ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΕΙ ΤΣΙΠΡΑΣ: ΕΚΛΟΓΕΣ ή ΝΕΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ;

πηγή:

της Βασιλικής Σιούτη

Εκλογές ή νέα υποχώρηση

Τι πυροδότησε το σχέδιο του Μαξίμου που ήταν έτοιμο από καιρό

Όταν το Μέγαρο Μαξίμου βεβαιώθηκε ότι το ΔΝΤ, παρά την όποια ρητορική διαφοροποίηση, στην πράξη συντάσσεται πλέον με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος έχει το πάνω χέρι στην υπόθεση της Ελλάδας, έβαλε σε εφαρμογή ένα σχέδιο που ήταν έτοιμο από καιρό. Αυτό δεν είναι άλλο από μία πιο επεξεργασμένη αυτή τη φορά, επανάληψη του Ιουλίου του 2015. Ζάρια δηλαδή κατά κάποιον τρόπο και πάλι, αν και αυτή τη φορά έχουν αλλάξει πολλά.

Ο Αλέξης Τσίπρας γνώριζε από την αρχή ότι για να κλείσει η αξιολόγηση οι δανειστές ζητούν “αίμα”. Όχι απλώς σκληρά μέτρα, αλλά τα σκληρότερα όλων των έως τώρα αξιολογήσεων σε μία χώρα που δεν αντέχει άλλη αφαίμαξη και που το ΑΕΠ της έχει μειωθεί σε ποσοστά που θυμίζουν χώρα σε πόλεμο, όπως παραδέχονται όλοι. Αρκεί να θυμηθεί κανείς ότι το περιβόητο μέηλ Χαρδούβελη αφορούσε μέτρα λίγο κάτω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ, ενώ τώρα μιλάμε για επιπλέον μέτρα 4,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, από μία κυβέρνηση που θα σταματούσε τα μέτρα λιτότητας και θα αποκαθιστούσε τις παλαιότερες απώλειες.

Ή λοιπόν θα συναινούσε στην αφαίμαξη ο Αλέξης Τσίπρας, προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία και να συνεχίσει η κυβέρνηση του να παίρνει τις δόσεις για να πληρώνει την εξυπηρέτηση του χρέους,  ή θα πήγαινε σε εκλογές με μεγάλη πιθανότητα όχι απλώς να χάσει την εξουσία,  αλλά να δει το κόμμα του να καταποντίζεται.

Δεν είναι  λίγοι αυτοί που του έλεγαν εδώ και καιρό, ότι αν δεν πάει τώρα σε εκλογές -να διασώσει ότι διασώζεται από τα εκλογικά ποσοστά του- ώστε να παραμείνει με αξιώσεις στο πολιτικό παιχνίδι, υπάρχει ο κίνδυνος  όταν το κάνει, να βρεθεί στα παλιά ποσοστά, προ κρίσης. Για αυτό και το πολιτικό σχέδιο που ανέλαβε να υλοποιήσει ο υπεύθυνος στρατηγικού σχεδιασμού του κόμματος, Αντώνης Κοτσακάς,  είναι η κατάληψη του χώρου που καταλάμβανε το ΠΑΣΟΚ πριν από  την αποσύνθεσή του.  “Στην Ελλάδα υπήρχε ανέκαθεν δικομματισμός. Πάντα υπήρχε ένας πόλος απέναντι στη δεξιά. Μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ αυτός δεν μπορεί παρά να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ” από εδώ και πέρα, λέει ένα από τα ελάχιστα πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που έχουν διασωθεί στον κομματικό μηχανισμό μετά το τρίτο συνέδριο, υπέρμαχος της ανάδειξης της “αντιδεξιάς” ρητορικής στον ΣΥΡΙΖΑ.

Πολύ βασικό στοιχείο στους υπολογισμούς της κυβέρνησης είναι η μεγάλη πληρωμή που έχει στις 27 Φεβρουαρίου 2017 http://graphics.wsj.com/greece-debt-timeline/  για την οποία δεν είναι βέβαιο ότι υπάρχει  όλο το ποσό, αν δεν κλείσει η αξιολόγηση.

Αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχει πίεση χρόνου για την κυβέρνηση, ενώ αντιθέτως οι δανειστές δεν βιάζονται καθόλου, καθώς γνωρίζουν ότι όσο πλησιάζει ο Φεβρουάριος και η πληρωμή, τόσο η πίεση θα μεγαλώνει.

Στο Μαξίμου ωστόσο, μετά την ψυχρολουσία από το ΔΝΤ καθώς διαπίστωσαν ότι η βοήθεια από τις ΗΠΑ που περίμεναν δεν θα έρθει, αποφάσισαν  να φέρουν  τους δανειστές προ τετελεσμένων και να τους “απειλήσουν” με εκλογές.  Το ίδιο ακριβώς είχε κάνει βέβαια και ο Αντώνης Σαμαράς, όταν τους απειλούσε και αυτός  ότι θα πάει σε εκλογές και θα βγει ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν είχε αποτέλεσμα και οι δανειστές του είχαν απαντήσει ότι “αν θέλει, ας πάει”. Τίποτα δεν προδιαθέτει ότι τώρα  θα αντιδράσουν διαφορετικά, ειδικά όταν η “απειλή”  σήμερα είναι ότι θα έρθει η Ν.Δ.

Εκεί που ποντάρει ο Τσίπρας είναι ότι μετά τη λαχτάρα που πήραν οι Ευρωπαίοι στην Αυστρία, μετά τα αρνητικά για αυτούς αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στην Ιταλία και με τον φόβο που έχουν για την Γαλλία,  δεν θα τολμήσουν να αφήσουν την Ελλάδα να μπει πάλι σε νέο κύκλο αστάθειας που θα επηρεάσει την ΕΕ. Γνωρίζουν βέβαια ότι οι κινήσεις που αποφάσισαν να κάνουν, ξεδιπλώνοντας το σχέδιό τους, εμπεριέχουν μεγάλο ρίσκο. Ωστόσο, αυτή τη φορά δεν υπάρχει άγνοια κινδύνου -υποτίμησή του ίσως, αλλά όχι άγνοια. Κάποια κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν ότι πρέπει να εξεταστεί και η έξοδος από την Ευρωζώνη. Plan B, λεπτομερές σχέδιο δηλαδή για κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει και ούτε κανείς γνωρίζει -πέρα από το στενό επιτελείο του προέδρου, αν το εννοούν ή το διαρρέουν διαπραγματευτικά.  Αλλά αυτό δεν είναι κάτι που θεωρούν βέβαιο -αν τα πράγματα φτάσουν εκεί- ότι  θα είναι η δική τους κυβέρνηση που θα πρέπει να διεκπεραιώσει.

Από την άλλη,  στο Βερολίνο ο Σόιμπλε θεωρεί ότι επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά. Κι αυτό γιατί πριν από το τελευταίο Eurogroup αρκετοί ομόλογοί του ήταν αυτοί που έλεγαν ότι τα μέτρα είναι σκληρά και ίσως θα πρέπει να χαλαρώσουν,  αφού ο Τσίπρας πλέον “έχει μπει στον ορθό δρόμο της λιτότητας”, αλλά εκείνος επέμενε ότι αν αφήσεις έστω και λίγο χαλαρή την ελληνική κυβέρνηση, “θα ξανακάνει τα λάθη που την έφεραν εδώ”. Από χθες λοιπόν πανηγυρίζει ότι δικαιώθηκε, καθώς θεωρεί το διάγγελμα Τσίπρα ως την πλήρη επιβεβαίωση ότι δεν πρέπει να επιτραπεί καμία χαλάρωση για τους λόγους που ανέφερε.

Αν οι δανειστές δεν υποκύψουν στον τακτικό εκβιασμό του Τσίπρα, κάτι που φαίνεται το πιο πιθανό, δεν θα έχει άλλη επιλογή εκτός από τις εκλογές. Μία νέα κωλοτούμπα θα είχε ταπεινωτικές συνέπειες, αφού μετά θα έπρεπε να δώσει τη χαριστική βολή σε συντάξεις και μισθούς του δημοσίου. Να υπογράψει δηλαδή μία ατιμωτική πολιτική καταδίκη.

Στην περίπτωση που πάει σε εκλογές, το πιθανότερο είναι ότι  θα προηγηθεί  και νέα  εξαγγελία παροχών προς διάφορες κατηγορίες, άλλωστε αυτή τη φορά δεν θα του ζητηθεί να τις υλοποιήσει,  αν δεν κερδίσει τις εκλογές. Ήδη από καιρό είχε πέσει στο τραπέζι  και η πρόκληση μίας κρίσης με τους δανειστές, με σκοπό τη μεγιστοποίηση των επικοινωνιακών αποτελεσμάτων υπέρ της κυβέρνησης, καθώς αυτή θα εμφανίζεται να θέλει να δώσει χρήματα (που δεν έχει βέβαια) και οι δανειστές δεν θα την αφήνουν (ως συνήθως). Και κάπως έτσι το Μαξίμου θα μπορεί να οδηγήσει σε εκλογές τη χώρα με το ερώτημα εάν ο λαός θέλει να του μοιράσει χρήματα ή όχι. Ο Τσίπρας δεν περιμένει να κερδίσει τις εκλογές,  ούτε έχει χρήματα να μοιράσει και το ξέρει. Πιστεύει όμως ότι με μια τέτοια τακτική θα μπορούσε να πετύχει τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση.

Για το ενδεχόμενο αυτό, η κυβέρνηση ετοιμάζεται εδώ και αρκετό καιρό. Περίπου από τον ανασχηματισμό και μετά,  καθώς το Μαξίμου είχε αποφασίσει ότι εάν δεν πετύχει να πάρει κάτι σημαντικό για το χρέος πέρα από τα βραχυπρόθεσμα και αν δεν υποχωρούσαν οι δανειστές για το εξωφρενικό 3,5% πλεόνασμα που δεν βγαίνει, τότε θα έπρεπε να είναι έτοιμοι για εκλογές.

Σύμφωνα με τις αναλύσεις πάνω στα σημερινά δεδομένα,  ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει στις επόμενες εκλογές να μην έχει πάνω από 50 βουλευτές. Σε αυτή την περίπτωση η περίφημη “διεύρυνση” θα πάει περίπατο,  καθώς ο Τσίπρας θα θελήσει η κοινοβουλευτική του ομάδα να αποτελείται κυρίως από τον στενό κομματικό πυρήνα και τους δικούς του.

Οι λίγοι υπουργοί που γνώριζαν τον σχεδιασμό Τσίπρα,  έχουν μπει σε προεκλογική κινητικότητα “δια παν ενδεχόμενο” εδώ και έναν μήνα. Ο Νίκος Παππάς που πήρε την ψηφιακή πολιτική, το μόνο τομέα που έχει να τάξει χρήμα σε κάθε ενδιαφερόμενο, ο Χρήστος Σπίρτζης που εγκαινιάζει ότι εγκαινιάζεται και ότι δεν εγκαινιάζεται και ο Πάνος Καμμένος που έχει πάρει να όρη και τα νησιά, φωτογραφίζεται με στρατιωτική στολή και προειδοποιεί τους Τούρκους. Λεφτά δεν υπάρχουν, για αυτό προσφέρονται θεάματα και υποσχέσεις.

Στο πλαίσιο αυτό είναι και η δημιουργία του γραφείου του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη που δεν εξυπηρετεί τίποτα άλλο πέρα από προεκλογικές σκοπιμότητες ρουσφετολογικού χαρακτήρα,  καθώς και ο διορισμός ημετέρων που συνεχίζεται με εντονότερους ρυθμούς αλλά και η ενίσχυση του επικοινωνιακού μηχανισμού με νέες προσλήψεις.

Σε ετοιμότητα έχουν ζητήσει να βρίσκεται και ο κομματικός μηχανισμός που είναι  σε αδυναμία μετά το περσινό καλοκαίρι και έχει αναλάβει να τον αναστήσει μεταξύ άλλων και ο Αντώνης Κοτσακάς,  φτιάχνοντας ισχυρές οργανώσεις για να μπορούν να δώσουν τη μάχη όταν χρειαστεί.

Το Μαξίμου ανησυχεί ωστόσο πάρα πολύ και για δύο ακόμα ζητήματα. Το ένα είναι το θέμα της Τουρκίας,  για το οποίο ο Αλέξης Τσίπρας φοβάται για το αν θα μπορεί να χειριστεί μόνος του μία αρνητική εξέλιξη από τον απρόβλεπτο Ερντογάν . Το άλλο είναι ότι μετά την υπόθεση του Αρτέμη Αρτεμίου, κάποιοι φοβούνται ότι “μπορεί να ακολουθήσουν και άλλα τέτοια δημοσιεύματα για στελέχη της κυβέρνησης”. “Η σχέση μας με τους μηντιάρχες βαδίζει πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί” αναφέρει  ένας από τους μετριοπαθείς υπουργούς της κυβέρνησης. “Υπάρχει μία ισορροπία του τρόμου,  η οποία όμως αναμένεται να διαταραχθεί από τον πρώτο από τους δύο που θα αισθανθεί πιο δυνατός” υποστηρίζει.

Οι τελευταίες εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η χώρα βρίσκεται πιθανότατα μπροστά σε άλλη μία καταιγίδα. Το ότι έχει αρχίσει να τις συνηθίζει είναι θετικό από μία πλευρά,  καθώς δεν υπάρχει ιδιαίτερος πανικός, από την άλλη όμως,  η υποτίμηση του κινδύνου μπορεί να οδηγήσει ενίοτε σε ακόμα πιο δυσάρεστες καταστάσεις.

===================================================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)

Η ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ κ Η ΑΡΧΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ

Κακό παράδειγμα η εσωκομματική δημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ για την αρχηγική Ν.Δ του Σαμαρά

Της Βασιλικής Σιούτη

Είναι εντυπωσιακή η προσπάθεια των πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ, στα κόμματα των οποίων δεν λειτουργεί καμία συλλογικότητα και δεν υπάρχει ούτε καν η υποτυπώδης εσωκομματική δημοκρατία, να τον κατηγορούν, επειδή αποφασίζει συλλογικά. Επειδή τις αποφάσεις δεν τις παίρνει μόνος του ο «αρχηγός», αλλά όλοι.

Στη Νέα Δημοκρατία η στελέχωση των ψηφοδελτίων είναι αποκλειστικά υπόθεση του Αντώνη Σαμαρά και της παρέας του, χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν. Τόσο δημοκρατικά. Το ίδιο συνέβαινε για χρόνια και στο ΠΑΣΟΚ, όπου άνθρωποι από το πουθενά μπορούσαν να εμφανιστούν όχι μόνο στα ψηφοδέλτια και στη Βουλή, αλλά και στα υπουργεία. Εξού και τα ανέκδοτα περί κηπουρών, που τόσο κόστισαν στη χώρα.

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, έχουν κατακτήσει το δημοκρατικό δικαίωμα -που θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο για όλα τα κόμματα- τις αποφάσεις να μην τις παίρνει μόνος του ο πρόεδρος, αλλά να αποφασίζουν από κοινού όλα τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής που έχει ψηφιστεί από το συνέδριο του κόμματος.
Είναι φυσικά κατανοητό ότι όσο πιο πολλοί αποφασίζουν, τόσο περισσότερες διαφωνίες εκφράζονται. Αλλά πού είναι το κακό σε αυτό; Και ποια είναι η εναλλακτική; Να μην υπάρχει εσωκομματική δημοκρατία, για να μην ακούγονται διαφορετικές φωνές;

Είναι κι αυτό μία άποψη- και συγκεκριμένα η άποψη που εφαρμόζουν όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν μέχρι σήμερα. Χωρίς έλεγχο και χωρίς λογοδοσία. Τα αποτελέσματα γνωστά. Αυτονόητο και το πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η στάση για την εσωκομματική δημοκρατία, την οποία επί της ουσίας καταργεί.

Άλλη μια αντιστροφή της πραγματικότητας λοιπόν από τη Ν.Δ και τα ΜΜΕ που αναπαράγουν την προπαγάνδα της: Έχει πρόβλημα ο ΣΥΡΙΖΑ επειδή λαμβάνει τις αποφάσεις δημοκρατικά και δεν γίνεται ότι διατάξει ο Α. Τσίπρας και δεν έχει πρόβλημα η Ν.Δ όπου ο Α.Σαμαράς αποφασίζει και διατάζει. Οι πρόθυμοι κολαούζοι αυτό υποστηρίζουν εδώ και δύο μέρες.

Είναι ιδανική η εσωκομματική δημοκρατία στο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν; Όχι, αλλά σίγουρα μοιάζει με όαση δημοκρατίας μπροστά στον ακραία αντιδημοκρατικό τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις στο κυβερνών κόμμα, που επιχειρεί για άλλη μια φορά να αντιστρέψει την πραγματικότητα παρουσιάζοντας ως μειονέκτημα ένα πλεονέκτημα του πολιτικού του αντιπάλου. 

πηγή:

====================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π) 

ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΓΙΑ ΣΑΜΑΡΑ κ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Η δυσαρέσκεια του Βερολίνου για τον Αντώνη Σαμαρά και τα σενάρια για την επόμενη μέρα

Της Βασιλικής Σιούτη

Από το:

**********************

Δυσαρεστημένο φέρεται το Βερολίνο με τον Αντώνη Σαμαρά, για τον οποίο ανησυχούν ότι «ξανακυλά» στον λαϊκισμό. Δεν σκοπεύουν να τον αμφισβητήσουν δημόσια, προετοιμάζουν ωστόσο τα σενάρια για την επόμενη μέρα, κάποια από τα οποία περιλαμβάνουν και το όνομα Μητσοτάκη

************************

Έντονος προβληματισμός και δυσαρέσκεια για τον Αντώνη Σαμαρά εκφράζεται στο Βερολίνο το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με πληροφορίες, αν και δεν υπάρχει θέμα δημόσιας αμφισβήτησης του, ούτε ρήξης φυσικά με την κυβέρνηση.

«Αν στη ζυγαριά υπάρχει από τη μία ο Τσίπρας και από την άλλη ο Σαμαράς, η επιλογή είναι αυτονόητη» επισημαίνει στο TPP πολιτικός αναλυτής γερμανικής εφημερίδας.

Αν και ο έλληνας πρωθυπουργός έκανε στροφή 180 μοιρών, περνώντας από το αντιμνημονιακό στρατόπεδο στην αυλή του Βερολίνου, οι Γερμανοί δεν έπαψαν να ζητούν χειροπιαστές αποδείξεις για τη «συμμόρφωσή» του, τις οποίες μέχρι και σήμερα, όμως, δεν θεωρούν ικανοποιητικές.

Παρέμενε πάντα καχυποψία, καθώς ποτέ δεν πείστηκαν εντελώς ότι ο Α.Σαμαράς μεταμορφώθηκε τόσο σύντομα από «λαϊκιστής» στον «μεταρρυθμιστή» που του ζητούσαν να γίνει.

Η συμφωνία και τα «ναι σε όλα» ωστόσο, τους ήταν αρκετά την πρώτη περίοδο. Σήμερα θέλουν κάτι παραπάνω ή τουλάχιστον αυτό επικαλούνται προσχηματικά, αφού ο επιδιωκόμενος στόχος τους είναι η συνεχής επιτήρηση. Το πρόσχημα λοιπόν είναι οι περισσότερες «μεταρρυθμίσεις», για τις οποίες ο πρωθυπουργός δεν εμφανίζεται όσο πρόθυμος θα επιθυμούσαν.

Εδώ και λίγο καιρό, αξιωματούχοι σχολιάζουν, ατύπως πάντα, ότι «ο Α. Σαμαράς δεν είναι ο μεταρρυθμιστής που θα ήθελαν». Η παροχολογία και το μοίρασμα του πλεονάσματος πριν αυτό πιστοποιηθεί, έχει ενοχλήσει και έχει κάνει αρκετούς να μιλάνε για νεποτισμό, ρουσφέτια και συναλλαγή καθώς και για πελατειακή αντίληψη.

Όλα αυτά δηλαδή που θεωρούν ότι φταίνε για την κατάσταση της Ελλάδας. Είναι χαρακτηριστικά και κάποια αρνητικά δημοσιεύματα που εμφανίστηκαν πριν από λίγο καιρό σε γερμανικά ΜΜΕ, με αφορμή και το διορισμό του πρώην υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Παπαθανασίου, στα ΕΛΠΕ.

Δημοσιεύματα όπως αυτό της Handelsblatt που μιλά για ελληνικό νεποτισμό, άποψη που συμμερίζονται πολλοί στη Γερμανία.

«Δεν υπάρχει φυσικά καμία περίπτωση να μην στηρίξουν την κυβέρνηση. Προετοιμάζονται όμως και για το plan B» αναφέρει γερμανός δημοσιογράφος. «Μέχρι τις ευρωεκλογές δεν θα εκφράσουν δημοσίως καμία δυσαρέσκεια. Άλλο τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες. Υπάρχει όμως μία κατανόηση και δεν πρόκειται να πιέσουν δημοσίως μέχρι τις 25 Μαΐου. Οι μεταρρυθμίσεις θα χρησιμοποιηθούν ως μοχλός, ώστε η Ελλάδα να παραμείνει υπό τον απόλυτο έλεγχο του Βερολίνου».

Το plan B, για το οποίο προετοιμάζονται, είναι η προσέγγιση του ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο νέος γερμανός πρέσβης, μετά από σύντομη και ανεπίσημη συνομιλία που είχε με τον Αλέξη Τσίπρα, στο πλαίσιο της πρόσφατης επίσκεψης του γερμανού προέδρου στην Αθήνα, δήλωνε ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ του ανέφερε πως πρέπει να βρεθεί τρόπος συμβίωσης.

Αξίζει επίσης ίσως να σημειωθεί ότι την ώρα που οι μετοχές του Α. Σαμαρά στο Βερολίνο πέφτουν, ανεβαίνουν οι μετοχές της οικογένειας Μητσοτάκη –οι οποίες για να είμαστε ακριβείς, ήταν πάντα ψηλά. Οι πολιτικοί της οικογένειας Μητσοτάκη ήταν πάντα οι αγαπημένοι, όχι μόνο της γερμανικής πρεσβείας, αλλά και της γερμανικής ελίτ –πολιτικής και οικονομικής και αυτό δεν αφορά μόνο τις στενές σχέσεις με τη Siemens και το κυβερνητικό χριστιανοδημοκρατικό κόμμα CDU. Εδώ υπάρχει φυσικά η αντίφαση μεταξύ της εκτίμησης που έχουν οι Γερμανοί για το όνομα Μητσοτάκη και της απέχθειας που δηλώνουν για τον νεποτισμό, τον οποίο χρεώνουν στον Α. Σαμαρά.

Σε κάποιους κύκλους, πάντως, παρασκηνιακά, έχει αρχίσει να συζητιέται το σενάριο μιας συμμαχίας Μητσοτάκη και φιλελεύθερων της Ν.Δ μαζί με στελέχη του λεγόμενου εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, την κεντροαριστερά και όποιους ακόμα πρόθυμους βρεθούν διαθέσιμοι. Το σενάριο αυτό πάντως, που συζητιέται τώρα για την επόμενη μέρα, μετά την κυβέρνηση Σαμαρά δηλαδή, δεν είναι και τόσο καινούργιο.

Είχε ξανακουστεί αρκετά χρόνια πίσω, πριν ακόμα ξεσπάσει η κρίση, επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή. Το σχέδιο αυτό υποτίθεται ότι θα ενθάρρυνε την ένωση των εκσυγχρονιστικών πλευρών των δύο κομμάτων, που θα αποσχίζονταν από τα λαϊκίστικα κόμματά τους για να προωθήσουν εισαγόμενες «μεταρρυθμίσεις», αλλά τότε δεν προχώρησε. Σήμερα κάποιοι σκέφτονται να το ξαναβγάλουν από τη ναφθαλίνη.

====================================================================================

Κεραμιδόγατος

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π) 

ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ

Πανικός στο ΠΑΣΟΚ πριν από την αναμενόμενη συντριβή

Της Βασιλικής Σιούτη

από το :

 Πανικός και ηττοπάθεια έχει κυριεύσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος φοβάται πως το ΠΑΣΟΚ του 12%, στις τελευταίες εθνικές εκλογές, που συνεχίζει να κατρακυλά από τότε, κινδυνεύει να μην εκλέξει ούτε έναν ευρωβουλευτή το Μάιο

Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με αγγελία κηδείας του ΠΑΣΟΚ και θα προκαλούσε σοβαρή αμφισβήτηση σχετικά με τη νομιμοποίηση της κυβέρνησης και της πλειοψηφίας στην οποία στηρίζεται.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, παρότι όλα τα σημάδια το έδειχναν από την επομένη των εκλογών του 2012, επέμενε να τα αγνοεί και αισθανόταν πανίσχυρος. Πίστευε ότι θα κατάφερνε να το γυρίσει και ότι σε τελική ανάλυση η «Ελιά» θα ήταν μια κάποια λύση, αφού σε αυτή θα συνέδραμαν οι Ευρωπαίοι, ο Κώστας Σημίτης αλλά και όλο το φάσμα των οικονομικών παραγόντων και τα ΜΜΕ που τη στηρίζουν σχεδόν απεγνωσμένα.

Και όμως, η τεράστια κινητοποίηση και στήριξη δεν είναι αρκετή, αφού τίποτα από όλα αυτά δεν φαίνεται ικανό να συγκινήσει τη γονατισμένη κοινωνία και τον κορμό της άλλοτε εκλογικής του πελατείας: την κατεστραμμένη σήμερα μεσαία τάξη και τους στοχοποιημένους δημοσίους υπαλλήλους.

Τους μόνους που συγκινεί η «Ελιά» είναι κάποιες κρατικοδίαιτες κυρίως και καλοζωισμένες ελίτ, οι οποίες ελάχιστα ταρακουνήθηκαν από την κρίση και μοιάζουν να ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν. Αυτή είναι η εικόνα που έχει η κοινωνία σήμερα για τα πρόσωπα που προσπαθούν να αναστήσουν το ΠΑΣΟΚ, ως «κεντροαριστερά».

Ο πρόεδρος του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ -παρότι είχε κάθε λόγο να ανησυχεί πολύ νωρίτερα- νιώθει για πρώτη φορά τον πανικό του τέλους που πλησιάζει. Ως ένδειξη πανικού ερμηνεύθηκε και η διαρροή που έκανε εχθές σε δημοσιογράφους, σύμφωνα με την οποία είπε στον Γ.Παπανδρέου ότι με τη μη στήριξη του στην «Ελιά» βάζει σε κίνδυνο την κυβέρνηση.

Ο Ευ. Βενιζέλος, που ποτέ δεν ήθελε τον Γ.Παπανδρέου στα πόδια του και όλες τις συνεννοήσεις για την «Ελιά» τις έκανε μόνος του με τον Κ. Σημίτη, αφήνοντας τον στο περιθώριο, βρήκε τώρα μια βολική αφορμή να φορτώσει σε εκείνον την αναμενόμενη εκλογική συντριβή.

Στο περιβάλλον του Γ. Παπανδρέου μιλούν για εξωφρενικό θράσος του Ευ. Βενιζέλου, για τον οποίο λένε ότι αφού πρώτα οργάνωσε την ανατροπή του Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του το 2011, τώρα του ζητάει να τον υποστηρίξει και ετοιμάζεται να τον κατηγορήσει ότι εάν πέσει η κυβέρνηση θα φταίει αυτός.

Επισημαίνουν επίσης ότι ο νυν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ουδέποτε τον συμβουλεύτηκε για την «Ελιά» και ότι δεν νιώθει την υποχρέωση να στηρίξει κάτι που πιστεύει ότι θα αποτελειώσει το ΠΑΣΟΚ.

Στο επιτελείο του Ευ. Βενιζέλου παρατηρούν έντονη κινητικότητα των στελεχών του Γ. Παπανδρέου το τελευταίο διάστημα και πιστεύουν ότι προετοιμάζεται για τη δημιουργία νέου κόμματος.

Πληροφορίες από το ΠΑΣΟΚ επιβεβαιώνουν ότι πράγματι υπάρχει έντονη δραστηριοποίηση στελεχών που πρόσκεινται στον Γ. Παπανδρέου, αλλά αυτή, λένε, δεν αποσκοπεί στην ίδρυση νέου κόμματος, αν και έχει πέσει στο τραπέζι και αυτή η πρόταση. Πρώην συνεργάτης του αναφέρει ότι ο Γ. Παπανδρέου είναι σε εγρήγορση, καθώς σκέφτεται σοβαρά να ξαναδιεκδικήσει το ΠΑΣΟΚ, στην περίπτωση που το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι καταστροφικό.

====================================================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π) 

ΒΑΣ.ΣΙΟΥΤΗ:ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΤΙΣ ΕΥΓΕΝΕΙΕΣ

***************************************************************************

Από το «success story» στο «failed state». Τι συνέβη και οι Γερμανοί σταμάτησαν τις ευγένειες;

Από το «success story» στο «failed state» χρειάστηκε να μεσολαβήσουν μόνο οι γερμανικές εκλογές. Πολλοί αναρωτιούνται τι μύγα τσίμπησε τους Γερμανούς κι εκεί που τόσο καιρό επέμεναν ότι η Ελλάδα είναι το success story τους , τώρα τη συγκρίνουν με το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Και μάλιστα την ώρα που αναλαμβάνει την ευρωπαϊκή προεδρία.

Όσοι παρακολουθούν τη γερμανική πολιτική, γνωρίζουν, φυσικά, ότι τίποτα δεν γίνεται τυχαία.

Τα γερμανικά συστημικά ΜΜΕ εδώ και λίγο καιρό έχουν κόψει τις φιλοφρονήσεις για το πόσο καλά τα καταφέρνει η ελληνική κυβέρνηση και πόσο προχωράνε οι μεταρρυθμίσεις. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα (πιο διακριτικά στην αρχή και πιο έντονα τελευταία) λένε ακριβώς τα αντίθετα. Το αποκορύφωμα αυτής της κριτικής ήρθε από το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel που «αποκαλύπτει» -αυτό που ξέρουμε όλοι - ότι καμία ανάκαμψη δεν υπάρχει και καμία δημοσιονομική εξυγίανση, επί της ουσίας, δεν προχωράει. Και δε σταματάει εδώ, στην αποκαθήλωση του success story, αλλά προχωρά και στην αποκαθήλωση στου πρωθυπουργού, τον οποίο χαρακτηρίζει «κατά φαντασία θεραπευμένο».

Καμία μύγα, βεβαίως δεν τσίμπησε τους Γερμανούς. Η Ελλάδα ως success story ήταν ένα χρήσιμο προεκλογικό -και μόνο- τρικ του κόμματος της Άνγκελα Μέρκελ για να μην νομίζουν οι γερμανοί φορολογούμενοι και ψηφοφόροι ότι τα λεφτά της διάσωσης μπορεί και να πήγαν χαμένα, αλλά και για να έχει να επιδείξει μία δήθεν επιτυχία της ευρωπαϊκής πολιτικής της. Το παραμύθι αυτό διάρκεσε όσο κράτησε η προεκλογική περίοδος της Γερμανίας.

Οι Γερμανοί όμως, βλέπουν τώρα το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου να έχει αναθαρρήσει από την ανοχή που σκοπίμως τους έδειξαν κι επιχειρούν τώρα να τους «μαζέψουν».

Γνωρίζουν ότι ο Α.Σαμαράς και ο Β. Βενιζέλος θα προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν την προεδρία της Ε.Ε για την ανάδειξη του ελληνικού προβλήματος και την άσκηση πίεσης για την επίλυσή του προβλήματος του χρέους. Οι Γερμανοί, όμως, αυτό δεν το θέλουν. Και για το λόγο αυτό φροντίζουν αυτή την περίοδο να τους υπενθυμίζουν ποια είναι η πραγματική τους κατάσταση.

Τους έχουν εξηγήσει άλλωστε, ότι πρέπει να κάνουν υπομονή μέχρι τον Απρίλιο (τηρώντας μέχρι τότε ευλαβικά τα του μνημονίου) για να αποφανθεί η Ε.Ε για το πλεόνασμα και ότι πριν από τις ευρωεκλογές δεν πρόκειται να υπάρξει καμία ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους.

Στην προειδοποίηση του Α. Σαμαρά ότι έτσι θα χάσουν τις ευρωεκλογές, δε δίνουν ιδιαίτερη σημασία, γιατί σε κάθε περίπτωση είναι προτιμότερη μία ασήμαντη αριθμητικά (για το ευρωκοινοβούλιο) ήττα για τις ελληνικές κυβερνητικές δυνάμεις, από μία ήττα των γερμανικών και των υπολοίπων ευρωπαϊκών κυβερνητικών δυνάμεων.

                                                               

=============================================================================

Κεραμιδόγατος 

ο μαντουμανταδόρος-(Β.Π)