Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΟΝΔΥΛΙΑ

 πηγή:

Νικόλας Ζηργάνος

«Πόσο απέχει ο Παράδεισος από την Κόλαση; Εξαρτάται από το μέσο που χρησιμοποιεί κανείς»

Από την ποιητική συλλογή «Μοιρόγραφτο» του Γιάννη Πανούση

Το 2009, αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες έδωσαν στην ΕΥΠ πληροφορίες ότι Ουκρανοί μαφιόζοι είχαν στην κατοχή τους έτοιμες προς πώληση περί τις 30 ελληνικές αρχαιότητες. Η ΕΥΠ ενημέρωσε αμέσως τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., το υπουργείο Πολιτισμού και τον τότε αρμόδιο υπουργό Αντώνη Σαμαρά. Την υπόθεση ανέλαβε να χειριστεί ο εξ απορρήτων του και σύμβουλός του, Χρύσανθος Λαζαρίδης, σε συνεργασία με την αρχαιολόγο «Κατερίνα», η οποία ήταν τότε διορισμένη στο γραφείο υπουργού και δεν ανήκε στους αρχαιολόγους του ΥΠΠΟ.

«Ο Λαζαρίδης με την “Κατερίνα” είχαν εγκατασταθεί στη σοφίτα του κτιρίου της Μπουμπουλίνας, απομονωμένοι από τους άλλους υπαλλήλους και κανείς δεν γνώριζε με τι ακριβώς ασχολούνται. Οι αρχαιολόγοι είχαν ονομάσει τη σοφίτα “γιάφκα”, καθώς ήταν μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα και επικρατούσε μεγάλη μυστικότητα», είπε αρχαιολόγος με μακρά θητεία στο κεντρικό κτίριο του υπουργείου.

Το περιβάλλον του Σαμαρά, με τη σύμφωνη γνώμη του γενικού γραμματέα Θοδωρή Δραβίλλα, αποφάσισε τότε να κρατήσει στεγανή την υπόθεση και να μην ενημερώσει (όπως είναι η συνήθης διαδικασία) το τμήμα Δίωξης Αρχαιοκαπηλίας της Ασφάλειας που είχε αποκτήσει τα περασμένα χρόνια σημαντική εμπειρία από διεθνή συνεργασία και είχε σημειώσει πολύ σημαντικές επιτυχίες στη δίωξη του διασυνοριακού εγκλήματος της αρχαιοκαπηλίας, όπως -μεταξύ πολλών άλλων- η υπόθεση του Μουσείου Getty, η υπόθεση «Shelby White» και φυσικά η πολύκροτη υπόθεση της Σχοινούσας (που για άγνωστους λόγους δεν έφτασε ποτέ στο ακροατήριο). Η «γιάφκα» επέλεξε να συνεργαστεί μόνο με την ΕΥΠ, καθώς αυτό θα διευκόλυνε τη στεγανότητα της υπόθεσης.

Οι πολιτικές εξελίξεις και οι πρόωρες εκλογές δεν επέτρεψαν να προχωρήσει η έρευνα. Η κυβέρνηση Καραμανλή παραιτήθηκε, οι εκλογές τον Οκτώβριο του 2009 ανέδειξαν νικητή τον Γιώργο Παπανδρέου και νέος υπουργός Πολιτισμού ανέλαβε ο Παύλος Γερουλάνος.

Με παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος επικαλέστηκε την υπόθεση της Ουκρανίας, παρέμεινε στην Μπουμπουλίνας η «Κατερίνα», ως χειρίστρια του επίμαχου φακέλου, η οποία διορίστηκε σύμβουλος και του νέου υπουργού. Παράλληλα, επανήλθε ως γενική γραμματέας του υπουργείου η Λίνα Μενδώνη, στενή συνεργάτιδα του Ευάγγελου Βενιζέλου που είχε υπηρετήσει επί υπουργίας του στην ίδια θέση (1999-2004).

Το 2010, η υπόθεση της Ουκρανίας αναθερμάνθηκε. Η «Κατερίνα» σε συνεργασία με τον «Ιακώβ», πληροφοριοδότη από τη Θεσσαλονίκη, και με τη συνδρομή της Κατεχάκη, όργωσε τη Βόρεια Ελλάδα προς αναζήτηση του τάφου από όπου θα μπορούσαν να προέρχονται οι ελληνικές αρχαιότητες που έφτασαν στα χέρια των Ουκρανών μαφιόζων. Κοριοί «άκουγαν» υπόπτους, πληροφοριοδότες ενεργοποιήθηκαν, οργανώθηκαν αποστολές στη Μακεδονία και τη Θράκη, αλλά δεν προέκυψε τίποτα αξιοποιήσιμο.

Μια εθνική υπόθεση

«Γνωρίζαμε ότι η συγκεκριμένη σύμβουλος του υπουργού έκανε ταξίδια, υπό καθεστώς μυστικότητας στη Βόρεια Ελλάδα, αλλά επισήμως μας κρατούσαν στο σκοτάδι. Αρχαιολόγος, στέλεχος της Διεύθυνσης Τεκμηρίωσης που συνεργαζόταν με την “Κατερίνα”, διέδιδε ότι “το υπουργείο δεν είχε εμπιστοσύνη στην Ασφάλεια” και ότι “δεν συνεργαζόμασταν όπως πρέπει”», είπε έμπειρος αστυνομικός που υπηρέτησε τότε στην Δίωξη Αρχαιοκαπηλίας της ΓΑΔΑ.

Αλλος αξιωματικός πρόσθεσε ότι «από το ΥΠΠΟ ζητούσαν επίμονα να μάθουν κάθε λεπτομέρεια για τις επιχειρήσεις της αστυνομίας, κάτι απολύτως ασυνήθιστο. Ηταν σαν να ήθελαν να υποκαταστήσουν τον ρόλο μας, να ποδηγετήσουν το τμήμα Δίωξης Αρχαιοκαπηλίας, να έχει το υπουργείο Πολιτισμού τον πλήρη έλεγχο. Υπήρχε επίσης μια ανεξήγητη απόσταση εμπιστοσύνης που δεν ήταν κατανοητή».

Στα τέλη της χρονιάς αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί αποστολή στην Ουκρανία και να γίνει επαφή με τους αρχαιοκάπηλους. Τότε επελέγη μια πρωτοφανής διαδικασία. Αντί να μεταβεί στέλεχος των ελληνικών Αρχών δίωξης, που είναι εκπαιδευμένοι και εντεταλμένοι για αυτές τις επιχειρήσεις, αποφασίστηκε να εμφανιστεί ως υποψήφια αγοράστρια των λεηλατημένων αρχαιοτήτων η αρχαιολόγος «Κατερίνα» που μετέβη στο Κίεβο και έκανε επαφή με τους μαφιόζους. Πώς επέτρεψαν να μεταβεί σε τέτοια αποστολή μετακλητός υπάλληλος κι όχι αστυνομικός; Ποιος θα είχε την ευθύνη, αν κάτι δεν πήγαινε καλά;

Η «Κατερίνα» συναντήθηκε με δύο μαφιόζους τον Φεβρουάριο του 2011, που της έδειξαν τις αρχαιότητες προς πώληση. Η συνολική αξία τους -όπως είπαν- ήταν της τάξης πολλών δεκάδων εκατ. ευρώ. Οι μαφιόζοι έκαναν και μια εντελώς «αντιεπαγγελματική» κίνηση. Δέχτηκαν να φωτογραφηθούν με ακάλυπτα πρόσωπα μπροστά από τα αρχαία.

Πληροφορίες αναφέρουν πως οι δύο Ουκρανοί (που χρησιμοποίησαν ελληνικά ψευδώνυμα) ισχυρίστηκαν ότι έχουν ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις με το περιβάλλον της πρωθυπουργού Γιούλια Τιμοσένκο και έδωσαν ακόμη και το e-mail συνδέσμου τους, για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις για την αγοραπωλησία.

Η «Κατερίνα» επέστρεψε στην Ελλάδα με τις δύο φωτογραφίες, αλλά το υπουργείο Πολιτισμού δεν έκανε το αυτονόητο. Να στείλει -δηλαδή- τα αποδεικτικά στοιχεία στην Interpol και να ζητήσει αστυνομική συνεργασία για τη σύλληψη των αρχαιοκαπήλων και τον επαναπατρισμό των ελληνικών -όπως πίστευαν- αρχαιοτήτων.

Για να αποδειχθεί η ελληνική προέλευση, με την εδαφική έννοια του όρου κι όχι όσον αφορά την ελληνική τέχνη (που θα μπορούσε να είναι από τον ευρύτερο «ελληνικό κόσμο» της εποχής, ο οποίος δεν ταυτίζεται διόλου με τα σύνορα του σημερινού ελληνικού κράτους), έπρεπε να βρεθεί ο τάφος προέλευσης σε ελληνικό έδαφος. Αυτό ήταν απαραίτητο για τον επαναπατρισμό, όχι όμως και για τη σύλληψη των αρχαιοκαπήλων και τη δέσμευση του χρυσού θησαυρού, μέχρι να αποδειχθεί η τοποθεσία της λαθρανασκαφής.

Τις φωτογραφίες του επίμαχου CD (το οποίο έχει στην κατοχή της η «Εφ.Συν.») τις δείξαμε σε επιφανή αρχαιολόγο της Μακεδονίας. Έπειτα από πολύωρη επισκόπηση, αποφάνθηκε ότι «πρόκειται για ετερόκλητο σύνολο σκυθικών, ίσως θρακικών και ελληνικών αρχαιοτήτων .

Ο στόχος πλέον ήταν να βρεθεί ο τάφος προέλευσης, που άρχισε να παίρνει μυθικές διαστάσεις. Αλλη μια φορά, η σκοπιμότητα επικράτησε της συνήθους διαδικασίας. Ομως, όσο καθυστερούσε ο εντοπισμός του τάφου τόσο μεγάλωνε ο κίνδυνος να πωληθούν οι αρχαιότητες στην παράνομη διεθνή αγορά. Εν τω μεταξύ, η ΕΥΠ είχε διαθέσει μυστικό κονδύλι 1,2 εκατ. ευρώ για την επιχείρηση, την οποία είχε χαρακτηρίσει «εθνικής σημασίας».

Ο «τάφος της Ολυμπιάδας»

Τον Ιούνιο του 2011, αρχαιοκάπηλος προσέγγισε την «Ηρα», αρχαιοπώλη της Αθήνας, και της έδωσε την πληροφορία πως Ουκρανοί μαφιόζοι πουλάνε ελληνικό θησαυρό με εκατοντάδες χρυσά αντικείμενα αμύθητης αξίας και λίγο αργότερα της έδωσε ένα CD με το «εμπόρευμα». Το CD είχε 372 φωτογραφίες των αρχαιοτήτων, ορισμένες από τις οποίες εμφανίζονταν και στις δύο αρχικές φωτογραφίες που είχε φέρει η «Κατερίνα» από το Κίεβο. Όμως τώρα τα αρχαία ήταν πολύ περισσότερα.

Η «Ηρα» έκλεισε ραντεβού με τη Λίνα Μενδώνη στο γραφείο της στην Μπουμπουλίνας και της έδωσε το CD, παρουσία της «Κατερίνας». Από τα στοιχεία, η «Κατερίνα» και οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση φέρονται να έβγαλαν το συμπέρασμα πως, για να δικαιολογηθεί ένα τόσο μεγάλο σύνολο χρυσών αντικειμένων αμύθητης αξίας, κυρίως κοσμημάτων, θα έπρεπε να προέρχονται από έναν γυναικείο βασιλικό τάφο, και μάλιστα της Ολυμπιάδας, της μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Οι έρευνες εντάθηκαν στη Βόρεια Ελλάδα για την ανακάλυψη του «τάφου της Ολυμπιάδας» χωρίς αποτέλεσμα και το 2012, με τον Σαμαρά πλέον πρωθυπουργό, τον Θοδωρή Δραβίλλα διοικητή της ΕΥΠ, τη Λίνα Μενδώνη αμετακίνητη στο υπουργείο Πολιτισμού και την «Κατερίνα» να πραγματοποιεί νέες μυστικές αποστολές και στο εξωτερικό (Ελβετία και Λίχτενσταϊν) για τη συλλογή στοιχείων.

Σε υπηρεσιακά έγγραφα της εποχής αναφέρεται πλέον σαφώς ότι η Αθήνα συνδέει τα ουκρανικά αρχαία με τάφο στην Ελλάδα από όπου και προέρχονται. Είναι μια πεποίθηση που ποτέ δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς, καθώς υπήρχαν ενδείξεις που μάλλον έδειχναν προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση: πως κάτι ύποπτο συνέβαινε και πως τα αρχαία από την Ουκρανία, ούτε προέρχονταν από την Ελλάδα ούτε και ήταν αυθεντικά, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος τους.

Τον Ιανουάριο 2013 έγινε σύσκεψη στο γραφείο του Σαμαρά, με τη συμμετοχή του πρωθυπουργού, της Λίνας Μενδώνη, του Χρύσανθου Λαζαρίδη και της «Κατερίνας», που -εν τω μεταξύ- είχε διορισθεί ειδική σύμβουλος στου Μαξίμου. Εκεί έγινε η παρουσίαση της υπόθεσης στον πρωθυπουργό και η επίδειξη των φωτογραφιών του CD που είχε φέρει η «Ηρα».

Σύσκεψη-φιάσκο στο Μαξίμου

Στη σύσκεψη είχε κληθεί και επιφανής αρχαιολόγος με ειδίκευση τις αρχαιότητες της Μακεδονίας, η οποία πρώτη φορά είδε τις φωτογραφίες του υποτιθέμενου θησαυρού του «τάφου της Ολυμπιάδας». Η σύσκεψη κατέληξε σε φιάσκο, καθώς η αρχαιολόγος -σύμφωνα με πληροφορίες- χαρακτήρισε τον θησαυρό «ετερόκλητο σύνολο που δεν προέρχεται από την Ελλάδα». Αμφισβήτησε επίσης την αυθεντικότητα των αρχαιοτήτων.

Τις φωτογραφίες του επίμαχου CD (το οποίο έχει στην κατοχή της η «Εφ.Συν.») τις δείξαμε σε άλλον επίσης επιφανή αρχαιολόγο της Μακεδονίας. Επειτα από πολύωρη επισκόπηση, αποφάνθηκε ότι «πρόκειται για ετερόκλητο σύνολο, σκυθικών, ίσως θρακικών και ελληνικών αρχαιοτήτων από τις αποικίες της περιοχής της Κριμαίας και πιθανώς ορισμένα πλαστά, σύγχρονα αντίγραφα».

Οι φωτογραφίες δεν επαρκούν για μια επιστημονική και σίγουρη εκτίμηση, αλλά ορισμένες κολλήσεις χρυσών αντικειμένων δεν έμοιαζαν με εκείνες που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία εποχή.

«Η παντελής έλλειψη κεραμικών ή χάλκινων αντικειμένων από ένα σύνολο εκατοντάδων αρχαιοτήτων που υποτίθεται ότι βρέθηκαν σε έναν τάφο, επίσης δεν είναι κάτι σύνηθες. Επιπλέον, πολλά αντικείμενα που απεικονίζονται στις φωτογραφίες είναι κόπιες από το Μουσείο Ερμιτάζ, ελληνικής ή σκυθικής τέχνης από την περιοχή της Κριμαίας, ενώ άλλα θυμίζουν έντονα αρχαιότητες που έχουν δημοσιευτεί στο κλασικό βιβλίο των Dyfri Williams και Jack Ogden, “Greek gold: jewelry of the classical world”, μια σύμπτωση που μας κινεί πολλές υποψίες», όπως μας είπε ο αρχαιολόγος.

Αλλη αρχαιολόγος, από τις πλέον έμπειρες στη μικροτεχνία, εκτίμησε ότι η συντριπτική πλειονότητα των αρχαιοτήτων του επίμαχου CD «είναι βόρεια, από την Κριμαία, με πολλά σκυθικά και “βαρβαρικά” κομμάτια. Δύο χρυσά, βαριά περιδέραια και τρία ακόμη κοσμήματα θα μπορούσαν να προέρχονται από μακεδονικό εργαστήριο του 4ου αιώνα, αλλά και πάλι, αυτού του τύπου τα σχέδια, ταξίδευαν στον ευρύτερο ελληνιστικό κόσμο και απαντώνται και σε άλλες περιοχές, πέραν της Μακεδονίας [το χρυσό περιδέραιο που υπάρχει στις φωτογραφίες του CD είναι σχεδόν πανομοιότυπο με αντίστοιχο που εκτίθεται στο Μουσείο Ερμιτάζ].

Επίσης, ο θησαυρός δεν μπορεί να προερχόταν από έναν τάφο και γιατί τα αντικείμενα διέτρεχαν τουλάχιστον δύο και και τρεις αιώνες χρονολόγησης». Η αρχαιολόγος τόνισε πως άμα δεν πιάσει στα χέρια της τα κοσμήματα και αν δεν τα μελετήσει με άνεση χρόνου διά ζώσης και όχι από φωτογραφίες, δεν μπορεί να αποφανθεί για την αυθεντικότητα. Αλλωστε, τα χρυσά κοσμήματα είναι εύκολο να αντιγραφούν. Ερευνα με ειδικά μηχανήματα για τον έλεγχο του κράματος χρυσού είναι απαραίτητες.

Φιλοδοξία και εμμονές

Ο πρωθυπουργός -προς τιμήν του- έθεσε τότε (πρόσκαιρο) τέλος στη φιλοδοξία των συμβούλων του και του περιβάλλοντός του, οι οποίοι ίσως προσδοκούσαν να συνδεθεί το όνομα του Σαμαρά με μια σημαντική ανακάλυψη στη Μακεδονία, τύπου Ανδρόνικου-Καραμανλή. Ομως κάποιοι επέμεναν. Τα «Παραπολιτικά» είχαν γράψει μήνες μετά, σε ρεπορτάζ από το συνέδριο της Ν.Δ. στη Χαλκιδική το 2014, πως ο Χρύσανθος Λαζαρίδης έλεγε σε πηγαδάκια: «Περιμένετε και θα δείτε. Μια ανακάλυψη μπορεί να αλλάξει την ιστορία της Μακεδονίας».

Η επιχείρηση δεν έληξε, παρά το άδοξο τέλος της σύσκεψης στου Μαξίμου. Η εμμονή κυριάρχησε των στοιχείων. Οπως κάνει κάθε έμπειρος γραφειοκράτης, όταν μια πρόταση προς τα «επάνω» απορρίπτεται, την επαναφέρει μέσω άλλου δρόμου.

 

Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού Κώστας Τζαβάρας 

Στις 12 Απριλίου 2013, ο τότε υπουργός Πολιτισμού Κώστας Τζαβάρας, στέλνει απόρρητη επιστολή στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Νίκο Δένδια, τον ενημερώνει για την εξέλιξη των ερευνών για την «Επιχείρηση Τάφοι» και ζητάει τη συνδρομή του. Μεταξύ πολλών άλλων, αναφέρεται ότι αντικείμενα (λεηλατημένες ελληνικές αρχαιότητες) «διατίθεντο σε εμάς προς πώληση από Ελληνες στο εσωτερικό τον Φεβρουάριο-Μάρτιο 2013. Τα ίδια αντικείμενα διατίθενται πλέον από το κύκλωμα κατοχής και εμπορίας εξωτερικού, στο οποίο έχουμε διεισδύσει...».

Αλήθεια, το «διατίθεντο σε εμάς» τι ακριβώς σημαίνει και ποια ιδιότητα είχαν τα πρόσωπα πίσω από το «εμάς»; Και γιατί δεν πήγε αμέσως η υπόθεση στον εισαγγελέα; Επίσης, στην επιστολή Τζαβάρα προς Δένδια περιέχονται συνημμένες φωτογραφίες-«αποδεικτικά στοιχεία», που παραπέμπουν -μεταξύ άλλων- και σε αρχαιότητες μη ελληνικές, ίσως και πλαστές. Η επιστολή μεταφέρει εκτιμήσεις ακόμη και για την εμπλοκή του υιού Μιλόσεβιτς στην αγορά των αρχαιοτήτων. Ηταν «ο δράκος που έλειπε από το παραμύθι»; Αν δεν ήταν τραγωδία, μάλλον θα ήταν φάρσα...

Τα ερωτήματα πάντως είναι περισσότερα από τις απαντήσεις.

►Υπήρξε άραγε επιτροπή αρχαιολόγων που αποφάνθηκε για την προέλευση ή και τη γνησιότητα των επίμαχων «αποδεικτικών στοιχείων»;

►Πόσα χρήματα δόθηκαν από τα μυστικά κονδύλια της ΕΥΠ για την επιχείρηση;

►Ηταν μια προσπάθεια χειραγωγημένης πολιτικά έρευνας-φιάσκο που κατέληξε λίγο αργότερα στην επίσης χειραγωγημένη πολιτικά Αμφίπολη; Ηταν πολιτικά τα κριτήρια ή υπάρχουν και άλλες πλευρές που σχετίζονται με τη διαμάχη υπηρεσιών, προσωπικές φιλοδοξίες, ακόμη και άλλα ανεξιχνίαστα οφέλη;

►Επεσε τελικά η «ομάδα των τάφων» (τότε άνευ εκπροσώπου) θύμα καλοστημένης απάτης;

►Κι αν είναι έτσι, υπάρχει πολιτική ή και άλλη ευθύνη;

Ομως η κωμικο-τραγωδία των «τάφων» έχει και συνέχεια... προσεχώς.

*Τα ονόματα «Ηρα», «Ιακώβ» και «Κατερίνα» είναι ψευδώνυμα. Τα πραγματικά τους στοιχεία είναι στη διάθεση της εφημερίδας, όπως επίσης και τα επίμαχα φωτογραφικά αρχεία.

Ερώτηση Τσίπρα - 2011

Η «Επιχείρηση Τάφοι» στη Βουλή

Τον Δεκέμβριο του 2011, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε στη Βουλή επίκαιρη ερώτηση σχετικά με τη δράση της ΕΥΠ. Στην απάντησή του, ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, αναφέρθηκε -μεταξύ άλλων- και στα μυστικά κονδύλια της ΕΥΠ που εκταμιεύτηκαν το 2010 (χρονιά κρίσης...) για απόρρητες δαπάνες, συνολικού ύψους 5,9 εκατ. ευρώ.

Ο Χρήστος Παπουτσής, πρώην υπ. Προστασίας του Πολίτη, στη Βουλή τον Δεκέμβριο του 2011.

«Από τα 5,9 εκατομμύρια, το ποσό του 1,2 εκατ. προβλέπεται για επιχείρηση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, δεν έχει αναλωθεί, έχει -δε- μεταφερθεί στο επόμενο έτος», δήλωσε στη Βουλή ο κ. Παπουτσής. Η επιχείρηση -όπως προκύπτει πλέον από τα στοιχεία της «Εφ.Συν.»- αφορούσε τον «τάφο της Ολυμπιάδας». Ωστόσο, σχετικά κονδύλια εκταμιεύτηκαν αργότερα. Πόσα άραγε; Προφανώς τα παραστατικά για τις απόρρητες δαπάνες της εποχής έχουν -ως είθισται και προβλέπεται και από τον νόμο- καταστραφεί. Όμως, η «Επιχείρηση Τάφοι» πρέπει να έχει αφήσει ίχνη στην Κατεχάκη.

==================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΑΚΟΥΣΑ ΟΤΙ ΜΙΛΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΑ.... ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΟΥ-(ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, ΓΙΟ ΤΗΣ ΝΤΟΡΑΣ)

πηγή:

Blog:Καρτέσιος

Στις δημοκρατίες δεν υπάρχει λογοκρισία.

Υπάρχουν πολλών ειδών τρομοκρατικές οργανώσεις. Άλλες που τα μέλη τους φοράνε κουκούλες και άλλες που τα μέλη τους φοράνε γραβάτες, κοστούμια και ταγιέρ.

«Άκουσα ότι μιλήσατε πολιτισμένα με τον δολοφόνο του πατέρα μου. Αυτός όμως κανέναν πολιτισμό δεν επέδειξε όταν σκότωνε τα θύματά του…». Αυτό είπε ο Περιφερειάρχης Στερεάς, Κώστας Μπακογιάννης, στη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βάσω Λέβα…. στηλιτεύοντας την επίσκεψη της βουλευτίνας στον Κουφοντίνα που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Λαμίας.

Μπράβο του, καλά έκανε το παλικάρι και εξέφρασε τη διαμαρτυρία του. Κι επειδή όταν έτερος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο Βασίλης Κυριακάκης, ρωτώντας τον Κώστα Μπακογιάννη γιατί ασκεί κριτική στην Κυβέρνηση και δεν μιλάει για θέματα που αφορούν την Περιφέρεια Στερεάς, εισέπραξε την απάντηση: «Απαγορευτικά βγάζει μόνο το λιμεναρχείο. Στις δημοκρατίες δεν υπάρχει λογοκρισία."

Και φυσικά μιλάω για θέματα που μας αφορούν όλους και την Περιφέρεια, όπως οι φυλακές Δομοκού», θα εκμεταλλευτώ την απουσία απαγορευτικού για να πω κι εγώ πέντε πράγματα.

Είχα ένα φίλο 45 χρονών. Τον έχασα μέσα σε μια νύχτα όταν έσκασε ο εγκέφαλός του και γέμισε αίματα. Δεν πέθανε. Δολοφονήθηκε. Ο δολοφόνος κρατούσε το όπλο τού «ναι σε όλα». Χρέη, κυνήγι από τις τράπεζες, απλήρωτο ΤΕΒΕ, λουκέτο, αδυναμία να συνεχίσει να σπουδάσει το παιδί του, σβήσιμο κάθε ίχνους αξιοπρέπειας, ταπεινωμένος, εξευτελισμένος, εκβιαζόμενος για κατασχέσεις, αϋπνία, άγχος, απόγνωση, απόγνωση, απόγνωση ΤΕΛΟΣ!

Εγώ είχα έναν φίλο. Τον έχασα. Χάθηκαν με τον ίδιο τρόπο, από το ίδιο όπλο, πολλοί φίλοι άλλων. Υπήρχε ηθική αυτουργία σε αυτά τα εγκεφαλικά, σε αυτά τα εμφράγματα, σε αυτές τις αυτοκτονίες. Βλέπεις, σήμερα δεν είμαστε οι γραφικοί του παρελθόντος που φαντασιωνόμασταν θανάτους εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής για να «χτυπήσουμε την κυβέρνηση». Σήμερα έχει αναγνωριστεί με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι στην Ελλάδα υπάρχει ανθρωπιστική κρίση, η οποία είναι αποτέλεσμα των πολιτικών επιλογών των προηγούμενων κυβερνήσεων. Και μέσα στην ανθρωπιστική κρίση εντάσσονται αυτοί οι θάνατοι.

Θάνατοι από εκτελέσεις με εκτελεστικό απόσπασμα τις κυβερνήσεις και τους βουλευτές που ψήφιζαν «ναι στις ανθρωποθυσίες». Υπάρχουν πολλών ειδών τρομοκρατικές οργανώσεις. Άλλες που τα μέλη τους φοράνε κουκούλες και άλλες που τα μέλη τους φοράνε γραβάτες, κοστούμια και ταγιέρ.

Έμαθα, λοιπόν, ότι μιλάτε πολιτισμένα με τα μέλη του δεύτερου είδους τρομοκρατικής οργάνωσης. Ότι είστε συγγενείς με κάποια από αυτά τα μέλη. Ότι ακόμη τα στηρίζετε. Ότι ακόμη θέλετε να επιστρέψουν στη δράση και να αρχίσουν πάλι να οδηγούν ανθρώπους στο θάνατο. Ξέρετε, οι Κουφοντίνες είναι στη φυλακή. Οι άλλοι τρομοκράτες όμως είναι ελεύθεροι και υπερασπίζονται τις δολοφονικές πολιτικές τους μέσα στη Βουλή. Και επιστρέφουν σπίτια τους όταν το κάνουν, ενώ ο δικός μου φίλος δε βγαίνει από τον τάφο του. Εκεί είναι το σπίτι του.

Ξέρετε, δεν είχε όνομα και επίθετο μόνο ο Παύλος Μπακογιάννης. Είχε και ο φίλος μου και οι αμέτρητοι φίλοι άλλων, που είναι νεκροί. Δεν έχουν καθόλου μικρότερη αξία από τον Παύλο Μπακογιάννη. Και νομίζω ότι όπως είναι στη φυλακή οι δολοφόνοι του Παύλου Μπακογιάννη, θα έπρεπε να είναι και οι δολοφόνοι του Γιώργου, του Κώστα, της Ελένης. Εκτός και αν δεν ισχύει το «Απαγορευτικά βγάζει μόνο το λιμεναρχείο», αλλά απαγορευτικά βγάζει και η δημοκρατία σας, λέγοντας «αυτούς τους τρομοκράτες δικαιούσαι να τους συλλάβεις, εκείνους τους τρομοκράτες δεν πρέπει να τους πειράξεις». Αν είναι έτσι, πάω πάσο.

Αν είναι έτσι, έχει απόλυτο δίκιο ο κύριος περιφερειάρχης Στερεάς που θρηνεί μόνο για τον πατέρα του και δηλώνει ότι «Είναι ακατανόητο να κλείνουν οι φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Δομοκό . Μιλάμε για μία παγκόσμια πρωτοτυπία, πουθενά αλλού δεν έχουν καταργηθεί τέτοιες φυλακές λες και όλοι οι έγκλειστοι είναι ίδιοι».

Άλλωστε, αυτές οι φυλακές πέραν των άλλων είναι και ένα… αναπτυξιακό έργο για την εκλογική περιφέρεια του κ. Μπακογιάννη. Το δήλωσε ο ίδιος λέγοντας «Και φυσικά μιλάω για θέματα που μας αφορούν όλους και την Περιφέρεια, όπως οι φυλακές Δομοκού». Είναι κρίμα να χαθεί ένα τέτοιο αναπτυξιακό έργο που θα φέρει έσοδα από το κέτερινγκ, μέσα από τα χέρια ενός φέρελπι πολιτικού που βλέπει σε αυτό το πεδίο πολέμου μόνο έναν νεκρό, αγνοώντας χιλιάδες άλλους.

Υγ: Παραθέτω ένα τελευταίο απόσπασμα από την υπουργικού ύφους και περιεχομένου δήλωση του κ. Μπακογιάννη: «ΕΜΕΙΣ από την πλευρά μας θέλουμε να ελπίζουμε ότι θα σταλεί επιτέλους ένα ισχυρό μήνυμα: Ότι η βία δεν είναι αποδεκτό μέσο επίλυσης διαφορών. Αλλιώς πολύ φοβάμαι ότι εκτρέφουμε το τέρας του αυταρχισμού και του φασισμού».

Σωστά! Τώρα ας κοιτάξει αυτή τη φωτό κι ας απαντήσει στην ερώτηση: «Στη μαμά σου, το είπες;»

===================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΣΕ ΡΟΛΟ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟΥ: ΚΥΛΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ

πηγή:

Κώστας Εφήμερος

Τις τελευταίες ώρες κλιμακώνεται ο πόλεμος μεταξύ της κυβέρνησης και ολιγαρχών που ξεκίνησε όταν ο Νίκος Παππάς ζήτησε από τα κανάλια να πληρωθούν οφειλόμενοι φόροι 43 εκατομμυρίων ευρώ. Φυσικά όμως στην πρώτη γραμμή πέφτουν πρώτα τα τσικό... και έτσι το ρόλο σήμερα ανέλαβε ο Βασίλης Μπεσκένης.

Ο Βασίλης Μπεσκένης εκφράζεται ως δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ και φαίνεται ότι έχει αναλάβει εργολαβικά την υπεράσπιση του τηλεοπτικού σταθμού, προφανώς επειδή πιστεύει απόλυτα το αφεντικό.

Βέβαια η έννοια της λέξης «αφεντικό» είναι κάτι αρκετά ομιχλώδες στην περίπτωση του κυρίου αυτού αφού κοιτάζοντας στις βάσεις του εθνικού τυπογραφείου και της Δι@ύγειας είναι σαφές ότι η δημοσιογραφική του ιδιότητα έχει τεθεί στη διάθεση αρκετών αφεντικών...

Έτσι για παράδειγμα το 2007 επί κυβέρνησης Καραμανλή και με υπουργό τον Αναστάσιο Παπαληγούρα βρίσκεται να διορίζεται στο υπουργείο πολιτισμού ενώ δύο χρόνια αργότερα ο Δημήτρης Αβραμόπουλος τον προσλαμβάνει στο γραφείο Τύπου και Δημοσίων σχέσεων του υπουργείου Παιδείας. Και παρόλο που ο κύριος Μπεσκένης υποστηρίζει σήμερα με μεγάλη ένταση τα ιδιωτικά κανάλια έχει περάσει μεγάλο μέρος της καριέρας του υπηρετώντας το «δημόσιο» συμφέρον, όπως για παράδειγμα το 2013 που με υπογραφή του Άδωνι Γεωργιάδη (που είναι γνωστό πόσο ενδιαφέρεται για το δημόσιο συμφέρον) αναλαμβάνει το γραφείο τύπου του Υπουργείου Υγείας και φαίνεται ότι έκανε πολύ καλά τη δουλειά του γιατί παρά τις περικοπές που έκανε ο επόμενος (πολύ πετυχημένος) υπουργός Μάκης Βορίδης τον κράτησε στη θέση του.

Οι επιδόσεις του Βασίλη Μπεσκένη όμως φαίνεται ότι δεν εκτιμήθηκαν δεόντως μετά την αλλαγή της κυβέρνησης και έτσι ο δημοσιογράφος προσλήφθηκε στον ΣΚΑΪ απ' όπου συνεχίζει να τελεί το έργο του: ως γραφείο Τύπου του Αλαφούζου. Έτσι μαζί με τον Μπάμπη Παπαδημητρίου τους ακούμε από εχθές να επιχειρηματολογούν αναφερόμενοι με εκφράσεις όπως «εμείς πληρώσαμε» και «μας γίνεται επίθεση» λες και έχουν κοινούς προνομιακούς λογαριασμούς με τον εφοπλιστή ιδιοκτήτη.

Εμείς πάντως δεν ξαφνιαζόμαστε. Τα ίδια είχαμε αντιμετωπίσει όταν αποκαλύψαμε ότι ο ΣΚΑΪ που κουνούσε το δάχτυλο στην κοινωνία φοροδιέφευγε μην πληρώνοντας το χαράτσι ή ακόμα και τον ΦΑΠ για το κτήριο του Φαλήρου. Ήταν τότε που ο Άρης Πορτοσάλτε και ο Νίκος Υποφάντης χρησιμοποιώντας ακριβώς την ίδια φρασεολογία υποστήριζαν ότι «είχανε πληρώσει» και ότι οι λογαριασμοί που είχαμε στα χέρια μας αφορούσαν κάτι κεραίες στα βουνά (του Φαλήρου;) που δεν πληρώνουν φόρους (οι κεραίες;).

Πέρασε όμως ο χρόνος και ενώπιον των αρχών ο ΣΚΑΪ αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι είχε «ξεχάσει» να πληρώσει χαράτσια και ΦΑΠ για μερικά χρόνια και έτσι και τώρα μόλις περάσει λίγο ο καιρός και εφόσον η κυβέρνηση συνεχίσει να τα βάζει με το κλειστό επάγγελμα των καναλαρχών θα αναγκαστούν και πάλι να σταματήσουν τις προσωπικές επιθέσεις και ενώπιον των αρχών να παρουσιάσουν τα στοιχεία τους για να δούμε αν χρησιμοποίησαν τις παράνομες άδειες που τους έχουμε παραχωρήσει ως πολίτες για να μας ενημερώσουν ή για να μας κλέψουν.

Πριν λίγες ημέρες ο Γιάννης Πρετεντέρης έγραψε στην εφημερίδα του ότι «ακόμα και στην εξωφρενική περίπτωση που η κυβέρνηση ζητήσει 10 εκατομμύρια ευρώ ανά κανάλι»... συμμετέχοντας ενεργά και δημόσια στο παζάρι που θέλει να κάνει η διαπλοκή. Και η αλήθεια είναι ότι την ώρα που ακούγεται ότι η DIGEA πήρε δάνειο 19 εκατομμύρια ευρώ (δηλαδή περισσότερα χρήματα απ' όσα έδωσε για να πάρει τις συχνότητες για 15 χρόνια) θα ήταν περίεργο να βλέπαμε τον Μπόμπολα και τον Αλαφούζο να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Άλλωστε υπάρχουν πάντα πρόθυμοι «δημοσιογράφοι» όπως ο Πρετεντέρης, ο Μπεσκένης, ο Παπαδημητρίου για να κυλιστούν στην λάσπη της διαπλοκής για λογαριασμό των αφεντικών τους.

===================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ-(ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ): ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

πηγή:

Κώστας Βαξεβάνης

Η δημοσίευση είναι η ψυχή της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας. Ακόμη και αν αυτή η δημοσίευση αφορά την απόφαση του δικαστηρίου να με καταδικάσει για συκοφαντική δυσφήμηση του Ανδρέα Βγενόπουλου, σε μια από τις πολλές μηνύσεις που μου έχει κάνει. Ναι, τρεις δικαστές, αποφάσισαν πως έπρεπε να καταδικαστώ με 26 μήνες φυλάκιση για όσα έγραψα για τον Βγενόπουλο. Την ώρα που άλλοι δικαστικοί λειτουργοί ερευνούν το Βγενόπουλο με βάση ακριβώς όσα έχω γράψει.

Θα μπορούσα να αναλύσω τους λόγους για τους οποίους όλο αυτό είναι μια νομική σχιζοφρένεια, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι μια λειτουργία της Δικαιοσύνης υποκριτική και επικίνδυνη. Όχι γιατί καταδίκασε εμένα, αλλά γιατί η ίδια αυτοαναιρείται και εκτίθεται. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, υπουργός που καταχράστηκε την εμπιστοσύνη μας, έκρυψε τη λίστα Λαγκάρντ, είπε ψέματα γι’ αυτή και τελικώς σύμφωνα με το δικαστήριο παραποίησε στοιχεία της, δικάστηκε με 12 μήνες φυλάκιση. Σε εμένα επιφύλασσαν ποινή δυόμισι φορές πάνω για συκοφαντική δυσφήμηση, κάτι που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν αποτελεί καν ποινικό αδίκημα.

Στο συνάδελφό μου Γιάννη Συμεωνίδη επέβαλαν ποινή 8 μηνών, και παρά το λευκό ποινικό του μητρώο, δεν του αναγνώρισαν το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου. Ο Γιάννης έκανε το λάθος στην απολογία του, προσπαθώντας να δείξει πως ο δημοσιογράφος οφείλει να είναι κριτικός απέναντι σε κάθε εξουσία, να πει τη γνωστή ρήση του Τζέρεμι Πάξμαν "ο δημοσιογράφος οφείλει να συμπεριφέρεται απέναντι στην εξουσία όπως ένας σκύλος απέναντι σε μία κολώνα”. Δεν ξέρω αν οι δικαστές τοποθέτησαν τον εαυτό τους στη θέση της κολώνας και θορυβήθηκαν, αλλά δεν αναγνώρισαν κανένα ελαφρυντικό.

Καταπάτησαν κάθε έννοια μέτρου και απονομής Δικαιοσύνης και επέτρεψαν στον εαυτό τους να αποδώσει ποινές και όχι Δικαιοσύνη με προσωπικά κριτήρια αντιπάθειας και εκδικητικότητα.

Δεν πρόκειται να ανακράξω όπως κάνουν από δολοφόνοι έως πρωθυπουργοί πως “έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη” για να εξασφαλίσω τη μελλοντική εύνοιά της. Κάτι τέτοιο θα ήταν υποκριτικό, ενάντια στις αρχές μου και πολύ περισσότερο στην ίδια την πραγματικότητα. Αν η Δικαιοσύνη ήταν Δικαιοσύνη, δεν θα ζούσαμε σε περιβάλλον διάχυτης διαφθοράς, η διαπλοκή θα είχε νικηθεί από τη Δικαιοσύνη και οι φυλακές θα φιλοξενούσαν τους εγκληματίες του λευκού κολάρου και όχι πορτοφολάδες. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη, το παραδικαστικό δεν θα βάλτωνε επί 5 χρόνια στα εισαγγελικά γραφεία, οι δικογραφίες για τραπεζίτες και επώνυμους θα προχωρούσαν και νομίζω πως αρκετοί δικαστές θα ήταν λιγότερο πλούσιοι. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα είχε καταδικάσει έστω έναν από το μεγάλο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και στο εδώλιο του κατηγορουμένου δίπλα στον Άκη Τσοχατζόπουλο θα υπήρχαν πολλοί ακόμη υπουργοί. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα είχε και φωνή για να διαμαρτυρηθεί για τους νόμους αμνηστίας και συγκάλυψης που ψηφίζει η Βουλή για να απαλλάξει τα μεγάλα θηρία στη ζούγκλα της κυριλέ εγκληματικότητας. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα την προσέβαλε όχι η φράση του Πάξμαν, αλλά του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος όντας πρωθυπουργός ακούγεται σε ηχητικό να δίνει εντολές στη Δικαιοσύνη και στον Παναθηναϊκάκια να “γαμήσει τους δύο που θα έρθουν”. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα έσκιζε από αγανάκτηση την τήβεννο αντί δικογραφίες που μπαίνουν στο αρχείο. Αν υπήρχε, θα δίωκε ή θα εξέταζε για διακίνηση μαύρου χρήματος αυτούς που είναι στη λίστα Λαγκάρντ αντί να οδηγήσει εμένα δύο φορές σε δίκη επειδή την αποκάλυψα. Και βέβαια αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα είχε κάνει τα τρία χρόνια που εξετάζει τις ευθύνες Βγενόπουλου ένα αίτημα δικαστικής συνδρομής στην Κύπρο, για να παραδοθούν τα στοιχεία που υπάρχουν εκεί.

Στη δίκη με το Βγενόπουλο κατέθεσα πάνω από 5.000 επίσημων εγγράφων που αποδεικνύουν όσα έγραφα. Πορίσματα των κεντρικών Τραπεζών Ελλάδας και Κύπρου, πορίσματα της Κυπριακής Βουλής, δικαστική απόφαση που καταδικάζει τη Marfin για αστική απάτη και αποδεικνύει πως χρησιμοποιήθηκαν συγκαλυμμένα κεφάλαια της Τράπεζας για να γίνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της MIG, εκθέσεις της Price Water House με πλήρη ανάλυση των δανείων που δόθηκαν από τη Marfin σε επιχειρηματίες φίλους του Βγενόπουλου αλλά δεν αποπληρώθηκαν ποτέ.

Το δικαστήριο μάλλον δεν τα θεώρησε πειστικά. Ο εισαγγελέας, ζήτησε να καταδικαστώ γιατί υποστήριξε πως είχα δόλο, τον οποίο δικαιολόγησε νομικά λέγοντας πως είμαι πολύ καλός δημοσιογράφος για να μην ξέρω πώς έχουν τα πράγματα. Για πρώτη φορά στην καριέρα μου άκουσα έναν εισαγγελέα να βεβαιώνει αδίκημα με πιθανολόγηση. Σα να έλεγε δηλαδή πως κάποιος είναι δράστης δολοφονίας γιατί ξέρει πολύ καλά από μαχαίρια επειδή δουλεύει σε κατάστημα που τα πουλάει.

Ο εισαγγελέας απέρριψε το συμπέρασμα της Βουλής της Κύπρου πως ο Βγενόπουλος με τη συμπεριφορά του και τον τρόπο που λειτούργησε στην Τράπεζα ευθύνεται για την κατάρρευση της Οικονομίας της Κύπρου. Όπως είπε μάλιστα, ο ίδιος διάβασε κάπου πως η Κύπρος έπεσε λόγω ελλείμματος, δηλαδή γιατί κατανάλωνε περισσότερα από όσα παρήγαγε. Διαβάζοντας λοιπόν ενδεχομένως Μπάμπη Παπαδημητρίου στην Καθημερινή αλλά όχι τα ντοκουμέντα που δείχνουν πως η Κύπρος είχε πολύ μικρότερο έλλειμμα από την Αγγλία, τη Γαλλία, τη Ρουμανία και πολλές ακόμη χώρες που στέκουν όρθιες, ο εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή μου και το δικαστήριο αποδέχθηκε την πρόταση. Χιλιάδες σελίδες εγγράφων που αποδεικνύουν πως η Κύπρος κατέρρευσε επειδή έσκασαν οι Τράπεζες μάλλον δεν ξέρουν τι λένε.

Για την ιστορία μόνο να σημειώσω πως ο ίδιος εισαγγελέας είχε προτείνει την ενοχή μου στη δίκη για τη λίστα Λαγκάρντ.

Το δικαστήριο δεν φαίνεται να έδωσε σημασία ούτε σε αναφορά του Εισαγγελέα Εφετών Γιάννη Αγγελή, ο οποίος κατέγραφε τις πληροφορίες που του παρέδωσαν Κύπριοι συνάδελφοί του, ζητώντας την έρευνα των ευθυνών του Βγενόπουλου για δωροδοκία, διακίνηση μαύρου χρήματος και άλλα πολλά.

Ο Εισαγγελέας Αγγελής είχε δυσκολευτεί να διαβιβάσει τις πληροφορίες αυτές στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και έτσι αναγκάστηκε να κάνει αναφορά.

Δυσκολία είχε και το δικαστήριο να δεχθεί την αναφορά αυτή και τα στοιχεία της ως σχετιζόμενα με τη δίκη. Για τραγική ειρωνία, μία μέρα πριν την απόφαση, η ανακριτικές αρχές στην Κύπρο, διέρρευσαν στον Τύπο της χώρας, πως έχουν δεμένη την υπόθεση δωροδοκίας του Κεντρικού Τραπεζίτη της Κύπρου από το Βγενόπουλο, μέσω του εφοπλιστή Ζολώτα στον οποίο η Τράπεζα Βγενόπουλου είχε δώσει 700 εκατομμύρια τα οποία δεν πήρε ποτέ πίσω. Η υπόθεση αυτή είχε περιγραφεί πλήρως στην αναφορά Αγγελή την οποία οι δικαστές δεν εξέτασαν μάλλον ως αποδεικτικό στοιχείο.

Μετά την απόφαση, ο δικηγόρος μου Νίκος Κωνσταντόπουλος- ο οποίος είδε και αυτός τις νομικές του γνώσεις να δοκιμάζονται όσο και η αλήθεια στη δίκη- έκανε Έφεση. Αυτή είναι η νομική πλευρά η οποία είναι σημαντική αλλά όχι η σημαντικότερη. Κάτω από το μανδύα της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, ένα πλέγμα αδικίας, επιπόλαιης δικαστική κρίσης αλλά και μεθοδεύσεων, αναπτύσσεται χρόνια. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα. Προχθές δικαστήριο απάλλαξε ένα πράκτορα της ΕΥΠ ο οποίος είχε πρωτόδικα καταδικαστεί γιατί πιάστηκε με 4.500 διαβαθμισμένα έγγραφα στην κατοχή του. Ο Παπακωνσταντίνου βγάζει τη γλώσσα από το σαλόνι του σπιτιού του. Ο Βγενόπουλος είναι αθώος και εγώ ένοχος αν και η Δικαιοσύνη δεν μπήκε καν στον κόπο να πιστοποιήσει την αθωότητα του επιχειρηματία. Του την αποδίδει έξυπνα δια της καταδίκης μου ενώ δεν εξετάζει επί της ουσίας τα στοιχεία που υπάρχουν γι αυτόν πάνω από 5 χρόνια. Φαντάζομαι πως όπου να ναι θα αθωωθούν και οι Βατοπεδινοί.

Μου έρχονται διάφορες ρήσεις στο μυαλό που ανήκουν σε ποιητές και φιλόσοφους και θα ταίριαζαν στην περίσταση. Προτιμώ τη φράση του πατέρα μου: « να υποστηρίζεις το δίκιο και την αλήθεια ακόμα και όταν χάνεις απ αυτό. Από αυτά που χάνει κάποιος το πιο βλαπτικό να το χάνει είναι η αξιοπρέπεια».

Το αφιερώνω σε αυτούς που με δίκασαν, ως σχολιασμό της απόφασης.

=================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΠΩΣ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ- ΜΠΟΥΜΕΡΑΓΚ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ:Ή ΘΑ ΔΕΧΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΟΥ Ή ΘΑ ΤΑ ΧΑΣΟΥΝ ΟΛΑ

πηγή:

Ο μόνος που ύψωσε ανάστημα στη Μέρκελ.

Για «γύρισμα του παιχνιδιού» από τον Αλέξη Τσίπρα κάνει λόγο η γαλλική «La Tribune», υπογραμμίζοντας πως η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε να προσαρμοστεί στην «στρατηγική της ασφυξίας». «Η πίεση γύρισε πίσω στην Άνγκελα Μέρκελ» γράφει ο Ρομαρίκ Γκοντάν στην ανάλυσή του.

Ο γνωστός αρθρογράφος - αναλυτής αναφέρεται σε «αξιοσημείωτη αλλαγή πορείας». Η Ελλάδα αφού κατάφερε να μην ενδώσει στην πίεση των πιστωτών της βρίσκεται πλέον σε ισχυρότερη θέση, καθώς πλέον ο δανειστής θα πρέπει να επιλέξει αν θα δεχτεί τους όρους του οφειλέτη ή θα τα χάσει όλα.

Παρουσιάζοντας την «στρατηγική της ασφυξίας» και των πιέσεων από τους ευρωπαίους πιστωτές, τονίζει πως αυτή η «ευρωπαϊκή στρατηγική βασίστηκε σε μια βεβαιότητα, πως η Ελλάδα θα αρνείτο να αναστρέψει το παιχνίδι επιλέγοντας τη χρεοκοπία ή την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ». Αυτή η βεβαιότητα όμως «δεν είχε κανένα νόημα», καθώς, όπως αναφέρει, «η ελληνική κυβέρνηση ήδη από τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου είχε προχωρήσει σε σοβαρές παραχωρήσεις για να αποφευχθεί η ρήξη». «Στην πραγματικότητα αυτό ήταν και το αδύναμο σημείο της ευρωπαϊκής στρατηγικής. Αντίθετα ο Αλέξης Τσίπρας ανέπτυξε τη δική του στρατηγική η οποία φαίνεται να αποδίδει καρπούς».

Το πρώτο μέρος αυτής της στρατηγικής ήταν να κερδίσει χρόνο. Η Αθήνα μπήκε στο παιχνίδι των ευρωπαίων. Όμως οι παραχωρήσεις αυξάνονταν σταδιακά. «Τον Φεβρουάριο εγκατέλειψε την ιδέα για διαγραφή μέρους του χρέους. Λίγο αργότερα δεσμεύτηκε να μην προχωρήσει σε ‘μονομερείς ενέργειες’ και αποδέχτηκε να παρουσιάσει νέα λίστα μεταρρυθμίσεων και να προχωρήσει σε ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις. Οι Ευρωπαίοι εξέλαβαν αυτές τις κινήσεις ως αποτυχία δήλωναν ικανοποιημένοι. Όμως στην πραγματικότητα αυτές οι παραχωρήσεις δεν έγιναν για τους ευρωπαίους αλλά για τον ελληνικό λαό, ώστε να διαφανεί η βούληση της κυβέρνησης για διαπραγμάτευση με την Ευρώπη και η ειλικρινής δέσμευση για παραμονή στο ευρώ, διατηρώντας όμως το βασικό αίτημα αυτό για το οποίο ψήφησαν όλοι οι Έλληνες, όχι μόνο αυτοί που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ: Το τέλος της λιτότητας και της ταπείνωσης του ελληνικού λαού», γράφει ο Ρομαρίκ Γκοντάν.

Όπως σημειώνει, με την στρατηγική αυτή της ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε την εντύπωση πως οι ευρωπαίοι ενισχύθηκαν, όμως στην πραγματικότητα αποδυναμώνονται. Όσο περνάει ο καιρός οι Έλληνες εξοργίζονται ακόμη περισσότερο από τη στάση των ευρωπαίων και ο Αλέξης Τσίπρας γίνεται όλο και πιο δημοφιλής που δεν υποκύπτει στις πιέσεις. Η ‘νέα τρόικα’ θυμίζει όλο και περισσότερο την παλιά και η λέξη ‘ρήξη’ ακούγεται όλο και περισσότερο. Όμως ο Έλληνας πρωθυπουργός γνωρίζει πως μια κατά μέτωπον επίθεση δεν  συμφέρει την Ελλάδα και έτσι εξαπέλυσε μια «επίθεση φιλίας» προς την Άνγκελα Μέρκελ ενώ ζήτηση και τη σύγκληση της μίνι Συνόδου Κορυφής. Παράλληλα απέστειλε και τη λίστα με τις μεταρρυθμίσεις στέλνοντας ξεκάθαρα μηνύματα «καλής θέλησης».

«Ξέρει όμως πως για να πετύχει μια το στόχο του θα πρέπει να σταθμίσει τις δυνάμεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών», αναφέρει και υπογραμμίζει πως για αυτό από την Αθήνα στέλνουν και μηνύματα πως ακόμη και η ρήξη είναι πιθανή, αν και «αναμφίβολα ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιθυμεί τη ρήξη». Ο Ρομαρίκ Γκοντάν, αναφερόμενος τόσο στην επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Μόσχα, όπου θα συναντηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, όσο και στα δημοσιεύματα του Reuters και της Telegraph, όπου Έλληνες αξιωματούχοι φέρονται να ενημερώνουν πως σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία, στις 9 Απριλίου, δεν θα πληρώσει τη δόση του ΔΝΤ και πως η Ελλάδα επεξεργάζεται σχέδιο απευθείας ρήξης.

Η πίεση πλέον είναι και στην πλευρά των ευρωπαίων. Αν συνεχίσουν τη στρατηγική της ασφυξίας κινδυνεύουν πολύ, σχολιάζει ο Ρομαρίκ Γκοντάν, προσθέτοντας πως «ο χρόνος δεν κυλά πλέον υπέρ τους». Το να πιέζεις οικονομικά την Ελλάδα μπορεί να είναι μια «καλή ευκαιρία για να την αναγκάσεις να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις, αλλά μπορεί να θέσει επίσης σε κίνδυνο τις υπόλοιπες κυβερνήσεις της ευρωζώνης». Το επόμενο Euroworking Group θα είναι «η ευκαιρία» για τους Ευρωπαίους να σταθμίσουν τους κινδύνους της στρατηγικής τους, δεδομένης και της χρονικής στιγμής που είναι προγραμματισμένο να διεξαχθεί, μία ημέρα πριν από τη λήξη της αποπληρωμής του ΔΝΤ και δύο ημέρες μετά την επίσκεψη του κ. Τσίπρα στη Μόσχα.

Όπως και στις παραμονές της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου, ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε την Άνγκελα Μέρκελ προ των ευθυνών της. Γνωρίζει πως η καγκελάριος δεν είναι πρόθυμη να αναλάβει το κόστος και τους κινδύνους μιας ελληνικής εξόδου από το ευρώ. «Η Άνγκελα Μέρκελ στις 20 Φεβρουαρίου αποκήρυξε σαφώς τη στρατηγική του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο ενός Grexit», γράφει ο Ρομαρίκ Γκοντάν, προσθέτοντας πως «σε κάθε περίπτωση ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε στην καγκελάριο το δίλημμα  να πάρει το πολιτικό ρίσκο μιας ελληνικής χρεοκοπίας ή να πάρει το ρίσκο μιας παροχής βοήθειας στην Ελλαδα χωρίς τις μεταρρυθμίσεις». «Δίλημμα για το οποίο θα κληθεί να πάρει απόφαση μέσα στο Σαββατοκύριακο του Πάσχα (των καθολικών)», συμπληρώνει ο Γκοντάν.

Καταλήγοντας ο αναλυτής τονίζει πως ο Αλέξης Τσίπρας αν και υποτιμήθηκε από τον ξένο Τύπο επιδεικνύει στρατηγική ενός έξυπνου ηγέτη. «Ο Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί να μην είναι σίγουρος για τη νίκη, αλλά αποδείχτηκε πως είναι ένας από τους λίγους ευρωπαίους ηγέτες που μπόρεσε να σηκώσει κεφάλι, από άποψη τακτικής, απέναντι στην Άνγκελα Μέρκελ».

===================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ ΣΤΑΗ. ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΕ Η ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

πηγή:

Blog: Olympia 

Παρακολουθώντας την εκπομπή της Έλλης Στάη στο κανάλι του ΑΛΦΑ δεχόσουν μια δοκιμασία εκνευρισμού, και γέλιου.

Nikos Chatzinikolaou @NChatzinikolaou

“Ο δημοσιογράφος ρωτάει και ακούει.Και επανέρχεται με νέο ερώτημα αν δεν πεισθεί από την απάντηση.Δεν αντιπαρατίθεται και δεν ειρωνεύεται…”

Η γνωστή δημοσιογράφος «οπλισμένη» με υλικό που προφανώς άλλοι της είχαν ετοιμάσειαπεύθυνε τις προκατ ερωτήσεις της στην καλεσμένη της Πρόεδρο της Βουλής κυρία Κωνσταντοπούλου.

Έχοντας την αυτοπεποίθηση της αναγνωρισιμότητας που έχει αποκτήσει από την πολύχρονη περιοδεία της στα κανάλια, και το ύφος του «εγώ τα ξέρω όλα», ρωτούσε αυτό που ήθελε, απαντούσε η Πρόεδρος της Βουλής, και πριν τελειώσει την απάντηση της, την διέκοπτε για να δώσει εκείνη (η Στάη) την απάντηση που ήθελε.

Περίμενε ότι θα στρίμωχνε τη Κωνσταντοπούλου στο καναβάτσο, αλλά μάλλον έγινε το αντίθετο.

Ένα κωμικοτραγικό θέαμα μιας δημοσιογράφου που εμφανώς βρισκόταν έξω από τα νερά της, ίσως γιατί δεν είχε δουλέψει η ίδια το θέμα.

Ίσως ακόμα και να την μπουρδούκλωναν τα όσα πιθανώς της ψιθύριζαν στο αφτί της οι υποβολείς, ή τα μηνύματα που ερχόταν στο κινητό της που ήταν διαρκώς «αναμμένο» και διαρκώς το λοξοκοίταζε.

Εν πάση περιπτώσει ο καθένας δουλεύει όπως νομίζει καλύτερα.

Όμως εκείνο που είχε τη μεγαλύτερη πλάκα ήταν όταν η Πρόεδρος της Βουλής αναφέρθηκε στη προσπάθεια που θα κάνει η Κυβέρνηση για να εισπράξει φόρους από όσους σύμφωνα με το άρθρο 4 του Συντάγματος έχουν τη φοροδοτική ικανότητα και απαλλάσσονται για κάποιους γνωστούς λόγους, καθώς και από τα ΜΜΕ που δεν αποδίδουν τους φόρους που τους αναλογούν από τα έσοδα των διαφημίσεων και την εκμετάλλευση των συχνοτήτων επί σειρά ετών.

Τότε η κυρία παρουσιάστρια έχασε χρώμα και λαλιά και άρχισε να ψελλίζει ότι «δεν είναι το θέμα μας αυτό», προσπαθώντας να αλλάξει κουβέντα το συντομότερο δυνατόν.

Καμιά φορά αξίζει να βλέπει κανείς τηλεόραση για να βλέπει κάποιες αποκαθηλώσεις «διασημοτήτων» και την μικρότητα που τους διακατέχει.

===================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ

πηγή:

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

Κι όμως, στην Ελλάδα του υλισμού και της προϊούσας κατάπτωσης των αξιών, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι καλοί. Ολίγοι μεν, εκλεκτοί δε.

 Είναι αυτοί που δεν διστάζουν να εφαρμόσουν κατά γράμμα τις διδαχές του Κυρίου και να αγαπήσουν τους εχθρούς τους όσο αγαπούν τους φίλους τους. Άνθρωποι σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που έσπευσε να ανοίξει τα μάτια των δανειστών, μην πάνε και δώσουνε λεφτά στους λιγδιάρηδες του ΣΥΡΙΖΑ, για να τα φάνε σε λαμπάδες, αυγά και κοκορέτσια. Πάντα στο πλευρό των αδυνάτων ο Κυριάκος, πάντα πρόθυμος για το καλό ο Κυριάκος.

Ζει μεγάλες στιγμές ο Κυριάκος. Μέχρι την FAZ, την περιώνυμη Frankfourter Allgemeine Zeitung, έφτασε η χάρη του. Μίλησε ο Κυριάκος και είπε πράγματα συγκλονιστικά, χαρακτήρισε ως "εξαιρετικά απίθανο" το ενδεχόμενο η κατάθεση της λίστας των μεταρρυθμίσεων να κριθεί επαρκής για την εκταμίευση έστω και ενός ευρώ. Ούτε ευρώ ούτε ίσκιο στα κομμούνια.

Και συνέχισε απτόητος: "Αναμένω (εκτιμώ) ότι η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να περάσει τουλάχιστον ένα νομοσχέδιο από τη Βουλή - ως απόδειξη για το γεγονός ότι όντως διαθέτει την πλειοψηφία για να υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις. Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο. Είναι εξαιρετικά πιθανό ένα σημαντικό τμήμα της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να μη στηρίξει αυτού του είδους τις μεταρρυθμίσεις. Σε μια τέτοια περίπτωση, η κυβέρνηση δεν θα διέθετε πλέον πλειοψηφία. Στην πράξη, λοιπόν, δεν θα υπήρχε πλέον κυβέρνηση".

Είναι έτοιμος για όλα ο Κυριάκος, Περιμένει πώς και πώς να πέσει η κυβέρνηση για να τον καλέσει ο Λαός, ο Θεός, η Ιστορία, όποιος προλάβει πρώτος, τέλος πάντων, να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν.

Πέφτουν βαριές οι ευθύνες στους ώμους του Κυριάκου, τον κυνηγούν εξ απαλών ονύχων, εισέβαλαν οι ευθύνες στην κούνια του, σαν τα φίδια που χώθηκαν στο κρεβατάκι του Ηρακλή. Προορισμένος εξ άκρας συλλήψεως για την εξουσία ήταν ο Κυριάκος, εκπαιδεύτηκε επί τούτου και στο Χάρβαρντ, στο πανεπιστήμιο των ηγετών. Παρεμπιπτόντως, αν είναι να βγάζει Κυριάκους το Χάρβαρντ, καλύτερα να το κρατήσω στην Ελλάδα το παιδί μου, να του μάθει γράμματα η καθηγήτρια Παναγιωταρέα.

Δεν είναι μόνο ο Κυριάκος που περιμένει να πέσει η κυβέρνηση για να έρθει εκείνος στα πράγματα. Είναι και ο Σαμαράς, που τραπέζωσε τους νεοεκλεγέντες βουλευτές της Ν.Δ. στην ταβέρνα «Ο Βασίλης», πάλι καλά που δεν τους πήγε ο τσίπης για βρόμικο στον Σχιστό. Εκεί, μεταξύ τυροκαφτερής και γαρδούμπας, ο Αντώνης έκανε προβλέψεις συγκλονιστικές, το καλοκαίρι θα κληθούμε να αναλάβουμε και πάλι ευθύνες, απεφάνθη ο προφήτης, που τύφλα να 'χει ο Τειρεσίας.

Κι ο Βενιζέλος περιμένει αλλαγές, θα έχουμε εξελίξεις

σε ένα πεντάμηνο, δήλωσε στη Βουλή, μόνο που στο πεντάμηνο το ΠΑΣΟΚ θα το έχει πάρει ο Θανάσης Χειμωνάς, οπότε οι εξελίξεις θα βρουν το Κίνημα μεταξύ «Δελφιναρίου» και «Τσίρκου Μεντράνο».

Στον φυσικό του χώρο, δηλαδή.

==================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Ε ΡΕ ΝΑ" ΧΑΜΕ ΔΕΚΑ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥΣ

πηγή:

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

«Μακάρι να 'χαμε στην Ελλάδα δέκα Σταύρους Παπασταύρους!» ανέκραξε ο Αντώνης Σαμαράς, υπερασπιζόμενος τον φίλο του, τον σύμβουλό του, τον παρ' ολίγον υπουργό των Οικονομικών του.

Μακάρι να 'χαμε δέκα Παπασταύρους, κράζω κι εγώ, κάνοντας υπολογισμούς με τον τρόπο που θα τους έκανε ο Θανάσης Βέγγος: Αν είχαμε δέκα Παπασταύρους κι αν είχε ο καθένας από 500 εκατομμύρια στη λίστα Λαγκάρντ κι αν τα φορολογούσαμε, όπως λέει η κυβέρνηση, με 15%, θα μαζεύαμε 750 εκατομμύρια, θα δίναμε τα 450 στις 8 Απριλίου στη Λαγκάρντ να μην χρεοκοπήσουμε και θα μας έμεναν και 350 να κάνουμε Πάσχα. Και κυριολεκτικώς και μεταφορικώς.

Αν είχαμε δέκα Παπασταύρους, θα κονομούσαμε χοντρά, με την προϋπόθεση ότι αυτοί οι Παπασταύροι δεν θα βρίσκονταν υπό την προστασία του καθεστώτος Σαμαρά. Διότι, όπως διαβάζουμε στο ρεπορτάζ της ιταλικής εφημερίδας «Λα Στάμπα», στην περίπτωση του ενός Παπασταύρου- του Θεμιστοκλέους, βεβαίως, βεβαίως- συνέβησαν τα εξής: «Το ΣΔΟΕ ξεκίνησε έρευνα για να εξακριβωθεί αν η προέλευση των ποσών αυτών ήταν παράνομη. Όταν, όμως, προκηρύχθηκαν οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, ένας υψηλά ιστάμενος του ΣΔΟΕ ζήτησε από τον υπεύθυνο της έρευνας να βάλει την υπόθεση στο αρχείο. Εκείνος, όμως, αντιστέκεται, γράφει τις ενστάσεις του σε κείμενο που παραδίδει στους ανώτερούς του και καταγγέλλει την ανορθόδοξη πρακτική να του ζητείται, προφορικά, να βάλει στο αρχείο μια υπόθεση». Ποιος να είναι, άραγε, «ο υψηλά ιστάμενος» που ζήτησε να μπει η υπόθεση Παπασταύρου στο αρχείο; Να ρωτήσουμε, μήπως, τον κ. Στέλιο Στασινόπουλο, που τον πήρε ο φίλος του ο Σαμαράς από τη ΔΟΥ Μεσσήνης όπου ήταν υποδιευθυντής και τον έβαλε επικεφαλής του ΣΔΟΕ, για να πατάξει τη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο; Φίλος έδωσε σε φίλο, τριαντάφυλλο με φύλλο.

Η λίστα Λαγκάρντ δεν είναι λίστα, είναι ποίημα, ωδή στην αξία της συγγένειας και της φιλίας. Την πήρε πρώτος ο Παπακωνσταντίνου, την άνοιξε και την έψαξε με κλειδιά τις λέξεις «Παπανδρέου» (ο φίλος του ο ΓΑΠ) και «Παπακωνσταντίνου». Τελικά βρήκε τις τρεις εξαδέλφες του, τις διέγραψε και έφαγε ένα χρόνο με αναστολή. Χαλάλι η φυλακή για το χατίρι της οικογένειας, ιδίως όταν δεν μπαίνεις στη φυλακή. Μετά την πήρε τη λίστα ο Βενιζέλος, την άνοιξε, είδε, όπως είπε, κάτι Εβραίους, την πέρασε για τη λίστα του Σίντλερ και την έκλεισε στο συρτάρι, μέχρι που η λίστα βγήκε από το συρτάρι του Ευάγγελου και κόντεψε να μπει στο συρτάρι ο ίδιος ο Ευάγγελος. Ευτυχώς τον έσωσε την έσχατη στιγμή ο Σαμαράς και από τότε έγιναν φίλοι γκαρδιακοί, διότι φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις.

Η φιλία τους στέριωσε και κρατάει μέχρι σήμερα. Τα ρεπορτάζ λένε ότι τηλεφωνιούνται συχνά και μιλούν με τις ώρες. Στο τέλος συγκινούνται και τραγουδούν με ένα στόμα το «φίλε, έλα απόψε που πονάω/ αυτή που αγαπώ/ δεν είναι πια εδώ». Ποια είναι η «αυτή»; Μπας κι είναι η εξουσία;

==================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)