αντί για τον επόμενο μνημονιακό γκρεμό.

Με βενιζελικού τύπου μπουρδολογίες, οι ίδιοι που μεταχειρίστηκαν την ίδια συνταγματική προνομία επιχειρούσαν να εμφανίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι κινείται εκτός συνταγματικών πλαισίων.

Μάλιστα. Και αίφνης οι ίδιοι προχρονολογούν την προεδρική εκλογή με έωλες και γελοίες αιτιολογίες. Χωρίς καν να δώσουν εντολή στον θλιβερό ένοικο του Προεδρικού Μεγάρου να παραιτηθεί.

Όλα αυτά, όμως, λίγη σημασία έχουν, όταν οι συνομιλητές των χρυσαυγιτών προσπαθούσαν με νύχια και με δόντια να πείσουν όλο αυτό το σαλεμένο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας ότι «το κωλόπαιδο των βορείων προαστίων με τους πλούσιους γονείς» είναι ο σύγχρονος Νετσάγιεφ, που, έτσι και πάει στη σχολή του, με βραχιολάκι, με συνοδεία του δασκάλου του ή -αν δεν τον εμπιστεύονται- με ασφαλίτες ή ΜΑΤατζήδες ή ζητάδες, δελτάδες και όλο το κακό συναπάντημα, μπορεί να πάρει -όπως είπε κι ο εμφανώς πια παραληρών Μπουτάρης- το καλάσνικοφ και να αρχίσει να τρώει τον άνεργο οικοδόμο, τον πτωχευμένο έμπορο ή τον απολυμένο δημοτικό υπάλληλο...

Το σκηνικό που στήνουν για τις προεδρικές εκλογές είναι εμφυλιοπολεμικό. Ελπίζοντας να προσελκύσουν τους 25 που τους λείπουν υπέρ του «δραστήριου» επιτρόπου, του «ικανού» υπουργού, του αυτοδημιούργητου Σταύρου Δήμα, ενός μετριοπαθούς πολιτικού ικανού «να επαναφέρει την ομοψυχία του ελληνικού λαού».

Ποιους θα ενώσει;

Θα ενώσει τον φοροφυγά που συμμετέχει πιο δραστήρια στο μεγάλο πάρτι, τον μιζαδόρο ή τον καταχραστή που απελευθερώνει από τη φυλακή, τον αρχινονό που τον καταδικάζει σε κάθειρξη και του δίνει αναστολή, τον Παπούλια που μια χαρίζει τη χορηγία του, μια την αποζημίωση στον ελληνικό λαό, με τον απολυμένο υπάλληλο που έχει απολυμένη γυναίκα, δυο παιδιά στο πανεπιστήμιο και πεθαμένους γονείς, άρα χωρίς τη σύνταξή τους.

Και επειδή αναφέρθηκα στον δανειστή του Αντρέα για να... ολοκληρώσει τη ροζ βίλα, πρώτη φορά βλέπω άνθρωπο να τον φτύνουν έτσι, να τον αγνοούν και να αποφασίζουν για το... μέλλον του και να μην παραιτείται.

Ούτε να δεχτεί την πρόταση του πρώην υπουργού Αντώνη Ρουπακιώτη και να παρέμβει θετικά για να σωθεί η ζωή του Νίκου Ρωμανού τόλμησε. Τηλεφώνησε, λέει. Αυτά γίνονται όταν παραβιάζονται το Σύνταγμα και οι νόμοι, όχι τελευταία στιγμή.

Τουλάχιστον ο προτεινόμενος για διάδοχός του, ο Σταύρος Δήμας, είχε την ευθιξία να παραιτηθεί από υπουργός όταν σε μια επίσκεψη του Μητσοτάκη στη Μόσχα το 1991 δέχτηκε τη (γνωστή στους δημοσιογράφους που συνόδευαν την αποστολή) συμπεριφορά της Μαρίκας Μητσοτάκη. Φυσικά ώς εκεί. Ποτέ δεν είπε γιατί παραιτήθηκε (θαρρείς και θα τον άφηνε στο υπουργείο ο άλλος), συμπεριφερόμενος όπως ακριβώς οι πλείστοι των μεταπολιτευτικών Προέδρων Δημοκρατίας. Εξαιρώ τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, παρά το ξέφτισμα των αρμοδιοτήτων του από το ΠΑΣΟΚ, λόγω του κύρους που ο ίδιος έδινε στον θεσμό, και τον Κωστή Στεφανόπουλο, που τουλάχιστον δεν ζούσε στην Ηρώδου Αττικού όπως οι άλλοι, αλλά στο σπίτι του.

Η φοβερή επιλογή Δήμα είναι μια βαρετή επανάληψη του ίδιου παλαιοκομματικού έργου: ανιψιός του Κ. Παπακωνσταντίνου, κληρονόμησε την έδρα του στην Κορινθία και όταν αποστρατεύτηκε από την ελληνική Βουλή κληροδότησε αυτήν την ίδια έδρα στον γιο του!

Αυτός θα μας ενώσει; Θα τολμήσει να πει ένα «όχι» στη φαμίλια που κυβερνά; Χα!

Εντάξει, ρητορικό το ερώτημα. Ετσι κι αλλιώς, ο διάδοχος του Κ. Παπούλια θα εκλεγεί μετά από τις εκλογές του Φεβρουαρίου 2015.

Ο άντρας Νίκος Ρωμανός

Και κάποιες σκέψεις για τον Νίκο Ρωμανό: δεν είναι πια παιδί, είναι άντρας. Ενας άντρας που σέβεται τον εαυτό του και τις ιδέες του, ένας άντρας που δείχνει στον Κικίλια και τις μαζορέτες του τι σημαίνει ντομπροσύνη, τι σημαίνει να κάνεις ό,τι κάνεις με το κεφάλι ψηλά και όχι γρονθοκοπώντας (φασκιωμένος και χωρίς διακριτικά) δεμένους με χειροπέδες πολίτες, κορίτσια που φτάνουν ώς τη μέση τους, κυρτωμένους γέρους ή πυροβολώντας άοπλους 15χρονους.

Αυτή είναι και η διαφορά με τους δεξιούς. Διότι ο Νίκος Ρωμανός είναι ιδεολογικός μας αντίπαλος, αλλά δεν κρίνουμε τις ιδέες του όταν μιλούμε για την απόπειρα ληστείας. Οι δεξιοί αρχίζουν από τις ιδέες του (δείτε το παραλήρημα του Σπύρου Γεωργιάδη ή Άδωνι, που μιλά για πυροβολισμούς με καλάσνικοφ στην Τράπεζα του Βελβεντού) και αποσιωπούν ότι 15 χρόνια για απόπειρα ληστείας δεν έχουν επιβληθεί σχεδόν ποτέ ούτε για ληστείες.

===================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΟΙ ΠΟΤΑΜΙΣΙΟΙ

πηγή:

Κλέαρχος Τσαουσίδης

Μικρό παιδί καθόμουν σε ένα σκαμνάκι ψάθινο, στο μπαλκονάκι, στον πρώτο όροφο του σπιτιού μας στη Διοικητηρίου, και χάζευα τους περαστικούς.

Είχα μάθει αρκετούς γείτονες: ο γιατρός, ο Γιώργος για όλες τις δουλειές, η δασκάλα, η νοσοκόμα και ο χωροφύλακας. Αυτός ο τελευταίος, παρά το λειψό μπόι του, με εντυπωσίαζε γιατί ήταν αγέλαστος και είχε και κάτι κορδόνια στη στολή, μεγαλείο.

Όσο μεγάλωνα, οι σχέσεις μου με τον φούρναρη δίπλα, τον μανάβη και τον μπακάλη απέναντι, τον καρβουνιάρη στη γωνία με Ολύμπου και τους άλλους επαγγελματίες γίνονταν φιλικές. Έτσι, καθόμουν λίγο στον καθένα, λέγαμε και καμιά κουβέντα.

Τότε άρχισα να παρατηρώ και τον χωροφύλακα που ψώνιζε στα ίδια μαγαζιά. Έμπαινε στο μπακάλικο, διάλεγε ο ίδιος, περνούσε μετά στο μανάβικο, τα ίδια, στον χασάπη παραπάνω και φεύγοντας έλεγε «τώρα βιάζομαι...».

Εννοείται ότι ποτέ δεν πλήρωσε δραχμή, ούτε καν στον περιπτερά για την εφημερίδα του κι ας του έδινε αυτός και ραπόρτο για το ποιοι αγόραζαν την «Αυγή» τυλιγμένη μέσα στη «Μακεδονία»...

Επί χούντας, όταν έμπαιναν χαράματα, συμμορία πια, μέσα στα σπίτια μας, έκλεβαν δίσκους και βιβλία («κατάσχονται» έλεγαν) και μετά τα βρίσκαμε στα παλιατζίδικα.

Έτσι, λοιπόν, γιατί να απορήσω με τους μπάτσους που μπούκαραν τις προάλλες στο περίπτερο και κάνανε γιάγμα τα νερά, απειλώντας κι από πάνω τον εργαζόμενο που διαμαρτυρόταν; Προφανώς και έχουν μια αταβιστική σχέση με τον μεταπολεμικό χωροφύλακα, τον άρχοντα της κάθε γειτονιάς που τάιζε τσάμπα τα παιδάκια του φιλέτα και φρέσκα ψαράκια, τις πανάκριβες τότε μπανάνες και τα απρόσιτα για μας αλλαντικά, τυριά κ.λπ. Μόνο που εκείνος έδειχνε το πρόσωπό του. Αυτοί λειτουργούν σαν κατσαπλιάδες.

Και βγαίνει και ο «συνδικαλιστής» να μας πει ότι δεν ήθελε να πάρει λεφτά ο περιπτεράς!

Αυτοεκτίμηση!

Αυτή η απίστευτη χυδαιότητα όχι μόνο δεν ενόχλησε κανένα από τα κόμματα που κυβερνούν, αλλά πνίγηκε μέσα στη γνωστή λάσπη που ετοιμάζουν κάθε χρόνο οι φασίστες και την εκτοξεύουν παραμονές Πολυτεχνείου και μετά για λογαριασμό της κυβέρνησης.

Το μότο γνωστό: οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου πρόδωσαν τις αρχές τους. Μάλιστα. Επειδή ο Ανδρουλάκης και η Δαμανάκη έγιναν ΠΑΣΟΚ και ο Λαζαρίδης ακροδεξιός, δικοί τους δηλαδή, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. καταγγέλλουν τους υπόλοιπους: αυτούς που έμειναν αγωνιστές και αριστεροί. Ο κρετινισμός όσων τείνουν ευήκοον ου δεν είναι κάτι περίεργο. Τον τρέφουν τα ενεργούμενα μιντιαρχών, λαθρέμπορων, καταχραστών του δημόσιου χρήματος, μαζί με τις κόπιες του πρύτανη Σδράκα και του υπουργού Παιδείας της χούντας Παναγιώτη Χρήστου.

Η οργουελική κυβέρνηση και τα ενεργούμενά της -Φορτσάκης, Λοβέρδος κ.ά.- δεν τολμούν ούτε να επιχειρηματολογήσουν και προσπαθούν να καλύψουν την κάθε διολίσθηση στον αυταρχισμό (π.χ., την κατάργηση των φοιτητικών συλλόγων) με την πιο στρεβλή και προβοκατόρικη διατύπωση.

Είναι κι ο πολύς Σταύρος Θεοδωράκης, που νομίζει ότι θα συνεχίσει να αθροίζει ποσοστά με βλαμμένους οπαδούς. Και πρόθυμα αναλαμβάνει να παίξει τον ρόλο που ώς τα τώρα έπαιζαν οι ακροδεξιοί της κυβέρνησης (τους έβαλε φίμωτρο ο Σαμαράς αυτές τις μέρες).

Τι ανέσυρε από το σακίδιό του ο χαριτωμένος μεσήλικας; «Οι φοιτητές, όμως, τότε, ευτυχώς, δεν είχαν κομματικές οργανώσεις. Αν υπήρχαν κομματικές οργανώσεις το '73, θα είχαν αποτρέψει το Πολυτεχνείο».

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι είναι τόσο βλάκας. Εντάξει, όταν λέει ότι αυτός μόνο θα σώσει την Ελλάδα, μου θυμίζει τον μακαρίτη Αγγελόπουλο, «τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου», που μας έβγαζε λόγους έξω από το «παλάτι» του, μια καλύβα στη γωνιά Αγίου Δημητρίου με Ιασωνίδου. Αλλά πάλι;

Καρατζαφέρης ο Β';

Ο κ. Στ. Θεοδωράκης είναι ένας γλυκύτερος στην όψη Καρατζαφέρης, ένας Βορίδης με κρυμμένο το τσεκούρι. Στη Θεσσαλονίκη, π.χ., εκεί που αγωνίστηκε και ο... Λοβέρδος, από τους 35 που συνελήφθησαν ως πρωταίτιοι οι 32 ήταν οργανωμένοι: στον Ρήγα Φεραίο (κομματική νεολαία του ΚΚΕ εσ.), στην ΚΝΕ (ΚΚΕ), στην ΑΑΣΠΕ (ΕΚΚΕ), στην ΠΠΣΠ (ΚΚΕ μ-λ), στη ΣΑΚΕ. Στη Συντονιστική Επιτροπή υπήρχαν μέλη των ίδιων οργανώσεων. Όσο για τον κόσμο που μαζεύτηκε, ναι, φυσικά, η πλειονότητα ήταν ανοργάνωτη.

Καταλαβαίνω ότι ο κ. Σταύρος πρέπει κι αυτός (για να γίνει εταίρος ενός νέου, ακροδεξιού, κυβερνητικού σχήματος) να βάλει πλάτη στην κυβέρνηση. Και συμπληρώνει την καημένη Σοφία Βούλτεψη που, αφού αναγόρευσε την επέτειο του πραξικοπήματος σε εθνική γιορτή, μας ενημέρωσε ότι «Στη χούντα δεν μπορούσαμε ούτε να κάνουμε πορείες, ούτε απεργίες». Νοσταλγία;

===================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΟΥ ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ;

πηγή:

Κλέαρχος Τσαουσίδης

16/10/2014

=======================================================================

Δίνουν απόδειξη όσοι εξαγοράζονται;

Η παρέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη μπορεί να οδηγήσει σε ενδιαφέροντα ευρήματα για τις δυνατότητες διερεύνησης της ροής βρόμικου πολιτικού χρήματος κι ας παλαμακίζουν οι επικεφαλής της κυβέρνησης θεωρώντας ότι «στριμώχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ».

Θεωρώ απαραίτητο να διευκρινίσω ότι σέβομαι απόλυτα την κ. Κουτζαμάνη, πρώτον για τον αξιοπρεπή τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τα εναντίον της σχόλια από τα γνωστά φασιστοειδή και δεύτερον για την αυστηρότατη προς τους εισαγγελείς της χώρας εγκύκλιο για τη συμπεριφορά προς τα ζώα.

Η κομματική εκμετάλλευση, από κυβερνητικούς αξιωματούχους, της παρέμβασης της κ. Κουτζαμάνη της δίνει, φαντάζομαι, το δικαίωμα να καλέσει και αυτούς για να δώσουν τη δική τους ερμηνεία στα όσα μια εφημερίδα καταγράφει και άπειρες ιστοσελίδες αναπαράγουν εδώ και μέρες. Άρα, εκτός από τον κ. Σκουρλέτη, που απλώς αναφέρθηκε στο δημοσίευμα, καλώς κλήθηκαν να καταθέσουν δημοσιογράφοι. Ελπίζω να ακολουθήσουν πολιτικοί όλου του φάσματος και επιχειρηματίες.

Αλλά, αλήθεια, πώς περιμένει η Δικαιοσύνη να αποδειχθεί το καταγγελλόμενο;

Για να διαπιστωθεί αν υπήρξε μεταστροφή ψήφου (όχι κατ' ανάγκην εξαγορά) υποθέτω ότι πρέπει να προηγηθεί η διαδικασία της προεδρικής εκλογής. Ώς τότε;

Υποθέτει η αξιότιμη εισαγγελέας ότι αν -παραδείγματος χάρη- εξαγοραστεί η βούληση ενός βουλευτή, αυτός θα το ανακοινώσει ή θα κόψει απόδειξη;

Η πολιτική επιβίωση ενός βουλευτή που γνωρίζει ότι στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, θα μείνει εκτός νυμφώνος λόγω εξαέρωσης του κόμματός του, μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι αποτελεί εξαγορά εφόσον ενταχθεί στα ψηφοδέλτια κόμματος που ώς τα τώρα κατήγγειλε; Δεν έχει συμβεί;

Ποιος δημοσιογράφος θα αποκαλύψει την πηγή του για τέτοιο θέμα (και εδώ υπάρχει ίσως ηθικό πρόβλημα);

Κόντρα στον χρόνο

Φοβούμαι ότι η κ. Κουτζαμάνη, για τους λόγους που προανέφερα, έχει τον χρόνο εναντίον της. Ώς την έναρξη της διαδικασίας για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας (με 180, 175 ή... 75, όπως μας είπε ο σοφός Πάκης Παυλόπουλος) έχουμε τέσσερις μήνες. Χρόνος λιγοστός για διεξοδική έρευνα, αλλά συνάμα και πολύς αν σκεφτούμε πως μόνον το τελικό αποτέλεσμα θα δικαιώσει ή όχι τις υποψίες. Άρα;

Την Τρίτη είχαμε και τη δήλωση του προέδρου της ΔΗΜ.ΑΡ. και κορυφαίου νομικού Φώτη Κουβέλη ότι «υπάρχει πρόσδεση μεγάλου μέρους της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος σε συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα και σε συγκεκριμένες επίσης ομάδες συμφερόντων».

Θα ζητηθεί από τον κ. Κουβέλη, όταν προσέλθει να καταθέσει, να εξηγήσει τι εννοεί;

Επιπλέον, τώρα που η Δικαιοσύνη αποφάσισε να παρέμβει στα λεγόμενα πολιτικών προσώπων, ακόμη και αμετροεπών (ή δημοσιογράφων) μήπως θα πάρουν σειρά:

* Η προχτεσινή δήλωση Πάγκαλου: "(...) ξέρετε ότι στη Marfin το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ έκαψε τρεις ανθρώπους (...);"

* Οι δηλώσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου, Σ. Βούλτεψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει «ένοπλες συνιστώσες» και ότι η εκλογική αλλαγή θα φέρει «τραπεζική κατάρρευση»;

Φαντάζομαι πως ναι, διότι αυτά τα λεχθέντα είναι απείρως πιο σοβαρά από το αν ένας πολιτικάντης θα πάρει κάπου στα Κεϊμάν μερικά εκατομμύρια και το πολύ - πολύ να βρεθεί το όνομά του έπειτα από χρόνια σε ένα usb που θα έχει σφηνώσει στο γραφείο πολιτικού αρχηγού.

Η εξαγορά βουλευτών δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά είναι τουλάχιστον αστείο να λέμε ότι στη χώρα μας δεν συμβαίνουν τέτοια.

Απλώς, ούτε κάποιοι σημερινοί ή πρώην υπουργοί έδιναν απόδειξη στη Siemens για τα δώρα ή δωράκια που λάμβαναν (βάλ' τε ερωτηματικό στον χρόνο), ούτε τα κόμματα βρήκαν -μολονότι κάνανε τα ταμεία τους... «φύλλο και φτερό»- πολλά εκατομμύρια που σύμφωνα με την προφανώς αναξιόπιστη γερμανική Δικαιοσύνη έλαβαν από γερμανικές εταιρείες. Ούτε έγιναν τέτοια πράγματα το 1965, την περίοδο που την αποκαλούν Αποστασία ακόμη κι οι αποστάτες, το 1980, το 1990!

Μια προσωπική μαρτυρία που αδυνατώ να τεκμηριώσω: βουλευτής της Ένωσης Κέντρου, με σοσιαλιστική προέλευση, στενός φίλος του πατέρα μου, εκβιαζόταν να ψηφίσει για πρωθυπουργό τον Τσιριμώκο τη μέρα που ο ίδιος ο χαρισματικός σοσιαλιστής ηγέτης, κατήγγειλε στη Θεσσαλονίκη, σε ομιλία του στον θερινό κινηματογράφο «Ηλύσια» (στην πλατεία Αριστοτέλους), τους «κατεψυγμένους» υποψήφιους πρωθυπουργούς του παλατιού! Ο βουλευτής κατάφερε να βρει το κουράγιο να τους στείλει στον διάολο και προτίμησε να χάσει το σπίτι του, μένοντας αξιοπρεπής. Πώς να το αποδείξω; Οι παλιοί σοσιαλιστές της Θεσσαλονίκης ξέρουν.

===================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Ο ΚΟΥΒΕΛΗΣ κ Ο ΜΙΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΑΙΩΝΑΣ

Του Κλεαρχου Τσαουσίδη

Ο κ. Κουβέλης ήταν η χαρά των δημοσιογράφων όταν παραχωρούσε συνέντευξη: έδινε πάντα είδηση. Τώρα, απλώς καταθέτει τα όνειρά του.

Εσχάτως, έδωσε συνεντεύξεις στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής» και στον ομογάλακτο ΣΚΑΪ και επανέλαβε τις γεμάτες πανικό δηλώσεις του διδύμου Σαμαρά - Βενιζέλου ότι η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές!

Επέμενε ακόμη αμήχανα ότι απέχει από την ονοματολογία για τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας (δηλαδή;) και ότι -εδώ οι απορίες φουντώνουν- «κανείς δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να αποκλείσει μία κυβέρνηση ευρείας συνεννόησης, εάν το απαιτήσουν τα συμφέροντα της χώρας».

Εννοεί τη μη αυτοδυναμία κάποιου κόμματος στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Ταυτόχρονα υπογράμμισε ότι «η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές, χρειάζεται αλλαγή πολιτικής»!

Θαρρώ πως πρόκειται για κομψή ομολογία αποτυχίας της αυτόνομης, εκτός μιντιακού «ελαιώνα» πορείας που επέλεξε, εγκαταλείποντας πρώτα τη μνημονιακή κυβέρνηση και αρνούμενος στη συνέχεια τη συσπείρωση με όλα τα λοιπά σχήματα που αυτοπροσδιορίζονται σαν Κεντροαριστερά.

Αυτό ενισχύεται από δημοσκοπικά στοιχεία, τα οποία, παρά τις κραυγές ηδονής των προπαγανδιστών της «κεντροαριστεράς», δείχνουν πώς και οι δυο συνιστώσες της ακροδεξιάς κυβέρνησης, η νυν και η πρώην, ίσως δεν εισέλθουν στην επόμενη Βουλή

Συνεργασία χωρίς συνεργάτες

Αυτό ίσως να εξηγεί την κίνηση πανικού της ΔΗΜ.ΑΡ. να αλλάξει τον τίτλο της για το ευρωψηφοδέλτιο, με ακατανόητη προσθήκη, την «Προοδευτική Συνεργασία», επειδή θα έχει τη στήριξη των Π. Μπεγλίτη και Μαριλένας Κοππά, που καλούνται να καλύψουν το κενό του Νίκου Μπίστη…

Η επίκληση όμως μιας κυβέρνησης ευρείας συνεννόησης προϋποθέτει ρεαλιστική προσέγγιση της κατάστασης και των δυνατοτήτων συμμαχιών που θα δημιουργούσαν αυτό ακριβώς το πολιτικό συνεργατικό σχήμα. Πώς, όμως, όταν παράλληλα, ο κ. Κουβέλης δηλώνει ότι η στάση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, όσο «συγκυβερνούσαν», δεν ήταν η πρέπουσα;

«Ο κ. Βενιζέλος έλεγε "εγώ θα κάνω αυτό που λέει η ΔΗΜ.ΑΡ." και λίγες μέρες αργότερα ανέκρουσε πρύμναν», καταθέτει στην ίδια συνέντευξη ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. και τα στοιχεία συνηγορούν ότι αυτό είναι αληθές.

Άρα, οι δυο παίκτες που απομένουν εν δυνάμει συμμέτοχοι σε ένα έντιμο πολιτικό παίγνιο αυτής της διάστασης είναι η Ν.Δ. και ο ΣΥΡΙΖΑ. Με μια του φράση, όμως, ακυρώνει και αυτές, όταν αναφέρεται στις αυτοδιοικητικές εκλογές και σημειώνει ότι απαιτείται «η δημιουργία ενός ισχυρού προοδευτικού πόλου που θα λειτουργήσει ως πυλώνας υπευθυνότητας, απέναντι στις συντηρητικές πολιτικές της δικομματικής και στον αριστερό λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ»!

Το φαντασιακό, ούτε ως όραμα ούτε ως στόχος, δεν είναι δυνατό να λειτουργήσει στο άμεσο μέλλον θετικά για τη ΔΗΜ.ΑΡ. Δεν λειτούργησε ούτε για το ΠΑΣΟΚ που βάφτισε διεύρυνση τη διαφημισμένη σύμπραξή του με την παρέα των «58», αλλά εγκαίρως επανήλθε στα σύγκαλά του.

Το ουκρανικό θαύμα

Ο κ. Κουβέλης ψάχνει οπουδήποτε την επιβεβαίωση. Και όταν δεν τη βρίσκει εντός, την κυνηγά εκτός ελληνικών συνόρων. Τελευταίο αντικείμενο μιας βαθυστόχαστης ανάλυσης του κόμματός του είναι η ανακοίνωση με την οποία καταγράφει ως θετική εξέλιξη τα όσα έγιναν από τη γερμανοκρατούμενη Ε.Ε. στην Ουκρανία.

Η δήλωση ήταν σαφής: «Η συντονισμένη παρέμβαση των υπουργών Εξωτερικών της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας αποδεικνύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει τις δυνατότητες και τα μέσα να διαδραματίζει αποφασιστικό μεσολαβητικό, ειρηνευτικό και σταθεροποιητικό ρόλο στο διεθνές σύστημα, πολύ περισσότερο όταν εκφράζεται ενιαία».

Δηλαδή πόσο θετικό είναι να συμμετέχουν στη νέα κυβέρνηση του Κιέβου πατενταρισμένοι νεοναζιστές με ένα χρυσαυγίτικου τύπου φερετζέ; Η πατάτα μάλλον χρεώνεται στη νεόκοπη ηγετική ομάδα της ΔΗΜ.ΑΡ., που έδωσε με αυτήν την ανακοίνωση τα διαπιστευτήρια της στο Βερολίνο. Φοβούμαι όμως ότι ουδείς το εκτίμησε εκεί.

Θεωρώ περιττό να θυμίσω ότι ο χασάπης Γιανουκόβιτς με εκλογές είχε γίνει πρόεδρος, όπως παλιότερα και ο Μιλόσεβιτς στη Γιουγκοσλαβία και ότι η «λαοπρόβλητη» Τιμόσενκο για κατάχρηση είχε φυλακιστεί. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα, όπως και τα προεόρτια στη Βενεζουέλα και όπου αλλού η Pax Americana και το 4ο Ράιχ στρέφουν την προσοχή τους.

Τόσος ξεπεσμός πια;

Πηγή:Εφημερίδα "Αυγή"-27/2/2014

=============================================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)  

ΚΛ.ΤΣΑΟΥΣΙΔΗΣ:ΕΚΠΟΥΤΙΝΙΣΜΟΣ ή ΤΟΜΠΟΥΛΟΓΛΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ

Η διαφθορά στην Τουρκία, η ανάμειξη υπουργών ακόμη και του γιου του πρωθυπουργού Ερντογάν σε μεγάλα κόλπα, άφησαν άναυδους τους αψεγάδιαστους και εντιμότατους Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι ποτέ δεν άκουσαν να συμβαίνει κάτι τέτοιο στις χώρες που συναποτελούν το μεγαλύτερο καμπαρέ του 21ου αιώνα.

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που «μάλωσαν» την τουρκική κυβέρνηση, όπως ο αρμόδιος για θέματα Διεύρυνσης επίτροπος Στέφαν Φίλε, δεν άκουσαν ποτέ τίποτα για τους διάσημους εμπόρους όπλων που με τις πλάτες της μαμάς Θάτσερ ο ένας, του μπαμπά Μιτεράν ο άλλος, δεν άφησαν τριτοκοσμική χώρα χωρίς υψηλής καταστροφικής δύναμης «προϊόντα». Ούτε έμαθαν κάτι για τις μίζες που πετάνε σαν χρυσά κόκαλα στους ιθαγενείς αξιωματούχους ευρωπαϊκών χωρών (π.χ. σε κάποια Ελλάδα) οι γερμανικές, ολλανδικές, γαλλικές, σουηδικές κ.λπ. εταιρείες οπλικών συστημάτων. Ποια Siemens, ποια Φέροσταλ; Ποιος Χριστοφοράκος, που απολαμβάνει της ασυλίας του ίδιου γερμανικού κράτους το οποίο εγκαλεί την Ελλάδα για σπατάλες και διαφθορά;

Όμως τώρα τα πράγματα είναι αλλιώς. Η Τουρκία είναι που κολυμπάει στη διαφθορά. Εξάλλου μας έμαθε και το μπαξίσι!

Ομολογώ πάντως ότι οι τζουτζέδες της Κομισιόν έχουν μεγάλη πλάκα. Αυτός, ο κ. Φίλε που λέγαμε, κάλεσε την Τουρκία «να χειριστεί με διαφάνεια και αμεροληψία τις έρευνες για την καταπολέμηση της διαφθοράς».

Διαφθορά α λα καρτ

Ν' ακούς αυτές τις προτροπές από μέλος του κλαμπ που με τρεις βδομάδες διακοπών στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο κάνει τον κουφό στις εκκλήσεις της Λευκωσίας για σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου! Τώρα, μόλις τα στύλωσε λιγάκι ο χωριάτης Ερντογάν απέναντι στους Αμερικανούς και Γερμανούς πάτρωνες, τα θυμήθηκαν όλα:

«Οι αλλαγές στους κόλπους της δικαστικής αστυνομίας υπονόμευσαν την ανεξαρτησία και την αμεροληψία των ερευνών που διεξάγει η (τουρκική) δικαιοσύνη για τις κατηγορίες της απάτης και της διαφθοράς». Ανεξαρτησία και αμεροληψία στην Τουρκία. Άντε καλέ, που θα έλεγε κι ο αντιπρόεδρος.

Τόσον καιρό αγριότητες στην πλατεία Ταξίμ, τόσα χρόνια με δολοφονίες, φυλακίσεις, βασανισμούς Κούρδων και αριστερών Τούρκων, δεν έφταναν στ' αφτιά των ευαίσθητων επιτρόπων των Βρυξελλών. Και ανακάλυψαν τη διαφθορά στην Τουρκία, όχι στην Ελλάδα των σαμαροβενιζελικών, όχι στην Ισπανία του Ραχόι, ούτε λίγο πριν στην Ιταλία του Μπερλουσκόνι ή στη Γαλλία του Σαρκοζί.

Ήρθε η μεγάλη ώρα, λοιπόν, για τον αδάμαστο αντιπρόεδρο, πρόεδρο, υπουργό και μέγα διαπραγματευτή Βαγγέλη Βενιζέλο, που ομιλεί και απταίστως τη γαλλική, την αγγλική και κάποιες ακόμη γλώσσες, να εισηγηθεί -μιας και αναλαμβάνουμε την προεδρία του μπακάλικου- έναν καινούργιο όρο για το ήθος που διαπνέει τους Ευρωπαίους αξιωματούχους.

Ο εκτσογλανισμός που εισηγήθηκε -και δείγματά του ήδη καταγράψαμε την περασμένη εβδομάδα με τους κ.κ. Χάρη Τομπούλογλου, Μιχάλη Λιάπη, Αντώνη Κάντα κ.ά.- δεν μπορεί να μείνει ο μόνος σύγχρονος νεολογισμός που καταχώρισαν στα κατάστιχά τους οι αδιάφθοροι τελάληδες των εργολαβικών ή λαθρεμπορικών συμφερόντων.

Το ίνδαλμα Πούτιν

Δυστυχώς τον πρόλαβαν άλλοι, εισηγούμενοι τον εκπουτινισμό (προσοχή, σύντροφε διορθωτή), τουτέστιν την αυταρχική -όπως διατείνονται οι άθλιοι συριζαίοι- διακυβέρνηση με δημοκρατικό μανδύα ενός λαού που ουδέποτε γνώρισε ούτε καν την τυπική αστική Δημοκρατία.

Δηλαδή: το ακαταδίωκτο του μεγάλου ηγέτη, που όλως τυχαίως ψαρεύει τα μεγαλύτερα ψάρια στα ποτάμια, πλουτίζει ασύστολα, τσακίζει στο ξύλο τους άλλους πράκτορες που ειδικεύονται στις ανατολικές πολεμικές τέχνες, πλουτίζει εξωφρενικά και άμα λάχει στέλνει και μερικούς αδιάκριτους δημοσιογράφους στας αιωνίους μονάς όπου ου λύπη, ου στεναγμός κ.λπ.

Και όταν οι απελπισμένοι υπήκοοί του καταφεύγουν στην τυφλή βία και όχι στην οργανωμένη, που προφανώς και σέβεται η Δύση, τότε έχουμε και τρομοκρατία...

Αλήθεια, αντί να μοστράρουν όλοι μόνον το αποτρόπαιο της βομβιστικής ενέργειας στο Βόλγκογκραντ, μήπως θα μπορούσαν να αναζητήσουν στοιχεία και στατιστικές για τη μοίρα των Τσετσένων πολιτών; Για τις «μαύρες» χήρες, που δεν μαυροντύθηκαν ούτε μοιρολόγησαν τον άνεμο, αλλά τους άντρες και τα παιδιά τους;

Ξέρω, δεν είναι πολιτικά ορθό να ψάχνουμε για συμψηφισμούς στην αγριότητα. Αλλά είναι ορθό να μας πιάνει ο πόνος μόνον όταν δολοφονούνται Ρώσοι πολίτες και όχι όταν εδώ και χρόνια διεξάγεται μια αέναη γενοκτονία στην Τετσενία;

Όποιος έχει τα μέσα ενημέρωσης, έχει και την αλήθεια του.

Άντε τώρα πίσω στον Τομπούλογλου και τον Λιάπη. Τι έκανε ο πρώην υπουργός μας; Απλή πλαστογραφία ήταν, όχι μετά χρήσεως! Άλλος Λιάπης οδηγούσε, άλλος Λιάπης δεν πλήρωσε, τι ζητούν οι εχθροί του;

Όσο για τον «σύντροφο» Χάρη (άραγε τον έχει κατατάξει στους τσόγλανους ο κ. Βενιζέλος;), τι έκανε; Σε ένα πάρτι εκατομμυρίων ο έρμος ζήτησε (ως μη μαλάκας) 25 χιλιάρικα. Ελάτε τώρα! Αυτοί που θα ζυγίσουν τα παιδιά και αυτοί που διαφημίζουν το ζύγισμα των παχύσαρκων παιδιών πόσα θα λάβουν;

Tragic, που θα έκλεγε ο γλωσσομαθής...

Πηγή:Εφημερίδα "Αυγή"-3/1/2014

=============================================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗΣ:ΤΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Μεγάλη επιτυχία το πουκάμισο που φορούσε ο πρόεδρος Τσίπρας στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης. Λύσσαξαν όλοι οι ορμονικά διαταραγμένοι στο facebook, ξεσάλωσαν και τα κορίτσια όγδοης ηλικίας της ταχύτατα εξαερούμενης υπεύθυνης Αριστεράς σε, κατά τα άλλα, δημοκρατικό έντυπο.

Ενας αριστερός πρόεδρος, κατ' αυτούς, πρέπει να ντύνεται σαν επαρχιώτης ειρηνοδίκης (συγνώμη, καλοί μου ειρηνοδίκες), με νάιλον πουκάμισο non iron, γραβάτα σε τζουρτζουλί χρώμα, κοντές κάλτσες για να φαίνεται η γαμπίτσα όταν κάθεται και να έχει και μουστάκι;

Είναι θέμα ψυχιάτρου βέβαια, αλλά να, κυριούλες και κυριούληδες, ενίοτε λαμβάνουμε και ακριβά δώρα στη γιορτή μας από αυτούς που μας αγαπούν (εμένα η αδερφή μου πήρε ώς και Lacost) και, εν πάση περιπτώσει, ένα νέο παιδί μπορεί να αγοράζει πού και πού ένα κομψό πουκάμισο αντί να χαλάει την περιουσία του σε κρέμες αντιγήρανσης, μπότοξ και χάπια αδυνατίσματος.

Εμείς, της Αριστεράς χωρίς προσδιορισμούς, επίσης της τρίτης ηλικίας, χαρήκαμε τον πρόεδρο, το όμορφο νέο παιδί που πορεύτηκε μαζί μας το περασμένο Σάββατο και θα του στέλνουμε -με ρεφενέ- ένα ακριβό πουκάμισο τον μήνα για να σκάσουν οι υστερικοί/ές.

ΠΗΓΗ:ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΥΓΗ"-12/9/2013

========================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗΣ:ΤΟ "ΜΠΑΤΣΟΙ" ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΖΕΙ

Η διαδήλωση του Σαββάτου στη Θεσσαλονίκη ήταν ίσως η πιο ειρηνική της τελευταίας δεκαετίας. Και είχε ενδιαφέρον ότι έλειψε η συνήθως προκλητική παρουσία ΜΑΤ και άλλων «δαρτών» από τους δρόμους που διέσχισαν οι δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές.

Η εκτίμηση ότι η απουσία των ΜΑΤ ήταν συνέπεια εντολών διαψεύστηκε λίγο μετά. Τα καμάρια του Δένδια, οι φτιασιδωμένοι χρυσαυγίτες, που όταν είδαν το μέγεθος της πορείας του Εργατικού Κέντρου αποσύρθηκαν, την «έπεσαν» σε μικρές ομάδες αντιεξουσιαστών και άλλων οργανώσεων του ακροαριστερού χώρου. Βρίζοντας χυδαία, χτυπώντας όποιον είχαν σε απόσταση ροπαλιάς. Τα υπόλοιπα τα μεταφέρω όπως τα κατήγγειλαν συλληφθέντες ή «προσαχθέντες» και καταγράφηκαν σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, ως επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης «Θεσσαλονίκη - Ανοιχτή πόλη»:

«Τρία μέλη του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) (...) συνελήφθησαν έξω από τα γραφεία όπου μετέφεραν τα πανό τους και προσήχθησαν στη ΓΑΔ-Θ. Παρ' όλο που ήταν κλειστές οι σημαίες και τα πανό, οι άνδρες των ΜΑΤ προπηλάκισαν τα μέλη του ΕΕΚ: 'Εσείς είστε του ΕΕΚ του βρωμοπ... του Εβραίου', εννοώντας προφανώς τον εβραϊκής καταγωγής γενικό γραμματέα του ΕΕΚ Σάββα Μιχαήλ, που αθωώθηκε πανηγυρικά την περασμένη εβδομάδα μαζί με τον πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου (EMΠ) Kων. Mουτζούρη από τη μήνυση που κατέθεσε εναντίον τους η Χρυσή Αυγή. Ένας άλλος άνδρας των ΜΑΤ, απευθυνόμενος σε μέλος του ΕΕΚ που φορούσε μπλούζα της ΒΙΟΜΕ, του είπε: 'Α... είσαι με τη ΒΙΟ.ΜΕ που γλύφει τα αρχ... του βρωμοεβραίου'».

Αυτά τα λογάκια, όπως και άλλα που έλεγαν οι ευγενείς αστυνομικοί, απευθυνόμενοι κυρίως σε γυναίκες, προφανώς και αποτελούν μέρος της εκπαίδευσής τους, όπως και το να αναγκάζουν τους συλληφθέντες - προσαχθέντες να μπαίνουν σε φάλαγγα κατ' άτομο. Αυτή η ναζιστικής έμπνευσης συμπεριφορά, που όμοια της είχαμε να δούμε από τα χρόνια της χούντας και οι Εβραίοι από το μάζεμα του '43 στην πλατεία Ελευθερίας της Θεσσαλονίκης, προφανώς και δεν ενοχλεί τον πολιτικό προϊστάμενο των ματατζήδων, δελτατζήδων κ.λπ. με το ακροδεξιό παρελθόν ούτε τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Καταστολής που διετέλεσε -ως καλός δικαστικός- βασιλικός επίτροπος στα χουντικά στρατοδικεία της Θεσσαλονίκης.

Απ' αυτούς μόνο επαίνους στους φασίστες υποτακτικούς τους περιμένω.

Αλλά εκείνες οι συνδικαλιστικές ενώσεις των αστυνομικών που μας ξεκούφαναν την περασμένη Παρασκευή διαδηλώνοντας τα αιτήματά τους, τι έπαθαν; Αφωνία, προσωρινή τυφλότητα, κώφωση;

Αυτοί που απειλούσαν να μηνύσουν τον Νίκο Βούτση για τη λέξη «μπάτσοι» που χρησιμοποίησε, έχουν να πουν κάτι; Εννοώ το σωματείο ειδικών φρουρών της ΕΛ.ΑΣ., που έλεγε σε ανακοίνωσή του:

«Είμαστε αναγκασμένοι, προασπιζόμενοι την τιμή και την υπόληψη όλων μας, να στραφούμε ποινικά σε βάρος του κ. Βούτση για τις συκοφαντικές και πάντως προσβλητικές δηλώσεις του σε βάρος όλων των υπηρετούντων στα σώματα ασφαλείας».

Δηλαδή, όταν αυτοί βρίζουν τις μάνες μας, τα παιδιά μας, τις γυναίκες μας, είναι οι ανάγκες της υπηρεσίας; Έτσι θα τους πλησιάσει ο πολίτης;

Τελικά, το πρόβλημα δεν είναι οι μπάτσοι, είναι τα υπόλοιπα που συγκροτούν το γνωστό σύνθημα. Και αυτά τα κατέκτησαν επαξίως ως κοσμητικά επίθετα όσοι φέρονται όπως αυτοί οι αστυνομικοί στη Θεσσαλονίκη και όλοι όσοι τους καλύπτουν με την ανοχή και τη σιωπή τους.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΥΓΗ"-10/9/2013

========================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΚΛ.ΤΣΑΟΥΣΙΔΗΣ:ΑΔΩΝΙΣ FURIOSO ΚΑΙ SERSEM ΚΥΡΙΑΚΟΣ

Πολύς θόρυβος γίνεται εσχάτως για τη γλωσσική ακράτεια του (αν είναι δυνατόν!) υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη. Θαρρώ αδίκως και ώς ένα βαθμό αντιδεοντολογικά. Ούτε ένα fuck you δεν έχει πει, όπως ο άλλοτε του ΤΑΙΠΕΔ Σταυρίδης.   Καταρχάς, και μόνον ότι ο κ. Γεωργιάδης υπήρξε μέλος του ΛΑΟΣ υπό τον Γ. Καρατζαφέρη, είναι στοιχείο απαλλακτικό. Ο νόμος δεν διώκει ιδιώτες για πράξεις κατά τα άλλα κολάσιμες. Ο φωνακλάς αυτός θυμίζει (δεν είναι) λοχίες στο στρατό (εκ προοιμίου βλαμμένους) που οι αξιωματικοί χρησιμοποιούσαν στα καψόνια για να μη «λερώνουν τα χέρια τους».   Όποιος παρακολούθησε έστω και μια παράσταση τηλεπώλησης τυπωμένης σαβούρας, του παραληρούντος Άδωνι με τον εξίσου ευφυή αδερφό του, αντιλαμβάνεται τι λέω. Είναι αρκετοί αυτοί που η ακροδεξιά τους ένταξη πάνω στη σαμπρέλα (με πολλά φούιτ) του Γ. Καρατζαφέρη τούς κράτησε στην επιφάνεια πιτσιλώντας τους μόνο με τα παφλάζοντα βοθρολύματα. Αν λοιπόν κάποιος ευθύνεται για την αναρρίχηση του από κάθε άποψη ανεύθυνου αυτού τύπου σε υπουργικό θώκο, αυτός είναι ο πρωθυπουργός Σαμαράς, που μαζί με τον συνεργό και αντιπρόεδρό του, Ευ. Βενιζέλο, τοποθέτησαν σε κρίσιμες κυβερνητικές θέσεις τους πλέον αφελείς, αδαείς και ευκόλως αναλώσιμους. Ποιος τρώει το βερίκοκο; Έτσι εξηγείται και το «τι εστί βερίκοκο» που ξεστόμισε ο φουριόζος αστοιχείωτος. Αν γνώριζε τι σημαίνει στην αργκό, είμαι βέβαιος ότι θα το απέφευγε, ή θα χρησιμοποιούσε το αμερικάνικο του Σταυρίδη, οπότε πού να καταλάβουν οι ψηφοφόροι του... Άρα, ουδείς ψόγος και ουδεμιά σκέψη που να φέρει τον κατά τα άλλα μπουμπούκο της δέσποινάς του (κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει) στην κατηγορία των θηρευτών ή των θηραμάτων. Ξενιστής είναι. Εξάλλου, ο τηλεπωλητής σκουπιδιών σε μια κρίση ευφυΐας αποκάλυψε και την πραγματική του ιδιότητα: «Εμείς οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα έχουμε πλήρη εργασιακή ανασφάλεια» κ.λπ. κ.λπ.! Τι χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων. Το όνομα του εργοδότη του; Ε, δεν είναι και πολλοί οι έχοντες συμφέρον από τα όσα πράττει στον τομέα ευθύνης του... Η ανακουφιστική κίνηση του Α. Σαμαρά επιβεβαιώνεται και με την υπουργοποίηση του άλλου περήφανου βλαστού της οικογένειας Μητσοτάκη: του Κυριάκου. Εχω ακούσει βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να εκφράζονται για το επίπεδο ευφυΐας και οξυδέρκειας του γιου του Κώστα Μητσοτάκη, με επίθετα που δεν μεταφέρονται, αλλά πάντα με μια υποσημείωση: Δεν έχει την έπαρση της Ντόρας, ακούει τον μπαμπά σε όλα. Και ο εξίσου πανέξυπνος Κοκός άκουγε τη μαμά, βέβαια, και να τα χαΐρια... Εργολάβος έγινε!   Ο πειθήνιος κλώνος Έτσι, αυτός ο κολοσσός της πολιτικής δήλωσε πριν από λίγα εικοσιτετράωρα τα εξής που φαντάζομαι θα έκαναν εθνικά υπερήφανους όλους τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας: «Το κλίμα διαπραγμάτευσης με την τρόικα τον Σεπτέμβριο θα είναι πολύ καλύτερο από το κλίμα στην πολύ δύσκολη διαπραγμάτευση του Ιουλίου... Και εγώ δεν θέλω να ξαναβρεθώ, ούτε εγώ, ούτε το υπουργείο, ούτε η χώρα σε αυτή τη θέση». Σε απλά ελληνικά: η τρόικα τον μάλωσε και αυτός κοκκίνησε σαν πτωχή πλην τιμία αρσακειάς. Και θεωρεί ο ανεπάγγελτος φιλέλληνας ότι εκφράζει με τη βλακώδη αυτήν αποστροφή τον ελληνικό λαό, τους ανθρώπους που κατοικούν στη χώρα «του»;   Ο πελάτης της Siemens είχε βρεθεί σε δύσκολη θέση απέναντι στους υπαλλήλους των δανειστών που έστελναν λεφτά στους προκατόχους του, εν οις και στενοί συγγενείς του, οι οποίοι έκαναν πάρτι βουλιάζοντας σήμερα στην απόγνωση τον ελληνικό λαό και στην ανυποληψία τη χώρα μας. Ως εκ τούτου καθαρίζει καμιά δεκαπενταριά χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους σαν να είναι τα ζιζάνια στα λατιφούντιά του. Ο ντροπαλός πλην σερσέμης, του οποίου το πορτρέτο μπορεί να σκιαγραφήσει και ένας απλός γραφιάς, όχι ένας Ντοστογιέφσκι.   Η δική του ευτυχία σημαίνει μακροημέρευση και συσσώρευση της φαμίλιας, με τίμημα τη δυστυχία, την πείνα, την αυτοκτονία των άλλων. Αυτά τα άτομα, χτες ο Γιωργάκης Παπανδρέου με την επίτροπο Αννούλα Διαμαντοπούλου και εκείνον τον αξέχαστο καταστροφέα Εργασίας και Υγείας, τον Αντρέα Λοβέρδο ή τον Γερουλάνο, μετά ο μέγας οικονομολόγος Παπαδήμος με τον Σαχινίδη, σήμερα ο Γεωργιάδης, ο Μητσοτάκης, ο Χρυσοχοΐδης στην αυλή του Σαμαρά. Πρόθυμοι -όλοι τους- εκτελεστές του ελληνικού λαού κατά τις βουλές των πατρώνων τους, ρετάλια της Νέας Δημοκρατίας (ναι, δανεικοί ήταν στο ΠΑΣΟΚ για να το ρίξουν κατηγορία). 

ΠΗΓΗ:ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΥΓΗ"-29/8/2013

========================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΚΛ.ΤΣΑΟΥΣΙΔΗΣ:ΣΑΜΑΡΑΣ-ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ ΣΤΟ ΓΕΛΟΙΟ

«Ρε πώς τη δουλεύουνε εντάξει/

στην Ελλάδα κάθε μηχανή/

όλ' οι παλαβοί να ειν' απόξω/

και οι λογικοί μεσ' το Δαφνί».

Το άσμα «Εντάξει» του Κώστα Μπέζου (που στη ρεμπέτικη δισκογραφία εμφανίζεται ως Α. Κωστής) ηχογραφήθηκε το 1935. Οχτώ δεκαετίες αργότερα, το σκωπτικό τραγουδάκι ακουμπάει κατά 50% στην πραγματικότητα, λυτρώνοντας τους γνωστικούς: δεν θα υπάρχει σε λίγο Δαφνί, αφού ο αρμόδιος υπουργός, προφανώς εξ ιδίων κρίνοντας, θεωρεί ότι δεν έχουμε χρείαν ψυχιατρείων. Αρχίζει με το κλείσιμο του Δημόσιου Ψυχιατρείου Θεσσαλονίκης, γνωστού ως Λεμπέτ*.

Ταυτόχρονα, οι ηγέτες της χώρας διολισθαίνουν από τη φτήνια και τη χυδαιότητα στο ωμό ψέμα («ουδείς πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας» ήταν η μόνιμη επωδός όλων) και τη διασπάθιση δημόσιου αλλά και ιδιωτικού πλούτου. Υιοθετούν το βλαχομπαρόκ και τη ναπολεόντεια συμπεριφορά ο ένας και την έπαρση, το εξωφρενικό και την αμετροέπεια ο συναυτουργός του.

Κι όταν ένα σκάνδαλο βοά, έρχεται η θυσία του προέδρου του ταμείου ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, Στέλιου Σταυρίδη. Θυμίζω πως ήταν ο εκπρόσωπος της... «Δράσης», στις εκλογές του Μαΐου 2012, με κύριο ρόλο να διακόπτει σε όλες τις συζητήσεις τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, όταν δεν ήταν παρών ο Μαργαρίτης.

Μίζα; Α πα πα!

Ο κ. Στουρνάρας τον εκδίωξε χωρίς να εξηγήσει στον ελληνικό λαό το γιατί. Όχι διότι ενοχλήθηκε από την ανεπάρκεια αυτού του φωνακλά «φιλελεύθερου» ή τη σύντομη πτήση του παρέα με έναν πρωθυπουργικό -μην το ξεχνάμε- φίλο, αλλά από τη διαρροή του γεγονότος. Και σκέφτεται ο κάθε αφελής: Τι έκανε ο κ. Σταυρίδης; Τα άρπαξε;

Η λογική λέει όχι.

Διότι, αν τα άρπαζε, ο Γιάννης Στουρνάρας και ο Αντώνης Σαμαράς, θα τον έστελναν στον εισαγγελέα και θα ακύρωναν τη σύμβαση για το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ. Ετσι δεν κάνουν οι έντιμοι;

Επειδή κάτι τέτοιο αποκλείεται μετά βδελυγμίας, δεδομένης και της φιλικής σχέσης Μελισσανίδη - Σαμαρά, τι το μεμπτό; Από την άλλη, τι φίλος είναι αυτός, ο γνωστός ως «Τίγρης», που αφήνει τον κ. Σαμαρά να εκτίθεται;

Ακολούθησαν οι ρήσεις για τη γυναίκα του Καίσαρα (από τον υπουργό Εσωτερικών, Γιάννη Μιχελάκη) και αντίστοιχες ανοησίες από άλλους εξίσου ευφυείς κυβερνητικούς παράγοντες. Για τον Καίσαρα ουδέν. Μας θύμισαν και τους Πάγκαλους, Τσουκάτους κ.ά. για τις βόλτες με τα κότερα. Διότι τώρα, στα λίαρ τζετ, δε χρειάζεται πολιτικό έρμα**...

Από την Πόλη έρχομαι και τηγανίζεις ψάρια…

Με όλα αυτά θυμάμαι τις ανθρωποθυσίες των απριλιανών με τους Μπαλόπουλους και άλλους μακρυχέρηδες και, εκών άκων, αναρωτιέμαι γιατί ο καλαματιανός λεβέντης υιοθετεί και την αισθητική τους:

«Σαν ήλιος βγήκες φωτεινός, στ' Αμερικής τ' αλώνι, κι ήρθες κι έλαμψες και ήρθες νικητής, και σ' αγαπάμε όλοι».

Του φρικαλέου γλειψίματος από άνθρωπο της τέχνης (το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού που λέγαμε...), τον κ. Σμαραγδή, προηγήθηκε το εξίσου άτσαλο πρωθυπουργικό χάδι, που αποκάλεσε τον σκηνοθέτη «μέγα ανηφορίζοντα». Δεν ξέρω αν ο κ. Σμαραγδής έφτασε σε κάποια «ανακουφιστική» καρέκλα, αλλά η ανηφόρα είναι λίαν ολισθηρή, λόγω σάλιου.

Διαβολική σύμπτωση: οι τέσσερις σημερινοί ήρωες έχουν επίθετο που αρχίζει με σίγμα. Τηςσυμφοράς ή της σήψης; Ένα και το αυτό, εκτός αν ενίσταται ο Θόδωρος Πάγκαλος.

Ο πρωθυπουργός, μ' αυτά και μ' εκείνα νιώθει άνετα έχοντας «δέσει» στο τελευταίο βαγόνι του τρένου τους σοσιαλιστές (έλα τώρα) του κ. Βενιζέλου και αποκαλύπτει το μεγαλείο του πνεύματος του. Φυσικά, όταν κλείσει ο κύκλος της νέας γελοιότητας, οι όμηροι του τελευταίου βαγονιού θα τοποθετηθούν μπροστά από την ντιζελομηχανή για να πέσουν πρώτοι και να γλιτώσει ο συνομιλητής του Υψίστου.

Κάπως έτσι ένιωθαν κι εκείνοι που πήγαν να αλλάξουν το χακί με φράκο, χωρίς να αντιληφθούν ότι ο τρόμος που είχαν επιβάλει έδινε τη θέση του στη χλεύη και την οργή.

* Και να σκεφτεί κανείς ότι κάποιοι εξ ημών, βλέποντας κάτι τύπους να χτυπιούνται από τηλεοράσεως πουλώντας τυπωμένες πατσαβούρες, λέγαμε «κι άλλος για το Λεμπέτ»!

** Σαβούρα.

ΠΗΓΗ:ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΥΓΗ"- 22/8/2013

========================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)