Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ 287 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΤΒΕΡΝΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ

πηγή:

Γιώργος Κυρίτσης

Η ανακοίνωση από τον αρμόδιο αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Δημήτρη Μάρδα στη Βουλή του ποσού των γερμανικών οφειλών, στο οποίο έχει καταλήξει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, προκάλεσε αμηχανία και ποικίλες αντιδράσεις στη Γερμανία.

Είναι, μάλιστα, η πρώτη φορά που το θέμα αυτό παίρνει τόση έκταση, αφού μέχρι να τεθεί επισήμως από τον Αλέξη Τσίπρα στη Γερμανίδα καγκελάριο προ μηνός, η γερμανική ηγεσία αντιπαρήρχετο το ζήτημα με ένα ξερό και απορριπτικό "δεν υπάρχει κανένα θέμα".

Συνεπώς και μόνο η ανακίνηση του θέματος από την ελληνική πλευρά είχε ως αποτέλεσμα να ανοίξει μια συζήτηση στην ίδια τη Γερμανία και να φανεί ότι και εκεί δεν υπάρχει μια άποψη "μονομπλόκ", αλλά αρκετές και αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους προσεγγίσεις.

Οι προσεγγίσεις αυτές ακολουθούν, σε γενικές γραμμές, την πολιτική γεωγραφία της Γερμανίας, με τους Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) της Βαυαρίας να τηρούν την πιο απορριπτική στάση και την Αριστερά (Die Linke) να βλέπει πιο θετικά τις ελληνικές αξιώσεις. Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, ότι τις τελευταίες ημέρες και ιδίως μετά την ανακοίνωση του ποσού των 287 δισ. ευρώ, οι σχετικές αναφορές έχουν πολλαπλασιαστεί και στον Τύπο, και σε δηλώσεις αξιωματούχων της κυβέρνησης και πολιτικών. Για πρώτη φορά, μάλιστα, υπέρ των ελληνικών θέσεων επιχειρηματολογούν, στην ουσία, ακόμη και εκπομπές μεγάλης απήχησης της κρατικής τηλεόρασης, τροφοδοτώντας τον σχετικό διάλογο.

Εάν εξαιρέσουμε τους ακραίους, που επιμένουν να κρύβουν το κεφάλι στην άμμο και να λένε ότι η Γερμανία δεν έχει καμία ηθική ή οικονομική ευθύνη για τα πεπραγμένα του ναζισμού, όλοι οι υπόλοιποι προβάλλουν εκδοχές μιας πιθανής διαπραγμάτευσης, μαρτυρώντας ταυτόχρονα ανησυχία για τον τρόπο με τον οποίο η νέα ελληνική κυβέρνηση, σε αντίθεση με τις προκατόχους της, θα χειριστεί το θέμα. Κάποιοι λένε πως ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί ηθικό εκβιασμό του Βερολίνου, άλλοι πως επιχειρεί να συμψηφίσει το ελληνικό χρέος με τις γερμανικές οφειλές, άλλοι φτάνουν να υπαινίσσονται αντιγερμανική συμμαχία και συμπαιγνία με τον Βλ. Πούτιν.

Η Αθήνα έχει εξηγήσει ότι γι' αυτήν ισχύει ο τίτλος του βιβλίου του Μανώλη Γλέζου Ακόμη κι ένα μάρκο να ήταν και ότι το θέμα των γερμανικών οφειλών είναι αυτόνομο κεφάλαιο, το οποίο η Ελλάδα δεν είναι διατεθειμένη να απεμπολήσει ή να συμψηφίσει στη διαπραγμάτευση που αυτή την περίοδο είναι σε εξέλιξη. Ούτε θεωρεί τις θυσίες του ελληνικού λαού κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο όχημα γεωπολιτικών ή άλλων επανατοποθετήσεων. Το ζήτημα πρέπει να απασχολήσει τις δύο χώρες με τρόπο που θα κριθεί πρόσφορος και δεν θα παραπέμπεται στο αόριστο μέλλον, αλλά θα αποτελέσει ταυτόχρονα αφετηρία και επισφράγιση των σχέσεων φιλίας, συνεργασίας και αμοιβαίας αποδοχής ανάμεσα στους δύο λαούς και στις δύο πρωτεύουσες.

===================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Γ.ΚΥΡΙΤΣΗΣ:Ο "ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ" ΤΟΥ ΚΚΕ-(ΠΩΛΗΣΗ 902)

"Καθαρή" η συχνότητα στον αγοραστή του 902! "Καθαρή" από εργαζόμενους δηλαδή... Πρόφτασε το ΚΚΕ και ενσωμάτωσε στο οπλοστάσιό του ακόμα κι αυτά που ψηφίστηκαν πριν από δυο εβδομάδες. Το ΚΚΕ χρησιμοποιώντας τα όπλα του εχθρού όχι εναντίον των αντιπάλων, αλλά εναντίον των δικών του, έχει απωλέσει μεθοδικά την ηθική ανωτερότητα που πάντοτε διατηρούσε έναντι των αντιπάλων μας, τουλάχιστον μέχρι το Μνημόνιο. Με τη στάση του έχει πλέον νομιμοποιήσει τις πρακτικές της κυβέρνησης και έχει επιτρέψει το επιχείρημα "και το ΚΚΕ τα ίδια κάνει". Το συγκρότημα Αλαφούζου π.χ., δεν χάνει ευκαιρία να χαιρετίσει τέτοιες "ρεαλιστικές" κινήσεις, το ίδιο και ο ΔΟΛ του κ. Ψυχάρη. 

Και το επιχείρημα "και το ΚΚΕ τα ίδια κάνει", που μεταφράζεται στην κοινωνία ως "όλοι ίδιοι είσαστε", είναι η καλύτερη άμυνα της άρχουσας τάξης.   Πριν από έξι μήνες προτείναμε από την "Αυγή" να εξαντληθούν όλες οι δυνατότητες ώστε ο "902" να παραμείνει στην Αριστερά. Το ηθικό επιχείρημα -πέραν του κινδύνου ο "902" να γίνει μνημονιακός- ήταν ότι η συχνότητα "δεν είναι περιουσιακό στοιχείο ενός κόμματος, αλλά κοινωνική περιουσία της Αριστεράς". Ο "Ριζοσπάστης" είχε απαντήσει με έναν οχετό, του οποίου το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η συχνότητα είναι του ΚΚΕ και ότι άμα γουστάρει της βάζει φωτιά και την καίει. Το μαύρο στην ΕΡΤ και η διάθεση της συχνότητας του "902" για τη μετάδοση του προγράμματος της δημόσιας τηλεόρασης ήρθε λίγο μετά να επιβεβαιώσει τη θέση μας ότι η συχνότητα έπρεπε να μείνει στην από 'δω πλευρά.   Με την κίνησή του να πουλήσει τον "902" σε επιχειρηματία φιλικό προς την κυβέρνηση, ακόμα και μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, το ΚΚΕ αναδεικνύεται σε εμφανή συστημικό κρίκο. Η αναμετάδοση της ΕΡΤ ήταν μια κίνηση που τροφοδοτούσε την ψευδαίσθηση ότι "το ΚΚΕ, την κρίσιμη στιγμή, τελικά θα προσέτρεχε με κάποιον τρόπο". Οικτρή διάψευση. Τελικά, ο Περισσός παραδίδει τα όπλα στους αντιπάλους, διότι το να έχεις κανάλι είναι ένα πολύ ισχυρό όπλο και το ΚΚΕ δεν το απεμπολεί απλώς, αλλά το δίνει για να γίνει άλλο ένα μνημονιακο πλυντήριο. Διαλέγει στρατόπεδο.  

Πηγή: Αυγή  

========================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Γ.ΚΥΡΙΤΣΗΣ-Α.ΤΣΕΚΕΡΗΣ:ΔΑΚΟΣ ΘΑ ΠΕΣΕΙ κ ΜΟΥΧΡΙΤΣΑ

-«Αυξάνει κατά 328% η πιθανότητα να μας βαρέσει μετεωρίτης σε περίπτωση που κερδίσει ο Τσίπρας», αναφέρει σε έκθεσή της η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας.

-Ήτοι 0,0000023%.

-Όμως έτσι είναι οι τράπεζες, εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα. Έτσι γλύτωσε και η Λίμαν Μπράδερς τη στραβή άλλωστε.

-Αλλά μην εφησυχάζετε από τις προσεκτικές διατυπώσεις και την τεκμηριωμένη επιστημονική γλώσσα. Πίσω από τις γραμμές διαφαίνεται κάποια νευρικότητα.

-Ό,τι κερδίσαμε δυόμισι χρόνια με το Μνημόνιο, κινδυνεύει να πάει στράφι.

-Και απομακρύνεται και το ενδεχόμενο να μας κατάσχουν κάποια στιγμή τα σπίτια λόγω χρεών προς το Δημόσιο.

-Την επόμενη ημέρα, η μετοχή της Εθνικής είχε 12% πτώση.

-Άγνωστο γιατί. Μάλλον κάποια πεταλούδα στη Σιγκαπούρη θα ευθύνεται.

-Ο Τσίπρας θέλει να παραδώσει ξανά το Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ στους αγροίκους της ΠΑΣΚΕ, δήλωσε ο Βενιζέλος σχολιάζοντας το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

-Ευτυχώς οι Γερμανοί και οι Τσολιάδες θα τις υπερασπιστούν.

-Επίσης σημείωσε ότι είναι τυχοδιωκτισμός να διεκδικεί το Δημόσιο ψήφο στις τράπεζες, μόνο και μόνο επειδή κατέχει το 780% των μετοχών τους.

-Αυτά μόνο κάτι μουσάτοι Λατινοαμερικάνοι με αρβύλες και φυσεκλίκια τα κάνουν.

-Όπως ο Ομπάμα και ο Ραχόι π.χ.

-Ο Σαμαράς, από την πλευρά του, απαίτησε από τον ΣΥΡΙΖΑ να κοστολογήσει την κατάργηση της προσευχής στα σχολεία και τον γάμο των ομοφυλοφίλων και να σταματήσει να δημαγωγεί.

-Η Ντόρα Μπακογιάννη προσέθεσε με νόημα ότι η καταγγελία του εξωδικαστικού συμβιβασμού με τη Siemens οδηγεί τη χώρα εκτός Ευρωζώνης.

-Ο Χριστοφοράκος π.χ. έχει ήδη οδηγηθεί εκτός Ελλάδος.

-Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα κόμματα, το ΚΚΕ μάς κατηγόρησε για νεοφιλελεύθερη κατρακύλα και η ΔΗΜ.ΑΡ. για νεοκομμουνιστική.

-Ενδιαφέρον έχει και το οικονομικό πρόγραμμα που παρουσίασε ο Σαμαράς.

-Προβλέπει μείωση φόρου στους εφοπλιστές, αλλά μάλλον δεν θα μπορέσει να το υλοποιήσει.

-Επίσης 150.000 θέσεις εργασίας από την απορρόφηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ.

-Όχι του γνωστού. Του «Έλληνες Σπάνε Πέτρες Ανασφάλιστοι».

-Μην ανησυχείτε όμως, τις πέτρες που θα σπάμε, προηγουμένως θα τις έχει πουλήσει σε ιδιώτες.

-Επίσης συμπτύσσοντας τις θέσεις του για τον ΣΥΡΙΖΑ τον κατηγόρησε ότι σκοπεύει να διορίσει 150.000 κουκουλοφόρους λαθρομετανάστες στο Δημόσιο.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ότι η θέση αυτή είναι από το πρόγραμμα του 2009 και την υιοθετήσαμε κατόπιν ασφυκτικών πιέσεων του Κουβέλη και του Λυκούδη.

-Θα έλεγε και καμιά κουβέντα ο Σαμαράς για τη Χρυσή Αυγή, που έχει βγει και σφάζει κόσμο, αλλά δεν θέλει να διαταράξει το κλίμα ομοψυχίας, όταν θα καίει τα βιβλία της Ρεπούση.

-Επιστολή στη Μέρκελ έστειλε ο Τζήμερος και τη συγχαίρει για την αποφασιστική της στάση απέναντι στην Ελλάδα.

-Απώλεια ημετέρων εις Γερμανός, που λέγανε και παλιότερα οι δυνάμεις της υπευθυνότητας.

-Εντάξει τώρα και αυτός ο τύπος, μη μας το παίζει ότι δουλεύει ματσακόνι. Διαφημιστής είναι.

-Στο κάτω - κάτω, ο Μάνος έχει φαλήρει και πέντε οικογενειακές επιχειρήσεις. Ο Τζήμερος τι έχει κάνει στη ζωή του;

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Γ.ΚΥΡΙΤΣΗΣ:ΟΛΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ

Την πρώτη φορά το σύστημα αιφνιδιάστηκε πλήρως. Ήλπιζε σε αυτοδυναμία Σαμαρά, θεωρούσε πιθανότερη εξέλιξη μια κυβέρνηση συνεργασίας Σαμαρά - Βενιζέλου και συμβιβαζόταν με “οικουμενική” ή “κυβέρνηση προσωπικοτήτων”, αρκεί να είχε μνημονιακό πρόσημο και να ήταν πρόθυμη να ακολουθήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση του δικομματισμού υπό τον Παπαδήμο. Αυτό που θα απευχόταν το σύστημα, αν μπορούσε ποτέ να το συλλάβει ως πιθανότητα, ήταν το ποσοστό και η δεύτερη θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

Η εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ και η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης των προθύμων ήρθε να συμπληρώσει και να επιτονίσει την ήττα της γερμανικής πολιτικής της λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης, όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και την Ιταλία, όπου στήθηκε κάλπη για δημοτικές εκλογές, αλλά και στην ίδια τη Γερμανία με την ήττα της Μέρκελ στο πιο σημαντικό από τα ομόσπονδα κρατίδια. Η ήττα στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία προδιαγράφει εν πολλοίς το αποτέλεσμα των γενικών εκλογών του 2013.

Σε αντίθεση, όμως, με τις πιθανώς πιο σημαντικές ήττες της κράτουσας πολιτικής στη Γαλλία ή τη Γερμανία, η νίκη των αντιμνημονιακών δυνάμεων και η εκτόξευση της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ελλάδα προκάλεσε στην καλύτερη περίπτωση πανικό.

Οι λόγοι είναι δύο. Πρώτον, το πειραματόζωο της Ευρώπης έβγαλε τα ηλεκτρόδια από τον εγκέφαλο, τράβηξε τα σωληνάκια και κυνηγάει τον δόκτορα Μέγκελε με το νυστέρι δίνοντας το κακό παράδειγμα σε Ισπανούς, Ιταλούς, Ιρλανδούς, Πορτογάλους. Δεύτερον, το σύστημα ήταν προετοιμασμένο, βλέποντας το κλίμα στη Γαλλία και την κατάρρευση στην Ελλάδα, να πιέσει τη Μέρκελ για μια ελαφρά “διόρθωση” με δύο σκέλη.

Εντελώς (!) συμπτωματικό είναι το γεγονός πως τα δύο σκέλη είναι τα ίδια με αυτά που έχουν μοιραστεί ως προτάσεις οι κ. Βενιζέλος και Σαμαράς, δηλαδή την επιμήκυνση της προσαρμογής και την ανάπτυξη. Πλην όμως και οι δύο αυτές πολιτικές βοηθούν περισσότερο τους εμπνευστές τους παρά την Ελλάδα, αφού φιλοδοξούν να δώσουν το φιλί της ζωής στο Μνημόνιο χωρίς να θίγεται η ουσία του.

Ιδίως δε η “ανάπτυξη” είναι οι αποκιακού τύπου επενδύσεις που ούτως ή άλλως σχεδιάζονται όταν στην Ελλάδα θα έχουμε μισθούς Βουλγαρίας και θα έχουμε ξεπουλήσει στους επενδυτές, ντόπιους και ξένους, τη δημόσια περιουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε όλο αυτό το σχέδιο τούμπα, καθώς είναι πλέον ορατό το ενδεχόμενο στην Ελλάδα να έρθουν στην εξουσία δυνάμεις που αμφισβητούν όχι μόνον το πακέτο αλλά και το περιεχόμενο αυτής της πολιτικής, ενώ την ίδια ώρα κατέστη σαφές -το ομολογούν όλοι- πως το Μνημόνιο είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένης πολιτικής και ιδεολογικής κατεύθυνσης κι όχι αποτέλεσμα έλλειψης εναλλακτικής.

Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι η προεκλογική εκστρατεία για τις εκλογές της 6ης Μαΐου θα θυμίζει παιδικό πάρτι μπροστά σε ό,τι θα μεσολαβήσει μέχρι τις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου. Η εικόνα "όλοι εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ" στα τηλεοπτικά πάνελ είναι ενδεικτική, αλλά δεν είναι εκεί το ανησυχητικό.

Το ανησυχητικό είναι τα αφεντικά που μαζεύουν το προσωπικό και το απειλούν ότι θα κλείσουν τις επιχειρήσεις αν οι υπάλληλοί τους ψηφίσουν Τσίπρα. Ανησυχητική επίσης είναι η πολιτική καμένης γης, η άρνηση της κυβέρνησης να συλλέξει έσοδα προκειμένου να αφήσει τα ταμεία άδεια και τη χώρα όμηρο των δανειστών. Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι η κινδυνολογία με τις τράπεζες, που μπορεί να καταλήξει αυτεκπληρούμενη προφητεία παρά τον πακτωλό των 18 δισ. που περιμένουν στην Τράπεζα της Ελλάδας.

Το συστημικό ρίσκο που αναλαμβάνουν είναι τεράστιο και από αυτό και μόνο μπορεί να καταλάβει κανείς τον τρόμο που τους προκαλεί το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης της Αριστεράς. Παρ' όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί ανοδική πορεία, είναι πλέον το αντίπαλο δέος του συστήματος, ο “άλλος πόλος” που κερδίζει την προτίμηση, την υποστήριξη του κόσμου της δουλειάς και ανταποκρίνεται στις ελπίδες και τις προσδοκίες των πολιτών για την ανάκτηση της χαμένης τους αξιοπρέπειας.
                               "ΑΥΓΗ"-20/5/2012

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Γ.ΚΥΡΙΤΣΗΣ:ΣΥΡΙΖΑ-ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ

ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ, 

ΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ

Αυτή τη στιγμή τα δύο μνημονιακά κόμματα τρέχουνε -όπως έλεγε και ο μουλάς Ομάρ- πέρα - δώθε σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας τηρήσει όλο το προηγούμενο διάστημα σθεναρή και σταθερή στάση, έχει ήδη κερδίσει το ευήκοον ους ενός πολύ ευρύτερου ακροατηρίου απ' αυτό που έχει συνηθίσει. Ενός ακροατηρίου που προέρχεται πολιτικά από άλλους χώρους αλλά που κοινωνικά, ταξικά στρέφει την ελπίδα του στην Αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ.

Στο σημείο αυτό κρίνονται πολλά. Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε συνηθίσει, κινούμενοι στον αριστερό μικρόκοσμο, να δίνουμε τη μάχη της διατύπωσης, τη μάχη του αριστερόμετρου απευθυνόμενοι σε πολίτες διαφορετικά εκπαιδευμένους. Τώρα, απευθυνόμαστε σε έναν κόσμο ο οποίος όχι μόνον δεν μπορεί να διακρίνει τις επιμέρους διαφορές μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εν πολλοίς θεωρεί ένα ενιαίο πράγμα όλον το χώρο από την αναρχία μέχρι τον Κουβέλη. Σήμερα πρέπει να αποφασίσουμε αν είναι σημαντικότερο να περάσει στο 10% του κόσμου το 100% του προγράμματός μας ή αν θα περάσει στο 20% του κόσμου το 70% ή το 80% της αντίληψής μας. Είναι ένα πρόβλημα στο οποίο το ΚΚΕ, φερ' ειπείν, έχει απαντήσει οριστικά με ένα υπερήφανα σεχταριστικό "λίγοι και καλοί".

Ένα αντίστοιχο ζήτημα εμφανίζεται και στον εκτός ΚΚΕ χώρο της Αριστεράς λιγότερο ως σεχταρισμός και περισσότερο ως ελιτισμός ή καλύτερα ως φόβος της διάδρασης. Εκεί που η συγκροτημένη αριστερή ψυχή μας έρχεται σε επαφή με τους "άλλους", κολώνει. Ακόμα κι όταν είναι "οι άλλοι" αυτοί που μας προσεγγίζουν.

Αυτή η δυσλειτουργία, η οποία στην πραγματικότητα υπονομεύει τη δυνατότητά μας να επιτύχουμε τον βασικό πολιτικό μας στόχο, που είναι να ξηλώσουμε το Μνημόνιο και τα αστικά κόμματα από την κυβέρνηση, εκφράζεται με δύο τρόπους.

Ο ένας είναι η υπόθεση Καμμένου. Μια κίνηση πανικού του Σαμαρά και του Βενιζέλου που απαντάται με δεκάδες κατεδαφιστικά επιχειρήματα κατέληξε αντικείμενο αυτοενοχοποιητικής συζήτησης μέσα στην ίδια την Αριστερά. Κανείς δεν μας υποχρεώνει να κάνουμε πράξεις εκλογικής αριθμητικής πριν από μια κάλπη που, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, θα έχει ως αποτέλεσμα ένα τελείως νέο πολιτικό σκηνικό και μια Βουλή που δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση με αυτήν που μάθαμε επί 40 χρόνια.

Ο άλλος τρόπος είναι επίσης η υπόθεση Καμμένου: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανέναν λόγο να ανοίγεται στις πολιτικές εκπροσωπήσεις αυτών που από μόνοι του τον προσεγγίζουν. Δεν έχει κανέναν λόγο να κοιτάει τα νούμερα ως μεγέθη, μετρώντας μάλιστα τον εαυτό του με τα μέτρα του 2009. Αν μέχρι τώρα έχει πετύχει να καταξιωθεί στη συνείδηση του λαού, αυτό το έχει επιτύχει εφαρμόζοντας την πολιτική "Ούτε βήμα πίσω" και περνώντας διά πυρός και σιδήρου, έχοντας απέναντί του ως μια γροθιά ολόκληρο το πολιτικό και μιντιακό σύστημα, δίνοντας μάχες που φάνταζαν αυτοκτονικές. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ενηλικιώθηκε και λογικά θα έπρεπε να έχει χτίσει μια ισχυρή αυτοεκτίμηση, να πορεύεται με αυτοπεποίθηση και όχι να φοβάται τη σκιά του.

Η εκλογική προϊστορία έχει δείξει ότι την τελευταία εβδομάδα κρίνονται πολλά και οι πεπονόφλουδες πάνε σύννεφο. Το σύστημα δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Ευτυχώς όμως είναι σε πανικό. Έτσι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και να μην ερμηνεύουμε τους σπασμούς του ως γκράντε κινήσεις που μπορούν να μας βλάψουν. Δεν πρέπει όμως να κάτσουμε και ακίνητοι, κρατώντας την αναπνοή μας μην τυχόν και δώσουμε καμία "αφορμή". Ούτε πρέπει να κοιτάμε χαμηλά, προσέχοντας μην πατήσουμε την πεπονόφλουδα, γιατί τότε θα κινδυνεύσουμε να χάσουμε από τα μάτια μας τον κόσμο, αυτούς στους οποίους απευθυνόμαστε. Δεν μπορούν να μας νικήσουν αν δεν τους το επιτρέψουμε και αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε στον εαυτό μας. Τουλάχιστον, αν θέλουμε να λέμε ότι αγωνιζόμαστε για την επικράτηση των ιδεών μας στην κοινωνία και όχι μέσα μας.

                                                                                     ΑΥΓΗ 29/4/2012
========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΑ;Ε ΟΧΙ-ΛΕΝΙΝ

ΚΑΚΟΗΘΕΙΕΣ:Γ.ΚΥΡΙΤΣΕΩΣ & Α.ΤΣΕΚΕΡΕΩΣ


ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΑ;Ε ΟΧΙ- Β.Ι. ΛΕΝΙΝ

-Ιταμή και ύπουλη επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στο ΚΚΕ. Του πρότεινε να συνεργαστούν στις μονοεδρικές.

-Ευτυχώς το ΚΚΕ έκανε μια ολονύκτια επιχείρηση απαγκίστρωσης από τον Γράμμο στο Βίτσι και διατήρησε τις δυνάμεις του ανέπαφες.

-Εδώ που τα λέμε είναι ανεπίτρεπτο να κάνουμε τέτοιες εμφυλιοπολεμικές ενέργειες μεταξύ μας.

-Άσε που με τις συνεργασίες υπάρχει κίνδυνος να γίνει η Αριστερά κυβέρνηση και να χάσει τις θέσεις που έχει εδραιώσει στην αντιπολίτευση.

-Εκτός αυτού μας χωρίζει ιδεολογικό και πολιτικό χάος.

-Αν βάλεις για παράδειγμα δίπλα δίπλα την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και την αντίστοιχη του ΚΚΕ, θα δεις ότι η μία είναι ρεφορμιστική, ενώ η άλλη υπερασπίζεται τη λαϊκή οικογένεια.

-Ο ρεφορμισμός της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα είναι τόσο ύπουλα συγκαλυμμένος, που εκ πρώτης όψεως οι προτάσεις φαίνονται ψιλοΐδιες.

-Το ίδιο πάνω - κάτω ισχύει και με τις προτάσεις για στήριξη των ανέργων.

-Βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, το ΚΚΕ τα βάζει με την πλουτοκρατία και τα μονοπώλια, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται γενικά και αόριστα στους καπιταλιστές και το κεφάλαιο.

-Αφήνοντας έτσι στο απυρόβλητο την πλουτοκρατία και τα μονοπώλια.

-Όπως είπε όμως η Αλέκα παρουσιάζοντας την πρόταση του ΚΚΕ για τα χρέη της λαϊκής οικογένειας, αυτά τα πράγματα είναι ανεφάρμοστα αν δεν υπάρχει λαϊκή εξουσία και απλώς λέμε καμιά μαλακία να περνάει η ώρα.

-Ανάλογες επιφυλάξεις έχει και η ΔΗΜ.ΑΡ., η οποία φοβάται ότι μια ενδεχόμενη συνεργασία της Αριστεράς στις μονοεδρικές θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης.

-Το είπε με σαφήνεια ο Κουβέλης. Μπορεί και εμείς και ο ΣΥΡΙΖΑ να καταψηφίσαμε το Μνημόνιο, αλλά δεν έχουμε κοινή άποψη, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ το εννοεί κιόλας.

-Τον σύντροφο Νεονάκη δεν είδαμε μεταξύ των προσχωρησάντων στη ΔΗΜ.ΑΡ. και πολύ στενοχωρηθήκαμε.

-Να υποθέσουμε ότι παραμένει διακριτικά στο περιθώριο εξ αιτίας εκείνου του ατυχούς πορίσματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς που κατέγραφε συναλλαγές ύψους 22 δισ. στο ΧΑΑ;

-Αλλά, και πάλι, εκείνο έλεγε και για τον Μανίκα.

-Και μια και είδαμε και τον Μαλέσιο στην ΔΗΜ.ΑΡ., εκείνη η προκαταρκτική εξέταση για τον διαγωνισμό ανάθεσης του συστήματος ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων πού κατέληξε τελικώς;

-Θέλουμε να την ξαναδιαβάσουμε γιατί είναι ένα διορατικότατο ιδεολογικό κείμενο για την προγραμματική ανασυγκρότηση του προοδευτικού σοσιαλιστικού χώρου.

-Και απολύτως συγκροτημένο με ποσά και με απ' όλα, όχι γενικότητες.

-Ότι θα αλλάξει τον άθλιο και απαράδεκτο νόμο περί ευθύνης υπουργών δεσμεύτηκε, μεταξύ άλλων, ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

-Είπε μάλιστα ότι είχε αναγκαστεί να τον φτιάξει ο ίδιος κάτω από την ασφυκτική ιδεολογική πίεση της Αριστεράς.

-Και για να ικανοποιήσει το μαζικό υπουργικό κίνημα, που είχε τεράστιο κύρος από τη μεταπολίτευση.

-Τι να σου κάνουμε, ρε Τσοχατζόπουλε. Αν είχες βάλει τα υποβρύχια σε σακούλες και τα είχες πάει κατευθείαν στο ταμείο του ΠΑΣΟΚ, τώρα δεν θα σε είχε πειράξει κανένας.

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Κ.ΚΥΡΙΤΣΗΣ:ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ;

ΘΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ;

Η ηγεσία του ΚΚΕ καταφεύγει σε κάθε είδους αυτοακυρωτικά επιχειρήματα προκειμένου να αποκρούσει την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία της Αριστεράς. Και όσο οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον πλειοψηφούσα στην κοινωνία, τόσο η Α. Παπαρήγα αυτοτρολάρεται.

Παραδείγματα της επιχειρηματολογίας, σχεδόν κατά λέξη:
“Είναι δυνατόν να χαρίσουμε στην αντίδραση τον επίζηλο ρόλο της αντιπολίτευσης και να περιοριστούμε στην κυβέρνηση;”. Προφανώς ως αντιπολίτευση αποτρέψαμε το Μνημόνιο... 

*

“Μπορούμε να κάνουμε κάτι τη στιγμή που τη χώρα την κυβερνά το κεφάλαιο;”. Μπα, θα βαρεθεί το κεφάλαιο και θα σηκωθεί να φύγει μόνο του. 

*

“Δεν είναι θετικός ο διεθνής συσχετισμός”. Εμφιλοχωρεί στον προβληματισμό μας το μικρόβιο των συσχετισμών στην Ευρώπη; Αυτό κι αν είναι κατρακύλα στον ΣΥΡΙΖΑϊσμό. 

*

“Κάθε φορά που κάνουμε συνεργασία της Αριστεράς το ΚΚΕ διασπάται”. Ε, και; Δουλειά του ΚΚΕ είναι να επιζεί κρυπτόμενο ή να πολεμάει;

*

Η πιο πρόσφατη μέτρηση της Public Issue τη Μ. Τετάρτη δείχνει ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς είναι μακράν η επιλογή ελπίδας για τον λαό. Είναι χαρακτηριστικό ότι συγκεντρώνει το 26% των προτιμήσεων τη στιγμή που η συνεργασία Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ φτάνει μόλις το 10%. Και όχι μόνον αυτό. Δείχνει επίσης ότι εν πολλοίς τα κόμματα του Μνημονίου και τα κόμματα της Αριστεράς μπαίνουν στην τελική ευθεία με μικρές και μαχητές διαφορές. Στην πραγματικότητα παίζεται ακόμα και η πρωτιά, η οποία θα ήταν μάλιστα εξασφαλισμένη για την Αριστερά αν ενωνόταν λόγω της θετικής δυναμικής και της απτής προοπτικής για τους εργαζόμενους.

Στην ίδια δημοσκόπηση ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ είναι τα δύο δημοφιλέστερα κόμματα, τα δύο κόμματα που κάνουν την καλύτερη αντιπολίτευση. Το άθροισμά τους αφήνει πολύ πίσω τη Ν.Δ. Το ευρύτερο άθροισμα όσων εγγράφονται καθ' οιονδήποτε τρόπο στην Αριστερά, δηλαδή μαζί με την αμφιρρέπουσα ΔΗΜ.ΑΡ. και τους Οικολόγους, είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μνημονιακών εταίρων Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ. Και πάει λέγοντας. Πιο θετικό εκλογικό κλίμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει ούτε πιο εύφορο κοινωνικό έδαφος.

Τώρα η ηγεσία του ΚΚΕ αποκρούει την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία στις μονοεδρικές περιφέρειες, η οποία μπορεί να στερήσει 8 έδρες από από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα, επειδή δεν μπορεί να απορρίψει την πρόταση πολιτικά, καταφεύγει σε νομικισμούς και τεχνικά ζητήματα. Όμως αυτά παρακάμπτονται εύκολα και με τεχνικούς και νομικούς τρόπους. Ακόμα περισσότερο όμως η πολιτική σημασία που έχουν την ημέρα των εκλογών οκτώ κόκκινα σημαιάκια στον χάρτη των εκλογικών αποτελεσμάτων και οι δυνατότητες που ανοίγει αυτή η προοπτική δεν συγκρίνεται σε σημασία με τη μαθηματική περίπτωση να μην κερδηθεί κάποια έδρα αλλού, όπως “φοβάται” το ΚΚΕ.

Ακόμα και να χανόταν όμως μια έδρα από το σύνολο, είτε από το ΚΚΕ είτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, μικρή σημασία θα είχε. Διότι, άμα λες ότι δεν σε νοιάζει η πρωτιά, τότε δεν θα πεθάνεις κιόλας αν στο Κοινοβούλιο των αντιπάλων θα έχεις 30 ή 31 έδρες.

Την ίδια στιγμή στο αστικό στρατόπεδο δεν τα έχουν βάψει μαύρα και περιμένουν το τέλος. Δίνουν μάχη επιβίωσης έχοντας χρήμα, ΜΜΕ, διεθνή υποστήριξη. Ήδη γίνονται κινήσεις πίσω από τις οποίες ανιχνεύεται η προσπάθεια να ανασυγκροτηθεί μετά ή και πριν από τις εκλογές το μνημονιακό μπλοκ. Η τοποθέτηση Κύρτσου στον ΛΑΟΣ ως κίνηση κοινοβουλευτικής επιβίωσης του Καρατζαφέρη ή και ως ενδιάμεσου για συνεργασία με τη Ν.Δ. από τώρα, η επανεμφάνιση και προώθηση της Δράσης του Μάνου, καθώς η Μπακογιάννη δεν τραβάει, οι κινήσεις στο ΠΑΣΟΚ, όλα αυτά δείχνουν ότι “αυτοί” δίνουν τη μάχη τους. “Εμείς” τι κάνουμε; Θα οργανωθούμε να δώσουμε μια μάχη της προκοπής;

                                  ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΥΓΗ"-(15/4/2012)

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Γ.ΚΥΡΙΤΣΗΣ:ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ Ή ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;

Στις επερχόμενες εκλογές για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες ο αστισμός στην Ελλάδα κινδυνεύει με εκλογική πανωλεθρία και εμπέδωση της πολιτικής του χρεωκοπίας και της διάλυσης του μπλοκ των κοινωνικών δυνάμεων που τον στήριξαν. Ακόμα περισσότερο, στις εκλογές του Μαΐου κρίνεται σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του κόσμου της δουλειάς, στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Αν δηλαδή θα θυσιαστεί για το κεφάλαιο ή αν θα ανακτήσει την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή του για να αγωνιστεί. Η Αριστερά στην Ελλάδα, το ΚΚΕ, που αποτελεί την ιστορική μας μήτρα, αναμετρήθηκε με την αστική τάξη, ηρωικά, με άνισους όρους, και ηττήθηκε στρατιωτικά και πολιτικά. Γενιές ολόκληρες Ελλήνων αριστερών κουβαλάμε μέσα μας την ήττα και τη διασκεδάζουμε ανάγοντας σε αυταξία την εγκαρτέρηση με την οποία τη βιώσαμε. Έτσι όμως δεν πάμε πουθενά. Δεν γίνεται οι σημερινοι άκαπνοι να κρυβόμαστε πίσω απί τις δάφνες των καπεταναίων. Πολλώ δε μάλλον όταν ο φόβος των αστών και των συμμάχων τους απέναντι στην Αριστερά παρέμεινε και παραμένει ισχυρός. Ωστόσο οι ήττες βαραίνουν.

Όταν έχεις εσωτερικεύσει την ήττα μέχρι μυελού οστέων, τότε μπορείς να το διαχειριστείς με δύο τρόπους, που σου εξασφαλίζουν την αίσθηση ότι δεν θα ξαναμπείς σε τέτοια διακινδύνευση. Ο ένας τρόπος είναι του ΚΚΕ, ο άλλος τρόπος είναι της ΔΗΜ.ΑΡ. Η αντίληψη του ΚΚΕ είναι ότι, για να μην ξαναβρεθούμε στα αποσπάσματα, στα ξερονήσια ή στις Τασκένδες, πρέπει πρώτον να κάνουμε αλυσίδες και δεύτερον να στείλουμε στους αστούς το μήνυμα οτι θα περιμένουμε συντεταγμένοι, ζυγισμένοι, στοιχισμένοι τη σειρά μας, οψέποτε κι αν έρθει. Ντετερμινιστικά θα έρθει, ουδεμία αμφιβολία. Και όταν έρθει ο νυμφίος, “μακάριος ο δούλος ον ευρίσκει γρηγορούντα”. Έτσι, όπως ο χριστιανός πραγματώνεται μέσα στην εκκλησία του Χριστού όπου βρίσκει την εγγύηση της μετά θάνατον καβάντζας και την ψυχική ηρεμία να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες του κόσμου, έτσι και ο κομμουνιστής κατά το ΚΚΕ πραγματώνεται μόνον μέσα στο κομμουνιστικό κόμμα, το οποίο, αν μη τι άλλο, του εγγυάται ότι δεν θα τρώει ξύλο και χημικά και θα έχει θεσμική νομιμοποίηση στο κοινοβούλιο.

Η ΔΗΜ.ΑΡ., από την άλλη, προέρχεται από μια αντίληψη η οποία θεωρεί δεδομένη την κυριαρχία του αστικού μπλοκ για λόγους που υπερβαίνουν τις αλλαγές στην ελληνική κοινωνία και ως εκ τούτου θεωρεί μονόδρομο για τη φυσική επιβίωση της Αριστεράς το λεγόμενο μπόλιασμα. Αυτή ήταν μέσες-άκρες η φιλοσοφία του Λ. Κύρκου. Να έχουμε απο κοντά το Κέντρο, να εγγυόμαστε ότι μας χρειάζεται για να κυβερνήσει και το Κέντρο να μας αντιπαρέχει τα μίνιμα: Την ένταξη στο συνταγματικό τόξο και το δικαίωμα συμμετοχής ως ετερόρρυθμου εταίρου στο πολιτικό γίγνεσθαι. Η ΔΗΜ.ΑΡ. βέβαια μεταφέρει ανιστορικά το σχήμα αυτό σε μια συγκυρία στην οποία η διχοτομική γραμμη δεν βρίσκεται πλέον μεταξύ της Δεξιάς και των “δημοκρατικών δυνάμεων”. Η γραμμή έχει μετακινηθεί αριστερά, στη βάση των κυρίαρχων επιλογών του ΠΑΣΟΚ εδώ και χρόνια και, πλέον, μεταφέρεται και επισήμως με την ταύτιση των δύο αστικών κομμάτων στο πολιτικό επίπεδο. Με άλλα λόγια, ως μπόλι τη ΔΗΜ.ΑΡ. δεν την θέλουν. Ως τσόντα, ίσως...

Μένει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ ως το κομμάτι της Αριστεράς που δεν κλαίει για τις ήττες ούτε τις εξιδανικεύει. Που δεν θέλει να κλειστεί στο κάστρο για να σώσει τις σημαίες ούτε να διαχυθεί και να περνάει απαρατήρητος στο πλήθος. Που δεν περιμένει τα μεγάλα σχέδια ούτε βολεύεται με τα συμβολικά. Ούτε περιμένει τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο για να καταλάβει τα χειμερινα ανάκτορα ούτε μαζεύει τσίχλες απο τα πεζοδρόμια σαν τους ατενίστας ή βάζει ρεσό στα αποκαΐδια σαν τη ΔΗΜ.ΑΡ. Ο ΣΥΡΙΖΑ εννοεί να παίρνει τα ρίσκα και να δίνει τις μάχες του σήμερα. Να χτυπάει εκεί που πονάει ο αντίπαλος και να κερδίζει έδαφος, να αλλάζει τα κόζια. Να πείθει τον κόσμο ότι δεν είναι μόνον σωστό να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά και εφικτό και αναγκαίο τώρα, όχι εάν και όταν. Την περίοδο των μεγάλων φοιτητικών κινητοποιήσεων γράφτηκε στα Προπύλαια και αναπαράχθηκε έκτοτε από πολλούς το σύνθημα “Βάρκιζα τέλος”. Πολλούς από μας τους έχει στοιχειώσει η εικόνα με τους αντάρτες του ΕΛΑΣ να κλαίνε παραδίδοντας τα όπλα. Ας μην κάνουμε το τεράστιο δώρο στους αστούς να φαντασιωνόμαστε ότι θα τους νικήσουμε με τα όπλα στον Γράμμο και στο Βίτσι. Έχουμε πόλεμο, αλλά δεν θέλουμε εκδίκηση για την πάρτη μας, θέλουμε κοινωνική δικαιοσύνη, δεν θέλουμε να δικαιωθούμε εμείς, θέλουμε να νικήσει η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι, αυτοί που δουλεύουν κι όχι αυτοί που λυμαίνονται τον μόχθο τους. Δεν θέλουμε να χάσουν οι εχθροί μας, αλλά να νικήσουμε εμείς. Δεν θα πάρουμε τα βουνά. Θα μείνουμε εκεί που είμαστε, δηλαδή παντού, και θα τους κάνουμε να ανησυχούν από πού θα τους έρθει.

                         ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΥΓΗ"-(10/4/2012)

========================================================

Κεραμιδόγατος

 ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)